หลังจากนั้นไม่นานก็มีเสียงรถยนต์และเสียงวิ่งของหลี่หยุนเฟยกับพวกดึงดูดเหล่าซอมบี้ให้กรูกันเข้ามา!
โชคดีที่ย่านที่พักแห่งนี้มีซอมบี้ไม่มาก หลังจากกวาดล้างไปหลายครั้ง จึงทำให้มีซอมบี้เพียงห้าตัวเท่านั้นที่ได้ยินเสียงแล้วพุ่งตัวเข้ามา!
ถังฮ่าวหันกลับไปมองหลี่หยุนเฟย เซี่ยิกั๋วและคนอื่นๆ ที่วิ่งใกล้เข้ามาแล้วก็เอียงหัวเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยขึ้น
“กำจัดซอมบี้ห้าตัวนี้ซะ!”
โครม!
ยวี่ซื่อหาวและเจียงอี้อิงโยนมีดทำครัวและท่อนเหล็กที่อยู่ในกระสอบลงพื้น
เจิ้งเฟยและผู้วิวัฒนาการระดับ 1 อีกสามคนไม่แปลกใจเลยสักนิด เพราะเดิมทีพวกเขาก็เคยใช้เก้าอี้ โต๊ะ และมีดในโรงแรมเป็อาวุธ แต่หลังจากที่ได้รับการช่วยเหลือจากถังฮ่าว พวกเขาก็ทิ้งของพวกนั้นไปหมดแล้ว!
ในตอนนี้คนทั้งสี่ต่างหยิบท่อนเหล็กยาวหนึ่งเมตรครึ่งมาคนละท่อน ส่วนเจิ้งเฟยนั้นหยิบมีดสับกระดูกขึ้นมาถือหนึ่งเล่ม
หลี่หยุนเฟยและเซี่ยิกั๋วเห็นดังนั้นก็หยิบท่อนเหล็กขึ้นมาคนละท่อนเช่นกัน
ส่วนหญิงวัยกลางคนอีกหลายคนเห็นดังนั้นก็พากันหยิบมีดสับกระดูก หรือไม่ก็มีดขนาดกลางขึ้นตาม
แม้แต่จูิหยางเองก็ยังถือมีดสับกระดูกสองเล่มไว้ในมือ ไม่ว่าอย่างไรการมีอาวุธอยู่ในมือก็จะรู้สึกปลอดภัยกว่า
ต่อมานอกจากเจิ้งเฟยและผู้วิวัฒนาการระดับ 1 อีกสามคนที่ทำผลงานได้ค่อนข้างดีแล้ว คนอื่นๆ ที่เหลือแทบจะไม่ได้เื่เลย
แม้แต่หลี่หยุนเฟยและเซี่ยิกั๋วเองก็ย่ำแย่ไม่ต่างกัน
โชคดีที่มีซอมบี้ตัวอื่นๆ ปรากฏขึ้นระหว่างทาง!
หลังจากมีถังฮ่าวสาธิตให้ดูเป็ตัวอย่างแล้ว เจิ้งเฟยและผู้วิวัฒนาการระดับ 1 อีกสามคนก็ช่วยกันฟันขาของซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาจนหัก ก่อนที่จะส่งต่อให้หลี่หยุนเฟยและคนอื่นๆ สังหาร แต่กระนั้นก็ยังมีคนไม่น้อยที่หวาดกลัวจนฉี่ราด
ในที่สุดภายใต้การช่วยเหลือและอำนาจของถังฮ่าวแล้ว ทุกคนก็สามารถทำภารกิจสังหารซอมบี้ได้สำเร็จ! และของรางวัลก็คือคริสตัลวิวัฒนาการ ในยุควันสิ้นโลกแบบนี้ มีเพียงการวิวัฒนาการเท่านั้นจึงจะสามารถมีชีวิตอยู่รอดต่อไป
ทีมของถังฮ่าวนั้นไม่รับคนที่ไร้ประโยชน์ หากใครไม่เคยฆ่าซอมบี้เลย เขาจะไม่รับเข้าทีม
หลังจากที่กลืนกินคริสตัลวิวัฒนาการ และััได้ถึงการเปลี่ยนแปลงอันน่าอัศจรรย์ในร่างกายแล้ว การกระทำของเซี่ยิกั๋วและหลี่หยุนเฟยก็ทำให้ถังฮ่าวพอใจไม่น้อย เพราะเมื่อต้องเผชิญหน้ากับซอมบี้อีกครั้ง พวกเขาทั้งสองคนกลับเป็คนที่พุ่งเข้าไปต่อสู้อยู่แถวหน้า
ในขณะเดียวกัน ถังฮ่าวก็ได้รับข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับพ่อแม่ของเย่ชิงเฉิง!
