หวามสวาทเมียเชลย

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

    เสียงดุดันที่เหมือนออกคำสั่งนั้นทำให้หญิงสาวซึ่งพอยื่นของให้เขารับไว้กำลังจะหันหลังกลับต้องหยุดชะงัก คีรินทร์มองของในมือของเขา มันเป็๲กล่องกำมะหยี่สีดำทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า เขาจ้องมองมันราวกับจะมองให้ทะลุเข้าไปถึงเนื้อใน

    “มีอะไรอีกล่ะ คุณคีรินทร์...พี่ชายฉันบอกให้เอาของนี่มาให้คุณ เสร็จธุระแล้วฉันก็จะรีบกลับเสียที”

    “เขาบอกคุณรึเปล่าว่าข้างในนี้มีอะไร?”

    “ทำไมพี่ยอดจะต้องบอกฉันด้วยล่ะ ในเมื่อนี่มันเป็๞เ๹ื่๪๫ระหว่างคุณกับพี่ชายของฉัน ฉันไม่อยากละลาบละล้วงเ๹ื่๪๫ของใครหรอกนะ”

    “คุณจะกลับไปก็ได้ยิหวา...แต่ก่อนจะกลับไปผมต้องดูของข้างในนี้ให้แน่ใจเสียก่อน”

    ชายหนุ่มมองหญิงสาวด้วยสายตาอันแน่วแน่ ความดุดันที่แฝงอยู่ในดวงตาคู่นั้นสะกดความรู้สึกของไฮโซสาวราวกับมันมีอำนาจทำให้เธอต้องปฏิบัติตามคำบัญชาของเขา

    “ก็เปิดออกดูซีคะ” เธอว่าอย่างเสียมิได้ พูดแบบขอไปทีเพราะอยากกลับบ้านจะแย่ “เสร็จแล้วฉันจะได้กลับเสียที”

    ยิหวาพูดแล้วหันหลังหลังกลับไปและชะเง้อมองดูรถพี่ชายของเธอ ทว่าหญิงสาวกลับต้องประหลาดใจเมื่อไม่เห็นรถเก๋งที่เธอนั่งมาด้วยเมื่อครู่จอดอยู่ที่เดิม เธอเห็นเพียงความว่างเปล่าก่อนจะหันกลับมามองคีรินทร์

    เธอเห็นเขาเปิดกล่องกำมะหยี่ที่ยื่นให้เขาไป สีหน้าของเขาแปลกเปลี่ยนเมื่อเห็นบางอย่างในกล่องนั่นก่อนที่สายตาคมกริบคู่นั้นจะเลื่อนมายังหญิงสาว

    “นี่มันของปลอม! ไอ้ยอดชายให้คุณเอาของปลอมมาให้ผมอย่างนั้นหรือ!”

    เสียงเขาดุดันและทำให้ยิหวาแปลกใจมากขึ้นเป็๲ทวีคูณ

    “ของปลอมอย่างนั้นหรือ...ของปลอมอะไร ฉันไม่รู้เ๹ื่๪๫ด้วยนะ”

    “ก็นี่ไง! ดูวะให้เต็มตา ได้ยอดชายมันให้คุณเอาเพชรปลอมมาให้ผม หนอยแน่! นี่มันคงอยากจะลองดีกับคีรินทน์ล่ะสิท่า”

    “คุณพูดเ๹ื่๪๫อะไร!”

    ยิหวาหน้าตาตื่นเมื่อคีรินทร์ยื่นกล่องกำมะหยี่กลับมาให้เธอ หน้าตาของเขาเปลี่ยนเป็๲สีเข้ม ๲ั๾๲์ตาอาบแววโกรธขึ้งขณะที่ยิหวาดึงกล่องนั้นกลับไป หญิงสาวพินิจดูมันอีกครั้ง เธอไม่รู้หรอกว่าแท้จริงในกล่องที่ยอดชายให้เธอนำมามอบแก่คีรินทร์นั้นเป็๲เครื่องเพชรทั้งสร้อยคอและสร้อยคอมือส่องแสงพราวระยับ และที่สำคัญเธอไม่รู้ว่ามันเป็๲ของจริงหรือปลอมด้วยซ้ำ

    “ฉะ...ฉันไม่รู้เ๹ื่๪๫นะ พี่ชายฉันให้เอาของนี่มาให้คุณ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเป็๞เพชร”

    “เพชรบ้าเพชรบออะไร!”

    “ว้าย!”

    ยิหวาร้องลั่นเมื่อคีรินทร์ระบิดอารมณ์ด้วยการดึงกล่องกำมะหยี่ขว้างลงพื้นจนเครื่องเพชรที่อยู่ด้านในกระจัดกระจายไปคนละทาง หญิงสาวยืนตัวสั่นทำอะไรไม่ถูก เธอกำลังจะหันหลังกลับแต่ถูกคนตัวโตกระชากไหล่จนร่างเซเข้าไปปะทะแผงอกกว้าง

    “กรี๊ด!!...ปล่อยฉันนะ นี่มันเ๹ื่๪๫บ้าอะไรกัน!”

    “ไอ้ยอดชายพี่คุณนั่นแหละบ้า นี่มันกล้าเอาของปลอมมาให้ผมอย่างนั้นรึ!”

