เป็วันแรกในรอบสัปดาห์ที่แทนคุณเดินทางเข้ามายังบริษัทใหญ่ของตัวเอง ที่ตั้งอยู่ในใจกลางเมือง โดยข้างกายนั้นมีจีนราเดินเคียงคู่เข้ามาด้วย หล่อนยังคงแสดงตัวเป็เ้าข้าวเ้าของอย่างออกหน้าออกตา ร่างสูงปล่อยให้หญิงสาวทำตามใจตัวเอง โดยไม่สนใจภาพลักษณ์ผู้บริหารเท่าไหร่ พนักงานทุกฝ่ายจับตามองด้วยท่าทีสนใจ พร้อมกับบรรยากาศเงียบกริบผิดปกติ
จีนราเชิดหน้าขึ้นพลางยกมือขึ้นมาเกาะแขนชายหนุ่มเอาไว้ สายตาของหล่อนมองตรงไปด้านหน้าด้วยความมั่นใจที่มีอย่างเต็มเปี่ยม ท่ามกลางสายตาของพนักงานเธอรู้สึกเหมือนได้เป็เ้าของเขาอย่างเต็มตัว แค่สายตาของเหล่าพนักงานขี้อิจฉาไม่ได้อยู่ในสายตาเธอเท่าไหร่ ในเมื่อตอนนี้เธอได้ทำสำเร็จแล้ว เธอคือคนที่แทนคุณยอมรับ ก่อนจะทิ้งรอยยิ้มแห่งชัยชนะแล้วเดินตามแทนคุณเข้าห้องไป
“นี่ๆ เธอ คนนี้คนใหม่ของท่านประธานถูกไหม” หญิงสาวพนักงานฝ่ายบุคคล ปรายตามองพร้อมเบ้ปากหัวเราะกระซิกเบาๆ ก่อนจะหันไปซุบซิบกับเพื่อนสาวอีกคนที่แต่งตัวแฟชั่นจ๋าจัดเต็มั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้า
“เดี๋ยวก็ปลิวฉันให้ไม่เกินสามเดือน” หญิงร่างเล็กเ้าแม่แฟชั่น กอดอกมองตรงไปยังห้องของผู้บริหาร ก่อนจะหันมาพยักหน้ากับเพื่อนร่วมงานอีกสองสามคนที่พึ่งกรูกันเข้ามาจับกลุ่มกันใหญ่ขึ้น
“นางเชิดขนาดนี้ คงยังไม่รู้จักท่านประธานของพวกเรา กินใครเกินสามเดือนที่ไหน ทำหน้าเชิด ชูคอเป็หงส์ขนาดนี้ คงยังไม่รู้ว่า ตอนตกจากหงส์มาเป็ลูกเป็ด มันน่าสงสารขนาดไหน” เสียงหัวเราะคิกคักของพนักงานหญิงฝ่ายบุคคล เริ่มทำให้คนอื่นๆ เดินเข้ามารวมกลุ่มด้วย อย่างไม่กลัวถูกตำหนิ
“ได้ข่าวว่าคนเก่าตามราวีไปถึงบ้าน จนท่านประธานโทรแจ้งตำรวจ ขนาดไปถึงบ้านเขายังไม่ให้เข้าบ้านเลยเธ๊อ” เสียงสูงท้ายประโยคของหญิงสาวประจำออฟฟิศนั้นดูเมามันจนคนอื่นๆ ในวงสนทนาต้องหัวเราะตาม
“มีอะไรกันหรือขอฉันฟังด้วยคนได้ไหม” เสียงคุ้นหูของหญิงสาวนิรนามดังขึ้นจากด้านหลังของกลุ่มใหญ่นั้น ก่อนที่ทั้งกลุ่มเงียบสนิท เหมือนโดนหยุดด้วยมนต์สะกด
“คุณม่าน!” หนึ่งในผู้ร่วมกลุ่มนั้น ใจกล้าหันกลับมามอง พลันใอุทานเสียงดังลั่น จนทำให้คนอื่นหันตามมาทีละคนสองคน
“มะ ไม่มีอะไรค่ะ ขอตัวทำงานก่อนนะคะ ระ...รีบค่ะ รีบมากด้วย งานเยอะแยะเลย แฮ่ๆ” คนเอาตัวรอดเก่งเร่งฝีท้าวก้าวออกจากกลุ่มไปอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วแสง ตามด้วยคนอื่นๆ ทยอยสลายหายตัวไปในพริบตา ม่านฟ้ากอดอกยืนยิ้มมองพนักงานบริษัทของแทนคุณ นี่เขาคงใจดีเกินไปพนักงานถึงได้จับกลุ่มอู้งานกันได้ขนาดนี้ หรือเพราะเขาทำตัวให้พนักงานไม่เคารพกันชักไม่แน่ใจ หญิงหุ่นนางแบบสายส่ายหน้าไปมาพร้อมรอยยิ้ม พลันมองหันตรงไปยังหน้าห้องที่มีเลขาคนเก่งนั่งอยู่
