ในมุมอับสายตาของห้องที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา ฮูหยินอันฉิงหรูยืนนิ่งอยู่ในความมืด เฝ้ามองภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้า ดวงตาของนางลุกโชนด้วยอารมณ์หลากหลายที่ปะปนกันจนแทบะเิ ภาพของสามีผู้ยิ่งใหญ่ แม่ทัพหลงหยางเฉิน กำลังหลงใหลในเรือนร่างของเสวี่ยเหมย สาวใช้ผู้ต่ำต้อย แต่กลับได้รับสิ่งที่ควรเป็ของนางเพียงผู้เดียว
ความโกรธแค้นพุ่งขึ้นมาในอกของอันฉิงหรู ราวกับเปลวไฟที่โหมกระหน่ำ นางกัดฟันแน่น พยายามระงับเสียงลมหายใจที่ถี่กระชั้นจากความเ็ปและอับอายในหัวใจ แต่แทนที่ความโกรธนั้นจะกลายเป็เพียงแรงเคียดแค้น มันกลับเปลี่ยนแปลงอย่างแปลกประหลาด เรือนร่างของนางเริ่มร้อนรุ่มไปหมด ราวกับต้องมนต์สะกดโดยภาพเร่าร้อนตรงหน้า
อันฉิงหรูรู้สึกถึงเืในกายที่สูบฉีดแรงขึ้นทุกขณะ ความปรารถนาที่นางเคยเก็บซ่อนอยู่ในมุมลึกสุดของหัวใจเริ่มคืบคลานขึ้นมาอย่างช้า ๆ ดวงตาคู่งามที่เคยแสดงถึงอำนาจและความเยือกเย็น บัดนี้เต็มไปด้วยความสับสนระหว่างความโกรธแค้นและความปรารถนาอันร้อนแรง
'เ้ากล้าดียังไง...' นางกระซิบกับตัวเอง แต่เสียงนั้นกลับสั่นพร่า ร่างบางของนางพิงกับผนังที่เย็นเฉียบเพื่อสงบความรู้สึกที่เดือดพล่านในกาย แต่ไม่อาจหยุดเรือนร่างที่สั่นไหวด้วยแรงปรารถนาได้ ภาพของหลงหยางเฉินที่แสดงออกถึงอารมณ์ดิบและเร่าร้อน ทำให้นางหวั่นไหวเกินจะควบคุม
“ที่ทำกับข้าเช่นนี้” อันฉิงหรูคิดในใจ ท่ามกลางความมืดที่ปกคลุม นางหลับตาลง หัวใจเต้นระส่ำ ด้วยแรงปรารถนาและความแค้นที่หลอมรวมเป็สิ่งเดียวกัน
เงามืดซ่อนเร้นอยู่ในมุมหนึ่งของห้องคือ ฮูหยิน ผู้ซึ่งไม่อาจต้านทานเปลวไฟแห่งความปรารถนาที่กำลังกัดกินจิตใจของนางได้อีกต่อไป
ดวงตาของฮูหยินจับจ้องไปยังภาพของแม่ทัพหลงหยางเฉินและเสวี่ยเหมย สาวใช้ผู้ดึงดูดความสนใจของเขาได้อย่างสมบูรณ์ ความใกล้ชิดและการััที่เร่าร้อนของคนทั้งสองทำให้หัวใจของนางเต้นระรัว ความรู้สึกอันร้อนรุ่มที่ซ่อนอยู่ภายในตัวของนางกลับปะทุขึ้นมาโดยไม่อาจควบคุม
ในเงามืดนั้น ฮูหยินค่อย ๆ ปลดเปลื้องเสื้อคลุมอันหรูหราของนางออกทีละชิ้น ผ้าที่เนื้อดีไหลร่วงลงจากบ่าของนางอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นเรือนร่างอันงดงามที่แม้ในความมืดก็ยังเปล่งประกาย นางใช้มือนุ่มของตัวเองลูบไล้ผิวเนียนละเอียดของตนเอง ราวกับ้าดับเปลวไฟแห่งความ้าที่กำลังแผดเผา
ลมหายใจของนางเริ่มหนักหน่วงขึ้น ในขณะที่ดวงตาของนางยังจับจ้องไปยังภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้า ความปรารถนาอันลึกซึ้งของฮูหยินที่มีต่อแม่ทัพหลงหยางเฉินและความอิจฉาที่แฝงเร้นต่อเสวี่ยเหมย กำลังต่อสู้กันอยู่ในใจของนาง
'ข้า... ข้าคงไม่อาจต้านทานสิ่งนี้ได้อีกต่อไป...' นางกระซิบกับตัวเองในความมืด เสียงนั้นแ่เบาและเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานจากความรู้สึกที่พุ่งพล่านเหมือนคลื่นทะเล ร่างของนางสั่นสะท้านเล็กน้อยในขณะที่นางยอมปล่อยให้ความ้าครอบงำหัวใจของนางจนสิ้น..."
