เล่มที่ 14 บทที่ 391 ต้านพายุมังกร        ชั่วขณะที่คนทั้งห้ากำลังจะจมเข้าไปยังปากมังกร ม่านจูเอ๋อร์ก็ฉีกยิ้มหวานหยดย้อยออกมา ก่อนจะถอยห่างออกไปโดยมีแส้วิญญาณโอบพันเอาไว้อยู่ทั่วร่าง บัดนี้ม่านจูเอ๋อร์จึงดูราวกับกลีบดอกไม้แสนบอบบาง เมื่อลอยเข้าส...