ช่างเป็คำถามเสี่ยงตายเสียจริง
ฝ่ายหนึ่งคือเ้านายเหนือหัวของตนเอง หากพูดไม่ดีอาจจะโดนบั่นคอเอาได้
ส่วนอีกฝ่ายเป็คนสำคัญของเ้านายตนเอง หากตนทำให้คนงามไม่พอใจ เกรงว่าศีรษะคงจะหายไปเหมือนกัน
จะให้เลือกอย่างไรเล่า?
หลานเล่อตบตีกันในใจ สุดท้ายก็ยืดคอขึ้น พูดความจริงออกมารัวๆ ไม่มุบมิบ
ไม่ว่าทางไหนก็ตายอยู่แล้ว แต่กอดขาอ้อนวอนคนในใจของเ้านาย บางทีอาจจะตายสบายขึ้นบ้าง!
เยี่ยนเจาเจายิ่งฟังสีหน้าก็ยิ่งบิดเบี้ยว โดยเฉพาะยามที่หลานเล่อพูดว่าเตียงนอนของหนานิเหอถูกเปลี่ยนเป็ผ้าห่มลายนกยวนยางคลอคู่ [1] และสตรีสองคนนั้นสวมเพียงผ้าโปร่งบางชั้นเดียว ยามที่นอนอยู่บนเตียงของหนานิเหอ สีหน้านางก็ดำคล้ำไม่น่าดูราวกับทาเขม่าก้นหม้อ
นี่มันหยามเกียรติกันชัดๆ!
หากพี่ชายรองของนางควบคุมตนเองไม่อยู่ นอนเกลือกกลั้วบนผ้าห่มยวนยางคลอคู่ คาดว่าบรรพบุรุษสกุลหนานกับสกุลเยี่ยนคงโกรธจนะโออกมาจากหลุมศพแน่
ภูมิหลังพี่ชายรองของนางค่อนข้างพิเศษ แต่อย่างไรก็ถือว่าเป็บุตรหลานตระกูลชนชั้นสูงอย่างถูกต้องชอบธรรม
หรือต่อให้นับแค่หยวนชิงชิวคนเดียว เขาก็เป็บุตรหลานสายตรงของตระกูลเก่าแก่เช่นกัน และตามความ้าของผู้าุโหยวนมู่ อีกไม่นานคงเปิดหอบรรพชนบันทึกนามหยวนชิงชิวกับหยวนชิงจ้าวกลับลงผังตระกูลใหม่
คุณชายผู้สูงศักดิ์ฐานะถูกต้องตามกฎหมายจากตระกูลเก่าแก่ กับสตรีชั้นต่ำที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้า ทั้งยังมีถึงสองคนมาร่วมประเวณีบนผ้าห่มไหมลายนกยวนยางคลอคู่?
หากทำจริงๆ ก็เท่ากับเหยียบย่ำวงศ์ตระกูล เกียรติศักดิ์ และชาติกำเนิดของตัวเขาเองจนจมดิน!
แต่อย่างน้อยแม้จะใช้ไปแล้วก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไร การรับสาวใช้ต้นห้องไม่ถือเป็เื่ใหญ่
ทว่าหากข่าวผ้าห่มไหมแพร่กระจายออกไป หยวนชิงชิวคงได้กลายเป็ตัวตลกที่สุดในจวนสกุลหยวน
และหากผู้าุโหยวนมู่ไม่ทราบกลยุทธ์จับแพะชนแกะ [2] ของทั้งสอง ก็จะยิ่งผิดหวังในตัวหลานชายคนโตผู้ไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ อย่าว่าแต่เปิดหอบรรพชนบันทึกชื่อกลับลงไปใหม่เลย แค่คำพูดของผู้าุโในตระกูลก็อาจกดดันจนผู้าุโหยวนมู่น้ำท่วมปาก
ไม่เพียงเท่านั้น หากเื่นี้หลุดไปถึงราชสำนักเมืองเซียงเฉิง ชีวิตเส้นทางขุนนางของหยวนชิงชิวคงจบสิ้น และยังจะพาสกุลหยวนและผู้าุโหยวนมู่เสียหน้าจนย่อยยับไปด้วย
ลายนกยวนยางคลอคู่ คนสถานะใดใช้น่ะหรือ?
