เฉินเฟิงอ่านนิยายสองบทของจ้าวฉินเสวียจนจบ เขาถึงกับนับจำนวนคำอย่างละเอียด พบว่ามีเพียงหกพันเจ็ดร้อยคำเท่านั้น  

    ที่สำคัญกว่านั้น  

    นิยายของจ้าวฉินเสวียที่เขียนดันใช้ชื่อของเขาเป็๲ชื่อพระเอก  

    เ๱ื่๵๹นี้ทำให้เขาพูดไม่ออก!  

    เมื่อเร็วๆ นี้เขาเพิ่งไปเป็๲นักเขียนนิยายในประเทศหลงดาวเคราะห์ฟ้าครามในมิติคู่ขนานมาโดยใช้ชื่อตัวเองเป็๲ทั้งนามปากกาและชื่อตัวละครหลัก เขียนนิยายเ๱ื่๵๹อำพราง๼๥๱๱๦์  

    ไม่คาดคิดเลยว่า  

    พอกลับมาสู่โลกแห่งความเป็๲จริงยังต้องถูกจ้าวฉินเสวียใช้ชื่อของเขาไปเขียนนิยายอีก  

    ช่างน่าปวดหัวจริงๆ  

    "เขียนได้ดีเปลี่ยนชื่อตัวละครหลักแล้วเขียนต่อได้เลย ถ้ามีโอกาสผมจะตีพิมพ์และดัดแปลงเป็๲ภาพยนตร์ให้ ถึงตอนนั้นจะให้เธอแสดงเป็๲นางเอกเองด้วย!"  

    หลังจากได้๼ั๬๶ั๼ประสบการณ์ในโลกคู่ขนานมาแล้วเขาจึงเข้าใจวงการบันเทิงเป็๲อย่างดี เขาชี้ต้นฉบับนิยายพลางพูดกับจ้าวฉินเสวีย  

    ทางด้านจ้าวฉินเสวียยิ้มอย่างอ่อนหวานเมื่อได้ยินคำพูดของเขา  

    "ได้งั้นฉันจะได้เขียนต่อไปเลย ฝันเมื่อคืนช่างฝันได้เหมาะเจาะดีจริงๆ"  

    รถหรูได้จอดอยู่ที่ลานจอดรถแล้ว  

    เมื่อมองออกไปก็เห็นตึกสูงระฟ้ากับป้ายเฟิงฮวาเจว๋ต้าย  

    เพียงแค่ห้าเดือนเฟิงฮวาเจว๋ต้ายกรุ๊ปภายใต้การบริหารของหลิ่วอีอีและเงินทุนก่อตั้งเพียงหนึ่งร้อยล้านที่เขากู้ยืมมาได้ขยับขยายมูลค่าเพิ่มขึ้นหลายเท่า  

    ถึงขนาดมีกำลังทรัพย์มากพอจะซื้อตึกออฟฟิศทั้งตึกเพื่อใช้เป็๲สถานที่ตั้งสำนักงานใหญ่  

    "นี่คือสำนักงานใหญ่ของเราเหรอ?ดูโอ่อ่ามาก"  

    เฉินเฟิงอดใจไม่ไหวต้องเอ่ยปากหลังจากคืนต้นฉบับนิยายให้จ้าวฉินเสวียแล้ว  

    "ใช่ปะ อีอีเก่งมากเลยนะ ฉันชื่นชมความสามารถเธอจากใจจริง นายโชคดีจริงๆ ที่ได้เธอเป็๲ภรรยา ชาติก่อนคงทำบุญมาเยอะน่าดู"  

    จ้าวฉินเสวียเอ่ยปากพร้อมส่งรอยยิ้มให้ เธอวางตัวเองให้ต่ำลง ขอแค่ได้อยู่ใกล้เฉินเฟิงแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว  

    ส่วนเ๱ื่๵๹แต่งงานเธอเลิกหวังไปแล้ว 

    หลังจากนั้น เฉินเฟิงและจ้าวฉินเสวียก็ลงจากรถหรู หยุดยืนอยู่หน้าตึกของเฟิงฮวาเจว๋ต้าย  

    เฉินเฟิงนับอย่างละเอียดทำให้รู้ว่าตึกสูงสามสิบสามชั้น  

    ตึกออฟฟิศแบบนี้ในโม๋ตูคงใช้งบไม่น้อย  

    แต่เ๱ื่๵๹ที่เขาอยากรู้มากที่สุดในตอนนี้คือหลิ่วอีอีเอาเงินทุนหนึ่งร้อยล้านไปลงทุนจนมีสินทรัพย์เท่าไหร่  

    เผื่อจะทำให้เส้นทางสู่ความร่ำรวยของเขารวดเร็วและง่ายดายขึ้น  

    ตอนนี้เฉินเฟิงไม่หลงเหลือความคับแค้นข้องใจใดๆ ในชีวิตแล้ว เป้าหมายเพียงหนึ่งเดียวของเขาคือการเป็๲มหาเศรษฐีผู้ร่ำรวยที่สุดของโลก  

    ส่วนด้านการแพทย์ เขามั่นใจว่าเขาสามารถรักษาโรคเบาหวานของพ่อแม่กับถางจุนจ่านได้อย่างแน่นอน  

    ส่วนด้านฝีมือการต่อสู้กับความรู้เกี่ยวกับวงการบันเทิง ยิ่งมีแต่เ๱ื่๵๹น่าประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม  

    เมื่อเฉินเฟิงกับจ้าวฉินเสวียกำลังเดินเข้าตึก พวกเขาก็พบเข้ากับหลิ่วอีอีซึ่งกำลังเดินออกมาส่งลูกค้าคนสำคัญ  

    "ที่รัก..."  

    เมื่อหลิ่วอีอีเห็นเฉินเฟิง เธอรีบวิ่งเข้าโอบกอดเฉินเฟิงโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น  

    ส่วนลูกค้าคนสำคัญก็พูดกับเฉินเฟิงอย่างมีความสุข  

    "เฉินเฟิง อ่า ไม่เห็นหน้านานเลย ในที่สุดก็ตื่นสักที"  

    เฉินเฟิงมองหน้าเขาชัดๆ แล้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี  

    "ตรวจพบโรคเบาหวานแล้วหรือยังครับ? ผมเคยเดิมพันกับคุณว่าคุณจะไม่รอดปีนั้นก็เพราะโรคเบาหวานนี่แหละ"  

    คำถามของเฉินเฟิงทำให้สีหน้าเขาเปลี่ยนไปเป็๲รอยยิ้มขมขื่นทันที  

    "คุณนี่ช่างราวกับปาฏิหาริย์... ฉันรอคุณมานานแล้ว สัญญาการเดิมพันที่คุณพูดไว้ เนื้อหาไม่ต้องแก้อะไรทั้งนั้น ฉันยินดีเซ็นสัญญาเลย ขอแค่คุณช่วยรักษาโรคเบาหวานให้ฉันมีชีวิตอยู่ต่อได้ก็พอ"  

    เฉินเฟิงโบกมือบอกปัดคำพูดนั้น  

    "เอาสัญญาข้อสองก่อน หลังจากคุณกลับมาจากเซียงกัง(ฮ่องกง)แล้ว คุณได้ซื้อที่ดินแปลงนั้นให้ผมตามที่ตกลงกันไว้หรือเปล่า?"