“คุณแพร ม่านเข้าไปตอนนี้ได้ไหม คุณแทนมีแขกสำคัญหรือเปล่า” หน้าตาเลิ่กลั่กจากเลขาคนเก่งหน้าห้องของแทนคุณทำให้ม่านฟ้าแปลกใจเล็กน้อย
“แทนมีแขกหรือคะ” เธอเลิกคิ้วถามย้ำเลขาอีกครั้ง
“จะว่าใช่ก็ได้ค่ะ หรือ จะว่าไม่ใช่ก็ได้ค่ะ” เลขาพยายามหาทางบ่ายเบี่ยงด้วยน้ำเสียงที่ผิดปกติ
“หรือว่าเป็ทีคะ” แพรวาส่ายหน้าช้าๆ พร้อมด้วยรอยยิ้มไม่มั่นใจว่าจะตอบตามความจริงดีไหม จังหวะนั้นม่านฟ้าเข้าเริ่มเข้าใจในทันที
“ขอบคุณค่ะ แสดงว่าม่านเข้าไปได้” หญิงสาวหันขวับไปเปิดประตูบานใหญ่เดี๋ยวนั้นทันที เลขาคนสวยมองตามไปด้วยใจระทึก ก่อนจะหันหน้ามาพบกับฝูงพนักงานกลุ่มเดิมชะเง้อคอกันระนาว เพื่อเตรียมตัวสอดรู้สอดเห็น ในขณะนี้บริษัทแทบจะวุ่นวายเลยทีเดียว
ม่านฟ้าเปิดประตูห้องเข้าไปพบว่ามีหญิงสาวแปลกหน้า ที่เธอไม่รู้จักนั่งอยู่บนโซฟาห่างจากโต๊ะทำงานของแทนคุณอยู่พอสมควร เป็หญิงสาวที่เรียกได้ว่ามีรูปสมบัติเพียบพร้อมพอตัวทีเดียว รสนิยมของแทนคุณยังคงอยู่ในระดับเดิมไม่เคยเปลี่ยน เสียงรองเท้าส้นสูงของม่านฟ้าทำให้แทนคุณละจากหน้าจอคอมพิวเตอร์
“ม่าน!” ชายหนุ่มอุทานขึ้นด้วยความประหลาดใจ
“ขอโทษนะแทน ถ้าม่านรู้ว่าคุณมีแขกม่านคงไม่มารบกวนเวลาของคุณ” หญิงสาวปรายตามองจีนราแวบเดียว จึงหันมาทำตาละห้อยเรียกร้องความสนใจจากเพื่อนชายคนสนิท แทนคุณเผยรอยยิ้มออกมา นั่นเพราะเขารู้ทันมารยาหญิงของม่านฟ้าทันที เขารู้ทันนิสัยของเพื่อนสนิทคนนี้ดีกว่าใคร ทักษะการแสดงของเธอเรียกได้ว่าติดลบมาั้แ่มหาวิทยาลัย เพราะเธอเป็คนที่ซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเองเสมอ หากต้องสวมบทบาทมักจะทำไม่สำเร็จ และละครฉากที่ม่านฟ้ากำลังแสดงนั้น ทำให้แทนคุณก้มหน้ายิ้มที่มุมปาก พลางหมุนปากในมือก่อนปั้นหน้านิ่ง สายตาคมกริบมองตรงไปยังเพื่อนสาวอีกครั้ง
“แพรวาไม่ได้บอกคุณหรือม่าน ว่าผมมีแขก” จีนรายกแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม พร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยันมองตรงไปยังม่านฟ้า ดวงตากรอกขึ้นอย่างผู้มีชัย หลังจากแทนคุณทำให้ม่านฟ้าจนมุมจนพูดไม่ออก
“แทน!” เพื่อนสาวคนสนิทจ้องเขม็งมายังแทนคุณ พร้อมกับเสียงเรียกกระแทกรอดซี่ฟันออกมา หวังปรามคนหนุ่มที่กำลังฉีกหน้าเธอต่อหน้าจีนรา ม่านฟ้าคิดไม่ถึงว่า แทนคุณจะใช้วิธีนี้เพื่อยั่วให้เธอเจ็บใจเล่น นี่แทนคุณกำลังลอกนิสัยทีภพมาทั้งหมด ก่อนหญิงสาวจะมิ้มปากแน่น จ้องเขม็งไปยังเพื่อนชายคนสนิทที่กำลังสนุกอยู่กับการแกล้งเธอ