มันเป็ผ้าห่มที่ฮูหยินบ้านใหญ่ตบแต่งเกี้ยวแปดคนหามเขาใช้กัน!
นายหญิงใหญ่ก็ช่างคิดเสียเหลือเกิน หยามเกียรติเขาอย่างรุนแรง ยังเรียกคนอื่นๆ มาร่วมหัวเราะเยาะเขา และยัง้าตัดความหวังกลับเข้าผังวงศ์ตระกูลใหม่ให้ได้ ถึงจะสาสมใจนาง
ชื่อเสียงพี่ชายได้รับผลกระทบ เด็กสาวกำพร้าไร้บุพการีอย่าง “หยวนชิงจ้าว” ก็ยิ่งน่าหดหู่ เกรงว่าต่อไปเมื่อถึงวัยเหมาะสมคงหาคู่ครองลำบาก
คำนวณได้ละเอียดรอบคอบจริงๆ ไม่เพียงทำลายสุขภาพร่างกายของพี่ชายนาง ยังทำชื่อเสียงพี่ชายนางเสื่อมเสีย สุดท้ายก็ผลักพวกเราสองพี่น้องลงไปล้มลุกคลุกคลาน
เพิ่งมาถึงก็ยกตนข่มเยี่ยนเจาเจาเช่นนี้ เยี่ยนเจาเจานั้นอดปรบมือชมนางไม่ได้เลย
น่าเสียดายที่นางคาดไม่ถึงว่าหนานิเหอไม่ใช่คนแพ้ความสวย เยี่ยนเจาเจาจำได้ว่าชาติก่อนหนานิเหอไม่เคยััแม้แต่ปลายนิ้วของสตรีจนตาย บ่าวไพร่ในเรือนยังเป็เด็กชายทั้งหมด กระทั่งนกเอี้ยงที่เลี้ยงในเรือนก็เป็ตัวผู้ ไม่เห็นสัตว์ตัวเมียสักตัว
แต่เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เยี่ยนเจาเจาก็อดสงสัยไม่ได้
ความกระหายอยากรู้อยากลองน่าจะเป็สิ่งที่เด็กหนุ่มวัยนี้ควรคิด เหตุใดพี่ชายรองของนางจึงไม่หวั่นไหวสักนิดเลยเล่า?
ซ่อนโรคอะไรไว้หรือไม่?
หรือว่าจะ... นิยมหลงหยาง พิศวาสต้วนซิ่ว [3] จนไม่ชอบสตรี?
คิดเสร็จ เยี่ยนเจาเจาก็มีสีหน้าหลากหลายและสนอกสนใจทันที
“พี่ชายรอง”
เยี่ยนเจาเจาหันไปมองหนานิเหออย่างลังเล พลันเห็นหน้าตาของหนานิเหอไม่น่ามองนัก
“ไม่มีเื่เช่นนั้น อย่าคิดมั่วซั่ว”
คนอื่นอาจมองไม่ออก ทว่าเยี่ยนเจาเจาเติบโตมาภายใต้สายตาของหนานิเหอ เขาย่อมรู้ดีว่าเด็กสาวคิดอะไรอยู่
เมื่อคิดดังนี้ เขาก็รู้สึกอึดอัดไม่สบายใจเช่นกัน
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
หนานิเหอไม่อนาทรกับแผนการอันน่ารังเกียจของนายหญิงใหญ่ แต่กลับอารมณ์ขึ้นแทบลมจับกับความคิดสับสนวุ่นวายของเยี่ยนเจาเจา
การรักษาความบริสุทธิ์ของตนกลายเป็มีโรคปิดบังั้แ่เมื่อไรกัน?
พี่ชายรองแสนคับข้องใจ แต่ไม่เอ่ยออกมา
นายหญิงใหญ่รู้ว่าแผนของตนไม่ได้ผล ท่าทางจึงดูซึมเซาเล็กน้อย
เดิมทีนางมั่นใจในเื่นี้มาก แต่คาดไม่ถึงว่าหนานิเหอจะไม่ติดกับ?