ฮูหยินอันฉิงหรูยกขาข้างหนึ่งขึ้นสูงพาดกับเก้าอี้ มือของนางค่อยๆลูบไล้ไปตามท่อนขาที่อวบอิ่มของตนอย่างช้าๆก่อนที่จะรุกล้ำเข้าไปที่บริเวณจุดอ่อนไหวต่อการััของนาง ร่างกายของนางเกิดการกระสันเล็กน้อยนางจ้องมองภาพที่สุดแสนจะเร่าร้อนพร้อมทั้งค่อยๆเล่นสนุกกับเรือนร่างของตัวเองมือของนางบดขยี้ที่บริเวณที่จุดอ่อนไหวต่อการััอย่างอ่อนโยนจนน้ำราคะของนางนั้นไหลเยิ้มไปอด
อ๊า...อ๊า... ฮูหยินอันฉิงหรูแอบส่งเสียงร้องครางออกมาด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะแ่เบา มือข้างหนึ่งของนางลูบไล้หน้าอกที่สุดแสนจะเย้ายวนเล็กน้อยในขณะที่ตัวของนางกำลังจมดิ่งกับอารมณ์แห่งความปรารถนานั้นก็มีเด็กรับใช้ชายผู้หนึ่งเดินผ่านมาพอดีดวงตาของเขาจ้องมองภาพที่สุดแสนจะเร่าร้อนของนางด้วยความตื่นตะลึง ฮูหยินที่น่าเคารพรักของตระกูลตัวของนางใน่เวลานี้กำลังแอบสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองอย่างเร่าร้อน
“ฮูหยิน....” เด็กรับใช้ชายเผลอพูดออกมาอย่างลืมตัว แต่มันเป็น้ำเสียงที่แ่เบามีเพียงแค่เขาและนางที่ได้ยินเท่านั้น แทนที่นางจะตื่นใแต่สีหน้าและแววตาของนางใน่เวลานี้นั้นเต็มไปด้วยเปลวไฟแห่งความปรารถนาที่กำลังรุกโชน เด็กหนุ่มตรงหน้านั้นน่าจะอายุได้ 20 ปี หน้าตาหล่อเหลาไม่เลวส่วนตัวของนางเองใน่เวลานี้นั้น 36 นางยังคงมั่นใจความงดงามและเสน่ห์ที่สุดแสนจะดึงดูดของนาง
“หนุ่มน้อย..เดินมาที่เบื้องหน้าข้า” นางพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะเย้ายวน เรือนร่างของนางในยามนี้นั้นอวดโฉมอย่างเต็มที่ต่อหน้าเด็กรับใช้ชายผู้ซึ่งอยู่ในตำแหน่งที่ต้อยต่ำที่สุดของตระกูลแถมยังอ่อนเยาว์มากอีกด้วย แต่หน้าตาของเขานั้นหล่อเหลาไม่เลว
เด็กรับใช้ค่อยๆเดินมาที่เบื้องหน้าของนางอย่างเชื่อฟังในขณะเดียวกันเรือนร่างของเขาใน่เวลานี้นั้นกับรู้สึกเร่าร้อนไปหมดราวกับว่าตัวของเขานั้น้าที่จะปลดปล่อยความปรารถนาออกมา มีสาวงามเปลือยกายอยู่ตรงหน้าจะมีชายใดที่จะรู้สึกอดใจไหวลมหายใจของเขานั้นกระเส่าเล็กน้อยแต่ก็ไม่กล้าที่จะทำอะไรเพราะชะตาชีวิตของตนล้วนแล้วแต่ตกอยู่ในกำมือของสตรีผู้นี้
“ไม่ต้องกลัว...” นางพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะอ่อนโยนแต่ดวงตาของนางนั้นกับเต็มไปด้วยความปรารถนาอย่างชัดเจนหากค่ำคืนในวันนี้ตัวของนางนั้นไม่ได้รับการปลดปล่อยนางจะต้องรู้สึกคลั่งตายเป็แน่
“คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้” น้ำเสียงของนางนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความเด็ดขาดไม่ว่าใครก็อย่าหวังที่จะขัดขืน เด็กรับใช้ค่อยๆคุกเข่าของตัวเองอย่างช้าๆในขณะเดียวกันท่อนขาที่อวบอิ่มของนางและบริเวณที่เป็จุดอ่อนไหวต่อการััมากที่สุดกำลังจ่ออยู่ที่เบื้องหน้าของเ้าเด็กรับใช้
“จงเลียมันให้ข้าเดียวนี้” น้ำเสียงของฮูหยินอันฉิงหรู ในยามนี้นั้นเต็มไปด้วยความ้าและหื่นกระหาย ทางด้านของเด็กรับใช้ค่อยๆยื่นหน้าของตนไปที่บริเวณท่อนขาที่อวบอิ่มของนางอย่างช้าๆหลังจากนั้นเขาจึงค่อยๆมอบรสััจากลิ้นของตนอย่างเร่าร้อนถึงแม้ว่าตัวของเด็กหนุ่มคนนี้จะแทบไม่เคยนอนกับสตรีนางใดมาก่อนแต่เขาก็สามารถปฏิบัติการได้อย่างเร่าร้อน
อ๊า...ฮูหยินอันฉิงหรูใน่เวลานี้นั้นเสียวกระสันไปหมด นางไม่เคยคิดเลยว่าเด็กรับใช้หนุ่มคนนี้มันจะมีความหื่นกระหายถึงเพียงนี้มันดูดเลียท่อนขาที่สุดแสนจะอวบอิ่มของนางราวกับว่าเป็อาหารทานเล่นััมัน เด็กรับใช้ดูดเลียที่บริเวณจุดอ่อนไหวต่อการััอย่างไม่รังเกลียด ลิ้นของเขาเต็มไปด้วยความหนักหน่วงและความพลิ้วไหว
“อ๊า....อ๊า...ท่านพี่ข้าเข้าใจท่านแล้วการเล่นสนุกกับคนรับใช้มันเสียวกระสันเช่นนี้นี่เอง” ฮูหยินส่งเสียงร้องควรครางออกมาอย่างหื่นกระหายในขณะที่กดหัวของเ้าคนรับใช้ให้จมลึกยิ่งกว่าเดิมน้ำราคะของนางไหลเยิ้มที่บริเวณริมฝีปากของมันอย่างบ้าคลั่ง นางโยกเอวเล็กน้อยเพื่อตอบสนองอารมณ์ด้านมือในใจนาง
