บทที่ 471 เซียนล่องเวหา[1]        เสียงสวรรค์ดังลั่นจนหนวกหู ไอหมอกจางๆ ปิดม่านการมองเห็น        เหนือท้องฟ้า ดวงตาขนาดยักษ์ทอดยาวออกไปสิบลี้ ม่านตาของมันดูโหดเหี้ยมและว่างเปล่า มีเส้นเลือดขดตัวรวมกันอย่างไร้ที่สิ้นสุด น่ากลัวอย่างยิ่ง        นี่คือว...