เหล่าขุนนาง และเ้าหน้าที่หลายคนรวมถึงตงหวัง ทรุดตัวลงในทันที เพราะตงเฟิง คนเดียวทำให้พวกเขาถูกไล่ออกจากตำแหน่ง และหัวใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
จือหลินและทหารของเมืองหลวง ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ความตึงเครียดของพวกเขาได้ผ่อนคลายลง
ขอบคุณซู่กั๋วกง ! จือหลินและทหารของเมืองหลวงคนอื่นๆโค้งคำนับ
ปรมาจารย์ชิงเหริน องค์รัชทายาท ท่านแม่ทัพหนานเป่ย ข้าขอตัวลาก่อน” โจวเย่กำหมัดคำนับเล็กน้อย
อาจารย์ ท่านจะไปไหน?” ฟางชิงเหริน ถามอย่างรวดเร็ว โดยไม่กลัวว่าคนอื่นจะรู้ว่าเขาบูชาโจวเย่ในฐานะอาจารย์
ดินแดนทิศใต้ ! โจวเย่กล่าวตอบ
คุณชายเย่ โปรดระวังตัวด้วย! เป่ยหยางซ่งกล่าวอำลาเล็กน้อย
องค์รัชทายาท ท่านแม่ทัพ ขอบคุณสำหรับการฝึกฝนที่ผ่านมา! หากจักรวรรดิกำลังประสบปัญหา พวกเราจะกลับมาอย่างแน่นอน!" พลทหารทั้งเจ็ดสิบคนโค้งคำนับด้วยความเคารพ
อย่าลืมฝึกฝนให้หนัก! และอย่าทำให้ซู่กั๋วกงผิดหวัง!" หนานเป่ยหลิน กระตุ้นเตือน
ขอรับ! ทหารทั้งเจ็ดสิบคนโค้งคำนับด้วยความเคารพอีกครั้ง
ซู่กั๋วกง โปรดระวังตัวด้วย ” ทหารของกองทัพอัคคีเหล็ก ะโอำลาด้วยความเศร้าอย่างไม่เต็มใจ และเสียงก็ดังก้องไปทั่วเมืองหลวงอีกครั้ง
นี่แสดงถึงความเคารพของทหารที่มีต่อโจวเย่ ! ทุกคนในเมืองหลวงต่างตื่นเต้น!
ช่างเป็เกียรติอย่างยิ่งและน่าอิจฉาจริงๆ!
ทุกคนเฝ้าดูโจวเย่ เดินทางออกจากประตูเมือง และทุกคนก็แสดงความเคารพ
ทั้งเจ็ดสิบคนติดตามโจวเย่ไป เนื่องจากพวกเขาได้ตัดสินใจไปแล้วว่าพวกเขาจะติดตามโจวเย่
หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง โจวเย่และคนอื่นๆ ก็มาถึงูเา
ทหารทั้งเจ็ดสิบคนยืนเรียงกัน ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเคารพ
พวกเ้าต้องคิดให้รอบคอบ เมื่อพวกเ้าติดตามข้า พวกเ้าจะไม่สามารถเปลียนใจได้ ซึ่งหมายความว่าพวกเ้าจะไม่ใช่ทหารของจักรวรรดิอีกต่อไป แต่เป็ผู้ใต้บังคับบัญชาของข้า!” โจวเย่กล่าว
พวกข้าจะติดตามซู่กั๋วกงไปจนตาย!” ทหารทั้งเจ็ดสิบคนตอบอย่างไม่ลังเล เนื่องจากโจวเย่ถูกแต่งตั้งให้เป็ซู่กั๋วกงแล้ว ทหารทั้งหมดจึงเปลี่ยนวิธีการเรียก
ดีมาก!" โจวเย่ พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ จากนั้นหยิบของบางอย่างออกมาจากวงแหวนจัดเก็บแล้วพูดว่า "ทักษะยุทธ์เหล่านี้ล้วนเป็ระดับสีม่วง พวกเ้าสามารถแบ่งกันฝึกฝนได้
หลังจากได้ยินคำพูดของโจวเย่ พวกเขาทั้งหมดก็ตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อทันที
ระดับสีม่วง...ทักษะยุทธ์ระดับสีม่วงเหรอ ?” ทั้งเจ็ดสิบคนตกตะลึงอย่างยิ่งกับคำคำนี้
โจวเย่ มอบทักษะยุทธ์ให้กับรั่วเฉิน แล้วกล่าวว่า "พวกเ้ามีภารกิจที่ต้องทำ พวกเ้าจงไปที่ดินแดนทิศตะวันตก ใช้ประสบการณ์ของพวกเ้าหาสถานที่และสร้างสำนักเงาอสูรขึ้น อีกแปดเดือน ข้าจะกลับไปที่ดินแดนทิศตะวันตกและจะไปหาพวกเ้าเอง พวกเ้าจงฝึกทักษะยุทธ์เหล่านี้ และพวกเ้าสามารถหาคนเข้าร่วมสำนักเงาอสูรได้ แต่ต้องเป็คนที่ดีและเชื่อใจได้เท่านั้น และทักษะยุทธ์ที่พวกเ้าทุกคนต้องฝึกฝนคือ ทักษะก้าวย่างหมาป่าอสูร
ขอรับ!" หลังจากที่รั่วเฉินและคนอื่นๆ ฟื้นจากอากการตกตลึงแล้ว พวกเขาก็ตอบกลับด้วยความเคารพ
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกะทันหันเกินไป และน่าประหลาดใจเกินไป มันเป็เื่ยากสำหรับพวกเขาที่จะยอมรับมันได้สักระยะหนึ่ง
ทักษะยุทธ์ระดับสีม่วง ! นี่เป็ความฝันเหรอ?