จากคำบอกเล่าของหลี่หยุนเฟย พ่อของเธอน่าจะยังคงอยู่ในมหานครแห่งเวท แต่แม่ของเธอน่าจะอยู่ที่ซูโจว เพราะในบ่ายวันนั้น แม่ของเธอได้เดินทางไปที่ซูโจวพอดี
...
ภายในย่านเฉินซี มีวิลล่าหลังเดี่ยวและหลังคู่รวมทั้งหมด 36 หลัง วิลล่าเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นแยกกันอยู่สองฝั่งของทะเลสาบจำลอง ส่วนด้านหลังของทะเลสาบก็มีตึกสูง 16 ชั้นตั้งตระหง่านอยู่
หอสรวง์บนดินที่หรูหราและใหญ่ที่สุดในเมืองทงตั้งอยู่บนชั้นสองถึงสี่ของอาคารหลังนี้
บัดนี้ภายในห้องโถงจัดเลี้ยงที่ใหญ่ที่สุดบนชั้นสี่ของหอสรวง์บนดินกำลังเกิดเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้ผู้คนที่พบเห็นเป็ต้องโกรธแค้นจนเืขึ้นหน้า!
ชายร่างกำยำที่มีรอยแผลเป็บนใบหน้ากำลังใช้มีดในมือจ่อไปที่ใบหน้าของเด็กสาวตัวน้อย
ชายผู้มีรอยแผลเป็บนใบหน้าจ่อมีดไปที่ใบหน้าของเด็กสาว พร้อมกับจ้องมองไปที่ชายวัยกลางคนซึ่งถูกมัดติดกับเสาอยู่ด้านหน้า ก่อนจะเอ่ยเสียงเ็าออกมา
“จ้าวโหย่วเต๋อ จำคำพูดของฉันให้ดี ที่นี่ไม่ใช่ถิ่นของแกอีกต่อไปแล้ว แต่เป็จูิคนนี้! พรุ่งนี้ถ้าแกกับลูกน้องของแกยังหาอาหารกลับมาไม่ได้ละก็ ฉันจะไม่ใช่แค่กรีดหน้าของเด็กคนนี้เล่นๆ แล้วนะ แต่ฉันจะสับเธอเป็ชิ้นๆ!”
เมื่อพูดจบเขาก็ลงมือทันที รอยแผลฉกรรจ์สองรอยปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันนุ่มนิ่มของเด็กสาว เสียงร้องไห้ของเธอดังกึกก้องไปทั่ว เธอพยายามจะดิ้นรนให้หลุดพ้น แต่แขนทั้งสองข้างกลับถูกชายร่างกำยำสองคนจับเอาไว้แน่น!
บนใบหน้าของจ้าวโหย่วเต๋อเต็มไปด้วยคราบเืเปรอะเปื้อน เขาะโออกมาด้วยความโกรธ
“จูิ ไอ้สารเลว แกต้องไม่ตายดีแน่! อิงอิง อิงอิง พ่อขอโทษนะ พ่อขอโทษ!”