พี่น้องหญิงรูปงามสองคนนั่น นางทุ่มเทแรงกายหามา ปกติเด็กหนุ่มที่ถูกเลี้ยงดูมาไม่เคร่งครัดข้างนอกแต่เห็นโลกมาน้อยย่อมทนไม่ได้ เหตุใดเขาจึงเหมือนไม่สนใจเลยเล่า?
แม่นางสองคนนั้น แม้แต่สายตาชิวเกอเอ๋อร์ก็ยังไม่เหลือบแลพวกนาง จนแทบจะสังหารพวกนางตรงนั้นเสียด้วยซ้ำ
เื่นี้นางคำนวณอย่างระมัดระวัง จึงไม่เคยคิดว่าหากถูกเปิดโปงแล้วจะจัดการอย่างไร แต่มันใช้การไม่ได้แล้ว เกรงว่าผลลัพธ์ที่ตามมาคงไม่ดีแน่
นางยังไม่ทันกลับถึงบ้านใหญ่ ก็มีคนจากเรือนโชติ่ของนายหญิงผู้เฒ่ามาตามนางไป
นางเป็สะใภ้ที่เพียบพร้อมที่สุดในใจนายหญิงผู้เฒ่า คราวนี้ต้องหาทางเลี่ยงให้ได้
คำนวณเวลาแล้ว นายหญิงรองคงมาจากบ้านรองไล่เลี่ยกันพอดี นางยังคงคาดการณ์ได้เหมาะเจาะ ตอนนี้ราชรถมาเกยแล้ว
เรือนโชติ่เกิดอะไรขึ้น คนบ้านรองยังไม่รู้
ท่านแม่ที่เจินเจินกับอ้ายอ้ายร้องไห้จนดวงตาบวมแดงรอต้อนรับกลับมา โดนคนตีจนหัวแตก!?
แม้ท่านแม่ของนางจะมีอารมณ์ค่อนข้างฉุนเฉียวไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ดุร้ายขนาดไปต่อยตีกับคนอื่น ใครกันที่หาญกล้าลงมือกับนาง?
คิดแล้วเกรงว่าจะมีอยู่เพียงคนเดียว นั่นคือนายหญิงผู้เฒ่าที่ฐานะไม่สูงแต่ขี้โมโหคนนั้น
นายหญิงรองรีบเร่งออกไป คาดไม่ถึงว่าตนเองจะถูกตี ตัวนางจึงยังสับสนมึนงง กระทั่งทางก็เดินไม่ตรง ได้แต่นั่งเกี้ยวกลับมา
เจินเจินและอ้ายอ้ายเดิมทีรอท่านแม่อยู่หน้าประตูบ้านรอง คิดว่าคราวนี้จะคุยกับท่านแม่ให้ชัดเจน พลันเห็นเกี้ยวคลุมม่านสีเขียวขนาดเล็กพุ่งเข้ามา
รอจนท่านแม่ที่มีสาวใช้ประคองลงมา ยกมือใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดหน้าผากของตนเอง ผ้าเช็ดหน้าสีดอกซิ่งแต้มสีแดงจางๆ เมื่อมองดูก็เห็นเืไหลซึมออกมา พี่น้องที่สงบนิ่งมาตลอดพลันกระวนกระวายทันที
น้ำตาของเจินเจินและอ้ายอ้ายกลิ้งลงมาอีกรอบ ร้องไห้กันระงมตรงหน้าประตู
ตอนแรกนายหญิงรองยังตั้งสติไม่ทัน คิดว่าเป็เื่ใหญ่โต พอเห็นแก้วตาดวงใจสองคนกอดแขนตนเองร้องไห้เช่นนี้ ความเศร้าไม่รู้ผุดมาจากไหน น้ำตาพลันร่วงตาม
ข้าม่เวลาที่บ้านรองรีบเร่งตามท่านหมอมาตรวจไป ยามนี้ศีรษะของนายหญิงรองได้ทายาห้ามเื และนอนอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าอ่อนล้า หลังท่านหมอจากไปแล้ว
เจินเจินและอ้ายอ้ายนั่งคุกเข่าอยู่ข้างๆ นาง น้ำตาก็ไหลกันไม่หยุด จนหยวนอีอ้ายสงบลงเล็กน้อย จึงถามเสียงเบาว่าเกิดอะไรขึ้น เหตุใดออกไปดีๆ ถึงได้กลับมาเป็เช่นนี้ ขณะที่ใช้ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาบนใบหน้าตนเอง
นายหญิงรองเองก็รู้สึกแปลกใจเช่นกัน
นางจึงอธิบายให้เหล่าบุตรสาวฟังอย่างละเอียด
เมื่อเช้านางเพิ่งตื่นนอนก็ได้ยินว่าทางนายหญิงใหญ่แย่แล้ว นางหวังดีเห็นว่าข้างกายชิวเกอเอ๋อร์ไม่มีบ่าวหญิงถูกใจสักคน จึงได้จัดหาคนนิสัยอ่อนโยนให้เขาสองคน
นายหญิงใหญ่อยากให้เอาไว้ข้างกาย ป้องกันบุตรชายเติบโตเป็นายท่านแล้วไม่มีสาวใช้ต้นห้องที่ใช้งานได้ คำพูดนี้นายหญิงรองฟังแล้วก็รู้สึกว่าเหมาะสม ไม่ใช่เื่ใหญ่โตอะไร ไยจึงเกิดวุ่นวายขึ้นมาได้?
