หลิ่วไป๋เจ๋อจับมือชุนยวี่แน่นก่อนจะเอ่ยเบาๆ ว่า “ไม่เจ็บ!”        “แล้วเหตุใดท่านถึงหลั่งน้ำตาเล่า”        “เพราะดีใจ!”        ชุนยวี่เอียงศีรษะเล็กๆ ของตน ไม่แน่ใจว่าหลิ่วไป๋เจ๋อตรงหน้ากำลังโกหกหรือไม่ นางลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วแลบลิ้นเล็กๆ ออก...