บทส่งท้าย:รุ่งอรุณมาเยือนทุกสรรพสิ่งหลายเดือนต่อมา...หลังจากค่ำคืนที่แผ่นดินต้าเฉินเกือบจะล่มสลาย... พายุใหญ่ก็ได้พัดผ่านไป... ทิ้งไว้เพียงท้องฟ้าที่แจ่มใสกว่าเดิม... และรอยแผลเป็นแห่งชัยชนะที่จะถูกจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ไปตลอดกาล...ราชครูเกาหยวน...