บทที่ 513 ลูกท้อร้อยปี        ตึกๆๆ        เย่จื่อเฉินวิ่งตามร่างนั้นมาเป็นเวลาหลายนาที จนในที่สุดอีกฝ่ายก็หายไปจากสายตาของเย่จื่อเฉินเข้าไปในป่าทึบ        “เธอหลบฉันทำไม?”        เย่จื่อเฉินที่คลาดจากเป้าหมายก็ยืนขมวดคิ้วมุ่นอยู่กับที่ ไม่นานจากนั้น...