เสียงหัวเราะของไป๋เสียนอันยังคงดังแว่วมาไม่ขาดสาย        ฟังดูชั่วร้ายยิ่งนัก        เมื่อกลับถึงห้อง ทันทีที่ไป๋เซี่ยเหอปิดกระตู นางก็โถมตัวเข้าไปในอ้อมแขนของบุรุษที่ยืนอยู่ด้านหลัง        นางดูอับจนหนทางราวกับสัตว์ตัวน้อยที่ไม่มีบ้านให้กลับ   ...