“หัวหน้าจู พอเถอะ พอได้แล้ว ขอร้องล่ะ ปล่อยอิงอิงไปเถอะ ตราบใดที่แกปล่อยอิงอิงไป จะให้ฉันทำอะไรก็ได้ คืนนี้ฉันจะยอมเป็ของนายเอง ไม่สิ ต่อให้เป็ตอนนี้เลยก็ได้...” หญิงสาววัยกลางคนที่แลดูอ่อนวัย ไม่เหมือนกับวัยสามสิบกำลังร้องไห้วิงวอน
“จ้าวโหย่วเต๋อ รับรู้สถานการณ์หน่อยสิ ตอนนี้มันเป็ยุควันสิ้นโลก จึงไม่ใช่ยุคที่แกจะทำอะไรก็ได้แล้ว ตอนนี้เป็ยุคของฉันผู้นี้ ดูเมียของแกสิ เธอยังรู้จักสถานการณ์มากกว่าอีก เธอรู้ดีว่าเวลานี้ใครใหญ่ ใครมีอำนาจตัดสินใจ!” ชายผู้มีรอยแผลเป็บนใบหน้าเอ่ยด้วยท่าทีอิ่มเอม เขามีความสุขกับชีวิตในตอนนี้มาก สำหรับจูิแล้ว ่เวลาในยุควันสิ้นโลกก็ไม่ต่างจากยุคทองของเขา หากเป็่เวลาปกติเขาก็คงเป็ได้แค่ลูกน้องของจ้าวโหย่วเต๋อไปตลอดชีวิต ไหนเลยจะกล้ากดขี่ข่มเหงภรรยาและลูกสาวของคนรวยพวกนี้
หลังจากที่เขารวมทีมเ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของที่นี่และตั้งตัวเป็ใหญ่แล้ว ก็ได้ทำเื่ชั่วช้าเช่นนี้มานับไม่ถ้วน บัดนี้แม้แต่ภรรยาของจ้าวโหย่วเต๋อก็ยอมศิโรราบ และยอมมาปรนนิบัติเขา และนี่ก็ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นมาก
“พ่อจ๋า แม่จ๋า หนูกลัว...” เด็กหญิงตัวน้อยที่ถูกมีดสั้นกรีดใบหน้าจนเป็แผลร้องไห้ออกมา เธอพยายามดิ้นรน แต่ก็ไม่อาจหลุดพ้น
มีผู้รอดชีวิตกว่าร้อยคนกำลังนั่งและนอนอยู่ ใบหน้าของผู้คนส่วนมากดูไร้อารมณ์ ส่วนที่เหลือก็ก้มหน้าลง พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะมอง ไม่กล้าพูด ยิ่งไม่กล้าโกรธแค้น ก่อนหน้านี้มีชายฉกรรจ์ไม่กี่คนที่แสดงความไม่พอใจการกระทำของจูิ แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะลุกขึ้น ก็ถูกพวกของจูิจับตัวไว้หมด!
จูิผู้มีรอยแผลเป็บนใบหน้าไม่ใช่ตัวคนเดียว แค่ลูกน้องของเขาที่อยู่ในห้องโถงนี้ก็มีมากกว่ายี่สิบคนแล้ว แต่ละคนถือมีดและท่อนเหล็กอยู่ในมือ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังส่งลูกน้องอีกสิบห้าคนออกไปหาอาหารและน้ำดื่ม
นอกจากจูิจะมีอาวุธแล้ว ลูกน้องของเขากว่าครึ่งล้วนเป็ผู้วิวัฒนาการ ยิ่งไปกว่านั้น ตัวเขาเองก็เป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 2 แล้วพวกเขาจะต่อต้านได้อย่างไร? จะเอาอะไรไปต่อต้าน? ่เวลาที่ผ่านมานี้ คนที่กล้าออกมาต่อต้านจูิก็ล้วนตายไปหมดแล้ว บ้างก็ถูกโยนให้ซอมบี้กิน บ้างก็ถูกจูิและพวกฆ่าตาย!
“ยินดีด้วยขอรับพี่ิ ยินดีด้วย พี่ได้เมียคนงามมาเชยชมอีกคนแล้ว!” ชายหนุ่มร่างสูงผอมที่ถือมีดยาวอยู่ในมือเอ่ยด้วยความตื่นเต้น
ดวงตาของจูิที่มีรอยแผลบนใบหน้าเปล่งประกาย
“พาเมียของจ้าวโหย่วเต๋อมาที่นี่!”
หลี่ซิน ภรรยาของจ้าวโหย่วเต๋อ แม้อายุจะย่างเข้าสามสิบแปดปีแล้วแต่มองดูแล้วกลับเหมือนหญิงสาวที่งดงามราวกับดอกไม้งามที่บานสะพรั่ง
จูิที่มีรอยแผลบนใบหน้านั้นหมายปองหลี่ซินมานานแล้ว แต่ก่อนหน้านี้จ้าวโหย่วเต๋อมีคนอยู่ข้างกายไม่น้อย แต่ในวันนี้จ้าวโหย่วเต๋อได้พาคนออกไปข้างนอก และได้ไปเจอกับฝูงสุนัขกลายพันธุ์เข้า พวกเขาไม่เพียงแต่ไม่ได้อาหารและน้ำดื่มกลับมา แต่ยังได้รับาเ็สาหัส คนที่รอดชีวิตกลับมาต่างก็าเ็กันหมด จึงเปิดโอกาสให้เขาจับตัวจ้าวโหย่วเต๋อไว้ได้!