จนได้ยินว่าชิวเกอเอ๋อร์ไม่รับน้ำใจ โยนคนไปให้ฮุยเกอเอ๋อร์ ฮุยเกอเอ๋อร์อายุยังน้อย จะรับสาวใช้ต้นห้องได้อย่างไร นางใยกใหญ่ นี่ไม่ใช่กลายเป็หาเื่ไร้กาลเทศะ ทำคุณบูชาโทษหรอกหรือ!
สาวใช้ของนายหญิงใหญ่อึดอัดคับข้องใจ ร้องห่มร้องไห้บอกว่าชิวเกอเอ๋อร์น่าจะอารมณ์เสียเพราะเื่เมื่อวาน ถึงได้ขู่น้องชายเช่นนี้
สิ่งนี้ทำให้นางโกรธ ะโว่าชิวเกอเอ๋อร์ช่างดื้อรั้นหัวแข็งจริงๆ ไม่เคารพอาสะใภ้ มองความหวังดีเป็ประสงค์ร้าย จึงล้างหน้าและรีบออกไป
ไฉนจะรู้ว่าพอถึงบ้านใหญ่ นายหญิงใหญ่ก็โดนนายหญิงผู้เฒ่าเรียกออกไปแล้ว นางจึงรีบไปหานายหญิงผู้เฒ่าทันที
เพิ่งช่วยพูดแค่สองประโยค นายหญิงผู้เฒ่านั่นไม่รู้เดือดดาลมาจากไหน ฉวยหยิบถ้วยชาในมือโยนกระแทกศีรษะนายหญิงรองเสียงดัง “ปัก” ในทีเดียว
นายหญิงรองไม่คาดคิดว่าจะได้รับสิ่งเหล่านี้ ร่างกายนางเกิดแผลเป็ง่าย เวลานั้นโดนนายหญิงผู้เฒ่าทุบจนมึน เป็นายหญิงใหญ่กรีดร้อง ปกป้องนางไว้ในอ้อมแขนถึงช่วยชีวิตนางได้ และรีบให้คนมาส่งนาง
หยวนอีเจินได้ยิน ดวงตาพลันลุกเป็ไฟ มือกำหมัดใต้แขนเสื้อกว้างแน่น
จนตอนนี้นายหญิงรองยังมองว่านายหญิงใหญ่ดีต่อนางอยู่อีก เหตุใดไม่คิดบ้างว่าไปใน่จังหวะเช่นนั้น เป็การช่วยนางรองรับความโกรธของนายหญิงผู้เฒ่า?
หากนางละอายใจสักนิด คงจะไม่ให้ท่านแม่ของพวกนางกลับมาคนเดียวหรอก
ท่านแม่เองก็เหลือเกิน... จู่ๆ โดนทุบศีรษะก็ยังไม่แค้น ใครให้นางเข้าไปหาเช่นนั้นกัน!