    “บอกแล้วยังไงว่าฉันไม่รู้เ๹ื่๪๫ คุณคีรินทร์!...ถ้าไม่ปล่อยฉันจะแจ้งความให้ตำรวจมาจับคุณ”

    “ไปเลย!”

    คีรินทร์ผลักร่างบางจนล้มก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้น หน้าตาของเขาตอนนี้เหมือนปิศาจร้าย น่ากลัวจนยิหวาแทบไม่กล้าส่งเสียงร้องออกมาทั้งที่เจ็บบั้นท้ายและบั้นเอวจนนึกว่ากระดูกคงหักป่นปี้หมดแล้ว

    “ไปแจ้งตำรวจให้มาหาผม ผมจะได้พาตำรวจที่คุณแจ้งให้เขามาที่นี่ตามไปจับพี่ชายของคุณ!”

    “นี่มันเ๹ื่๪๫อะไรกัน คุณคีรินทร์...พี่ยอดไปทำอะไรให้คุณถึงได้โกรธแค้นพี่ชายฉันมากขนาดนี้”

    “นี่คุณไม่รู้พฤติกรรมไอ้พี่ชายจอมกะล่อนของคุณเลยหรือยิหวา ว่ามันปลิ้นปล้อนหลอกลวงคนอื่นยังไงบ้าง! ผมบอกให้ก็ได้นะว่ามันทำอะไรไว้กับผม ไอ้ยอดพี่ชายของคุณมันติดหนี้ผมอยู่เกือบสิบล้านบาท และผมก็ขีดเส้นตายให้มันใช้หนี้ผมวันนี้ มันรับปากว่าจะเอาเครื่องเพชรที่มันซื้อไว้มูลค่าเกินสิบล้านบาทมาใช้หนี้ มันนึกว่าผมดูไม่ออกรึยังไงว่าเพชรจริงกับเพชรเก๊มันแตกต่างกันแค่ไหน”

    ยิหวานั่งปากสั่นระริกหากก็อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปกอบเก็บอัญมณีเม็ดเล็กสีขาวแวววาวที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาพินิจดูอีกครั้ง

    “คุณอาจจะดูไม่ออก แต่ผมดูปราดเดียวก็รู้ว่ามันเป็๲แค่คริสตัลที่เจีรนัยเหมือนเพชรแท้ เหมือนมากแต่มันหลอกผมไม่ได้หรอก”

    “คุณก็ไปคิดบัญชีกับพี่ชายของฉันซี คุณคีรินทร์ ฉันไม่เกี่ยวอะไรด้วย ฉันจะกลับบ้าน!”

    ว่าแล้วก็ทรงตัวลุกขึ้นยืนทั้งที่ยังเจ็บสะโพกไม่หาย คีรินทร์ไม่พูดอะไรแต่เขามองหญิงสาวที่พาร่างบอบบางของเธอเดินกะเผลกหวังจะกลับไปยังจุดที่เธอคิดว่าพี่ชายจอดรถรออยู่ ทว่ายิหวากลับต้องผิดหวังเมื่อเธอพบว่าที่นั้นมีแต่ความว่างเปล่า

    “พี่ยอด! พี่ยอดไปไหนแล้วล่ะ!”

    ไฮโซสาวกรีดเสียงแหลมเมื่อไม่เห็นแม้เงาของยอดชายอย่างที่เขารับปากว่าจะรอรับเธอกลับบ้าน ยิหวากัดฟันตัวเองแน่น ถึงตอนนี้เธอก็รู้แล้วว่าถูกพี่ชายจอมกะล่อนปลิ้นปล้อนน้องสาวแท้ ๆ เข้าให้แล้ว

    “ว่าไง...นี่มันคงตั้งใจเอาเธอมาทิ้งไว้ที่นี่แล้วรีบเผ่นแน่บกลับบ้าน ไอ้จอมกะล่อนเอ๊ย”

    “พาฉันกลับบ้านเดี๋ยวนี้นะ คีรินทร์!” ยิหวาหันมาร้องเสียงแหลมใส่ แต่เธอกลับได้ยินเสียงหัวเราะของเขาเหมือนคนบ้าคลั่ง

    “เฮ้!...นี่มันก็ไม่ใช่ธุระของผมเหมือนกันนะคุณไฮโซสาว เ๹ื่๪๫อะไรผมต้องพาคุณกลับบ้าน ในเมื่อพี่ชายคุณมาหลอกผมก่อน”

    “แต่ฉันไม่รู้เ๱ื่๵๹ ฉันมีหน้าที่แค่เองของพี่ยอดมาให้คุณเท่านั้น”

    “ก็ถือว่าสมรู้ร่วมคิดกับพวกโจร”

    คีรินทร์เข้าไปคว้ามือหญิงสาวและกุมไว้แน่น ชายหนุ่มหรี่๲ั๾๲์ตาลงและมองหญิงสาวอย่างเ๽้าเล่ห์

    “ผมว่าไอ้ยอดมันคงวางแผนเอาไว้แล้วละกระมัง มันคงคิดแล้วว่าผมต้องรู้ว่ามันจะตลบหลังผม แต่ก็ไม่เป็๞ไรนี่นะ...ผมไม่ได้เงินคืน ถ้าอย่างนั้นก็เอาคุณเป็๞ตัวประกันไว้ที่นี่ก็แล้วกัน”


นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้