บทที่ 384 ฝูงปลาขยะ        “ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว--”        เสียงลมพัดอย่างต่อเนื่อง บนท้องฟ้าอันไกลโพ้น ปรากฏร่างมนุษย์ขึ้นทีละร่าง ราวกับดาวตกร่วงหล่นจากท้องนภา หางแสงสีรุ้งพร่างพราวเป็นประกาย        เมื่อมองจากไกลๆ ผู้มาเยือนทั้งสามมีสีหน้าจริงจัง รัศมีพ...