หยวนอีเจินโมโหจนแทบลมจับ วุ่นวายั้แ่เช้าจนตอนนี้ สองพี่น้องยังไม่ได้ดื่มน้ำสักอึก เวลานี้กลับรู้สึกเพียงดวงตาวาวโรจน์คุกรุ่น อยากไปบ้านใหญ่แล้วจับนายหญิงใหญ่มาถามให้รู้แล้วรู้รอด
“ท่านแม่ เมื่อวานลูกบอกแล้วว่า ต่อไปอย่ายุ่งเกี่ยวกับเื่ระหว่างบ้านใหญ่กับเด็กรุ่นตัวอักษรกลาง ‘ชิง’ ให้มากนัก เหตุใดวันนี้ถึงได้ไปอีกแล้วเ้าคะ?”
“สาวใช้ของพี่สะใภ้เ้ารีบร้อนขนาดนั้น ข้าได้ยินก็พลอยโมโหด้วยจึงได้ไป ไม่รู้ว่าชิวเกอเอ๋อร์เป็อะไร หรือว่าถูกเลี้ยงอย่างป่าเถื่อนอยู่ข้างนอก ความคิดถึงไม่ดีเอาเสียเลย?”
ช่างเลอะเทอะนัก!
หากเปลี่ยนเป็คนอื่น แม้จะเป็นายหญิงสามที่ชอบพูดจาเสียดสีเหน็บแนมจากบ้านสาม มองแวบเดียวยังรู้เลยว่าเื่นี้นายหญิงใหญ่กระทำการไม่เหมาะสม มีนายหญิงดูแลหลังบ้านที่ไหนไปเ้ากี้เ้าการเื่ในม่านมุ้งของบุตรพี่ชายใหญ่ตนเอง?
ความเลอะเลือนของท่านแม่ช่างน่าโมโหจริงๆ หยวนอีเจินโกรธจนดวงตาแดงก่ำแล้ว
นางรู้ว่าไม่มีประโยชน์ที่จะอาศัยเพียงฝีปากเกลี้ยกล่อมท่านแม่ ท่านแม่นั้นหากใช้คำพูดที่ดีหน่อยก็คือเป็คนจริงใจไร้พิษภัย แย่หน่อยก็คือเป็พวกจมปลัก หากไม่เอาความจริงตบหน้านาง เกรงว่านางคงไม่ยอมเชื่อว่านายหญิงใหญ่นั้นชั่วช้า
เมื่อคิดดังนี้ ก็ใช้ชีวิตปัจจุบันต่ออีกสักวันไม่ไหวแล้ว
สายตาของหยวนอีเจินทอประกายแน่วแน่ นางสบตากับหยวนอีอ้าย เห็นว่าหยวนอีอ้ายผงกศีรษะเล็กน้อยก็ลุกขึ้น บอกว่าตนเองจะออกไปดูว่ายาต้มของท่านแม่เป็อย่างไรบ้าง แล้วเดินตรงออกไปข้างนอก
หากทนเช่นนี้ต่อไป บ้านรองคงโดนบ้านใหญ่กลืนกินไม่เหลือกระทั่งกระดูก หยวนอีเจินไม่อยากเป็ไข่แตกภายใต้รังพลิกคว่ำ [4]
-------------------------------------------------------
เชิงอรรถ
[1] นกยวนยางคลอคู่ หมายถึง เป็ดแมนดารินเล่นน้ำ สื่อถึงคู่รัก การพลอดรักและงานมงคลสมรส
[2] จับแพะชนแกะ หมายถึง เอาสิ่งหนึ่งมาแทนที่อีกสิ่งหนึ่ง ในบริบทนี้คือการสวมรอย
[3] หลงหยางกับต้วนซิ่ว หมายถึง คำที่ใช้เรียกชายที่มีพฤติกรรมรักร่วมเพศ โดยหลงหยางคือชื่อของชายที่เป็คนรักคนโปรดของเว่ยหวังในยุคจั้นกั๋ว ส่วนต้วนซิ่วหรือตัดแขนเสื้อ เป็เื่ราวความรักของพระเ้าฮั่นอายตี้กับชายรับใช้ชื่อตงเสีย
[4] ไข่แตกภายใต้รังพลิกคว่ำ หมายถึง โดนหางเลขไปพร้อมกับครอบครัว เหมือนไข่ที่รังคว่ำก็แตกกระจาย