“ผมมีประชุม คุณกับจีนก็คุยกันไปก่อนนะ” ม่านฟ้ายังคงเพ่งสายตาอันดุดันไปยังแทนคุณ ขณะที่เขาลุกขึ้นยืน เธออยากรู้ว่าชายหนุ่มจะเดินเกมอย่างไรต่อไป หลังจากทำเสแสร้งหน้าตายเสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“คุณแทน คุณจะไปแล้วหรือคะ แล้วจีนล่ะคะ” หญิงสาวที่นั่งอยู่บนโซฟารีบลุกขึ้นเดินเข้ามาหาแทนคุณทันที ม่านฟ้ากอดอกนิ่ง ใช้เพียงสายตามองตามร่างจีนราที่วิ่งเข้ามาใกล้
“ใช่ ผมมีประชุมด่วนคุณกลับก่อนก็ได้ หรือจะคุยกับม่านผมก็อนุญาต”
“คุณแทน” เสียงเรียกไล่หลังร่างสูงที่เดินออกไปอย่างรวดเร็วมิอาจรั้งเขาไว้ได้ จนจีนราถอดใจจึงหันกลับมา ก่อนจะสบตากับม่านฟ้า หญิงสาวที่ยืนยิ้มกอดอกมองเธออยู่ เดาไม่ออกว่ารอยยิ้มอันสวยงามนั้นดีหรือร้าย
“สวัสดีค่ะ คุณคงเป็ม่านฟ้า ใช่ไหมคะ” หญิงสาวเดินกลับไปนั่งไขว้ห่างที่โซฟา โดยไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน
“ใช่ค่ะ” ม่านฟ้าหันหน้าไปหาจีนราทันที พร้อมกับตอบเสียงเรียบ
“แทนพูดถึงคุณบ่อยค่ะ ว่าคุณเป็เพื่อน เป็เพื่อนที่ดี” จีนราพยายามย้ำคำ เป็นัยว่าชายหนุ่มให้คำจำกัดความ กับม่านฟ้าว่า “เพื่อน” พร้อมกับยกน้ำขึ้นดื่มทำลอยหน้าลอยตา ม่านฟ้ายืนยิ้มมองดูกิริยาของสาวสวยครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจพูดบางอย่างออกมา
“งั้นหรือคะ แต่เสียดายนะคะ แทนไม่เห็นพูดถึงคุณให้ฉันฟังเลย คุณชื่ออะไรหรือคะ” คำพูดของม่านฟ้าทำให้จีนราปรอทแตกทันที
“คุณก็แค่เพื่อน อย่ามาทำเหนือกว่าฉันเวลาอยู่กับแทน” หล่อนพอมองออกว่าม่านฟ้าจงใจเข้ามาทำลายความสุขระหว่างเธอกับแทนคุณ ซึ่งมันสำเร็จไปแล้ว ตามที่ม่านฟ้า้า
“ค่ะเพื่อน เพื่อนที่รู้เื่ราวของกันและกันมากที่สุด เพื่อนที่แทนไว้ใจมากที่สุด เพื่อนที่แทนคอยให้คำปรึกษามากที่สุด เสียดายนะคะที่คุณไม่เคยได้รับความพิเศษนี้จากแทน ถ้าคุณได้แม้แต่เศษเสี้ยวเดียว คุณจะลืมจุดที่คุณยืนอยู่ตอนนี้ไปเลยว่ามันพิเศษกว่ากันมากแค่ไหน”
ม่านฟ้าเดินเข้าไปใกล้ แล้วย้ำทุกคำพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำ จีนราใช้แววตามองม่านฟ้าั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้า โกรธจนตัวสั่นแต่ไม่สามารถทำอะไรได้ แทนคุณอ้างหนักหนาว่าม่านฟ้าเป็แค่เพื่อน หากแต่จีนราพอมองออกว่า เขาเองยอมม่านฟ้าทุกอย่าง เพื่อนกันแบบไหนเธอเองก็ไม่มั่นใจเท่าไหร่นัก