สำหรับจักรวรรดิ นั่นคือทักษะยุทธ์ในตำนาน เป็สมบัติที่ผู้คนนับไม่ถ้วนใฝ่ฝัน
แม้ว่ามันเป็สมบัติล้ำค่าในตำนาน แต่โจวเย่ สามารถหยิบมันออกมาให้พวกเขาฝึกฝนอย่างง่ายดาย
หลังจากสั่งสิ่งต่างๆเสร็จสิ้น โจวเย่ก็จากไป
รั่วเฉิน จ้าวหยางและคนอื่นๆ ยังคงตกตะลึง
พี่เฉิน มันเป็เื่จริงใช่ไหม? ทักษะยุทธ์ส่วนใหญ่ล้วนเป็ทักษะยุทธ์ระดับสีม่วง จ้าวหยางถามอย่างว่างเปล่า
มันเป็เื่จริง! มันเป็ทักษะยุทธ์ระดับสีม่วงจริงๆ! ทักษะยุทธ์ฝ่ามือทลายิญญา !" รั่วเฉิน ใมากจนคำพูดของเขาสั่นเทา
ทักษะยุทธ์ระดับสีม่วง นี้มาจากไหน? ทักษะยุทธ์ที่มอบให้พวกเราสวนใหญ่เป็ระดับสีม่วง หรือทักษะยุทธเหล่านี้มาจากแผ่นดินอเวจีหรือเปล่า ?” ทหารคนหนึ่งเดาด้วยความใ
พวกเขาทั้งเจ็ดสิบคน ตื่นขึ้นจากความใอย่างรวดเร็ว แทนที่ด้วยความปีติยินดีและความตื่นเต้น
รั่วเฉินและคนอื่นๆไม่เคยคิดเลยว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดจะเกิดขึ้นหลังจากออกจากค่ายทหาร
เราจะต้องรีบไปที่ดินแดนทิศตะวันตกทันที! เราต้องไปหาสถานที่ใกล้เมืองไป๋หนานเพื่อสร้างสำนัก และพวกเราจะต้องขยันฝึกฝน! พวกเราห้ามทำให้ซู่กั๋วกงผิดหวัง! รั่วเฉินพูดอย่างตื่นเต้น และรีบนำสิ่งที่โจวเย่ มอบให้ใส่ไปในแหวนเก็บของตนเองทันที
พวกเขาทั้งเจ็ดสิบคน เต็มไปความกระตือรือร้นและพลัง
หลังจากที่คนทั้งเจ็ดสิบคนจากไป ไม่ไกลจากต้นไม้ ร่างของโจวเย่ก็ปรากฏตัวขึ้น โดยมองไปที่ด้านหลังของพวกเขาทั้งเจ็ดสิบคน
ข้าหวังว่าพวกเ้าจะไม่ทรยศข้า” โจวเย่พึมพำ หลังจากที่รั่วเฉินและคนอื่นๆจากไป โจวเย่ก็เริ่มอออกเดินทางเช่นกัน
เมื่อเผชิญกับผลประโยชน์มหาศาล ไม่มีความภักดีอย่างแท้จริง เมื่อแข็งแกร่งและมีพลังแล้ว ใจของผู้คนก็อาจค่อยๆ เปลี่ยนไป
หัวใจของผู้คนคาดเดาไม่ได้ และโจวเย่ก็กังวลเกี่ยวกับเื่นี้เช่นกัน เขาเชื่อใจมากกับรั่วเฉินและคนอื่นๆ แต่ไม่มีใครบอกได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต
หนึ่งชั่วโมงต่อมา โจวเย่ได้ออกห่างจากเมืองหลวงของจักรวรรดิ และมาถึงูเาสูงตระหง่านบริเวณชายแดนระหว่างเมืองหลวงของจักรวรรดิและดินแดนทิศใต้
โจวเย่ค่อยๆ หลับตา และััไปกับกลิ่นอายอันอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติ
ที่นี่แหละ ! โจวเย่พึมพำเขาวางแผนที่จะฝึกฝนที่นี่โจวเย่ปรุงยาเม็ดิญญาสีทองเพื่อช่วยในการฝึกฝน และต่อมาใช้หินดึกดำบรรพ์เพื่อปรับแต่งปิ่นปักผม ปิ่นปักผมนี้เขาปรับแต่งเพื่อจะมอบให้หงเยว่หากได้เจอกันอีก และปิ่นปักผมนี้เป็สิ่งประดิษระดับปฐี หลังจากปรับแต่งปิ่นปักผมเสร็จเขาก็เริ่มฝึกฝนต่อ
เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของเขานอกเหนือจากการบ่มเพาะ โจวเย่ ทุ่มเทพลังงานทั้งหมดของเขาในการฝึกฝน เขาได้ฝึกการต่อสู้ระยะประชิด การใช้หอก และทักษะการต่อสู้อื่นๆ
หลังจากผ่านไปหนึ่งเดือน โจวเย่ก็เก็บเกี่ยวผลผลิตได้มหาศาล และฐานการฝึกฝนของเขาก็ทะลวงผ่านอาณาจักรคุรุยุทธ์ระดับที่สี่ ทักษะการใช้หอกและการต่อสู้ระยะประชิด ได้รับการฝึกฝนจนประสบความสำเร็จอย่างมาก และประสิทธิภาพการต่อสู้สามารถอธิบายได้ว่าการก้าวะโ
ด้วยฐานการฝึกฝนของเขา เขามีความมั่นใจที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้ อาณาจักรคุรุยุทธ์ระดับที่เจ็ดได้!