หลังจากที่ใช้ลูกสาวของจ้าวโหย่วเต๋อเป็ตัวประกัน หลี่ซินก็มีท่าทีอ่อนลง
พอได้ยินหลี่อวินที่ปรึกษาคนสนิทของเขาพูดเช่นนี้ จูิก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา!
หลี่ซินเดินโซเซเข้ามาหา
ในขณะที่จูิกำลังคิดว่าจะทำเื่อะไรกับเธออย่างไรดีนั้น
หลี่ซินก็พุ่งเข้าใส่ร่างของเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะอ้าปากกัดเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างแรง
“อ๊าก!”
จูิคาดไม่ถึงว่าหลี่ซินจะเล่นงานตนเองแบบนี้
แม้ว่าเขาจะหลบ แต่ก็ไม่พ้นอยู่ดี ใบหูซ้ายของเขารู้สึกเจ็บแปลบ ส่วนหนึ่งของใบหูถูกหลี่ซินกัดขาด!
การกระทำนี้ของหลี่ซินไม่ต่างกับการไปแหย่รังแตน!
ทันใดนั้น ทั้งห้องก็วุ่นวายไปหมด!
จูิโกรธมาก เขาจับหลี่ซินไว้แน่น ก่อนจะออกแรงบีบแขนทั้งสองข้างของเธออย่างแรง
โครม!
ร่างของหลี่ซินกระแทกลงกับพื้นอย่างแรง ก่อนจะสิ้นลมหายใจไป การกระแทกครั้งนี้รุนแรงมาก จนพื้นถึงกับสั่นะเืเลย ในขณะเดียวกันก็มีเสียงกรีดร้องดังกึกก้องไปทั่ว!
ตอนที่โอวหยางมี่มี่กำลังเดินตามหาผู้รอดชีวิตอยู่ในย่านวิลล่าก็รู้สึกถึงแรงสั่นะเืนี้ เธอพุ่งตัวออกไปพร้อมกับจับจ้องไปยังอาคารที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามของทะเลสาบ!
“ในบ้านไม่มีใครอยู่ แต่กลับมีคราบเื!” ไม่นานนัก จางเสี่ยวหาว จางเฉิน จ้าวเสี่ยวเยว่ และแบงก์กิ้งก็เดินเข้ามา!
“ผู้รอดชีวิตอยู่ข้างบนนั่น! พี่สาวกับพี่เขยของเธอก็อาจจะอยู่ที่นั่นด้วย” โอวหยางมี่มี่ชี้ไปที่อาคารที่ตั้งตระหง่านอย่างสะดุดตาที่อยู่ข้างทะเลสาบ
ทั้งห้ารีบวิ่งไปยังอาคารสูงอย่างรวดเร็ว!
หลี่ซินถูกฆ่าตาย แต่ดูเหมือนจูิยังไม่หายแค้น เขาคว้ามีดยาวจากมือของลูกน้องที่ยืนข้างๆ มาฟันร่างของหลี่ซินจนขาดเป็ท่อนๆ ในขณะที่เขากำลังจะฟัน ลงไปที่ตัวศพซ้ำ ก็มีลูกน้องคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างหน้าต่างก็ะโออกมา
“พี่ิ เกิดเื่แล้ว!”
“ตำรวจหรือ? พวกเขามาที่นี่ได้ยังไง? หรือว่าจะมาช่วยเหลือผู้รอดชีวิต?” จูิมองไปที่จางเสี่ยวหาวและคนอื่นๆ อีกสี่คนที่กำลังเดินเข้ามาใกล้อาคาร ขณะที่มืออีกข้างก็กุมใบหูซ้ายที่มีเืไหลไม่หยุด ดวงตาของเขาเป็ประกาย ก่อนจะหันไปเอ่ยเสียงเ็า
“ลากศพของยัยนั่นออกไปและพาจ้าวโหย่วเต๋อไปขังไว้ในห้องด้านหลัง!”
