The ordinary guy in the dark fantasy world: คนธรรมดาในโลกแฟนตาซีอันมืดมน

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

ยามเช้าของหมู่บ้าน อากาศเย็นสดชื่น ลมอ่อนพัดพาเสียงนกดังลอดหน้าต่างบ้านไม้ ลุคยืนจัดมีดพกอยู่ข้างประตู แต่ใจเขากลับไม่อยู่กับสิ่งที่ทำ แทบทุกครั้งที่สายตาเหลือบไปเห็น ฟีน่า นั่งอยู่ไม่ไกล หัวใจเขาก็เต้นแรงผิดปกติ

 

หญิงสาวผมสีเงินยาวสยาย กำลังม้วนเส้นผมของตนอย่างสบาย ๆ แสงแดดยามเช้าตกกระทบผิวขาวนวลจนเธอเหมือนเปล่งประกายเอง รอยยิ้มอ่อนโยนที่เธอหันมามองเขาทำให้ลุคสะดุ้ง มือที่ถือมีดแทบหล่น

 

“คุณลุค…เป็๲อะไรหรือเปล่าคะ? ดูเหมือนคุณเหม่อบ่อย ๆ นะ๰่๥๹นี้” 

 

เสียงเธอนุ่มและจริงใจ

 

“ปะ…เปล่าครับ แค่คิดเ๱ื่๵๹เส้นทางในป่าเท่านั้นเอง” 

 

เขาตอบตะกุกตะกัก รีบหันหน้าหนีไปทางอื่น

 

แต่ในใจเขารู้ดีว่ามันไม่ใช่ความจริง ทุกคืนที่ผ่านมา เขาเอาภาพเธอไปช่วยตัวเองจนติดตา ความรู้สึกผิดกับความโหยหาผสมกันจนทำให้ยามเจอหน้าจริง ๆ เขาไม่กล้าสบตาได้นานเกินสองวินาที แต่ขณะเดียวกัน เขาก็ไม่อาจห้ามตัวเองจากการแอบมองเธอเงียบ ๆ ได้เลย

 

ฟีน่าสบตาเขา เธอไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่ในแววตากลับเต็มไปด้วยความสงสัยปนบางอย่างที่อ่านไม่ออก ลุคใจเต้นแรงขึ้นอีก เขาก้มหน้าลงจนเหมือนเด็กชายที่ถูกจับได้ว่าซ่อนความลับ

 

ในอีกมุมหนึ่งของบ้าน รูริ นั่งอยู่ตรงโต๊ะไม้เล็ก ๆ มือเล็กกำแก้วน้ำอุ่นแน่นเกินไปจนริมฝีปากเม้มแน่น เธอเงยหน้าขึ้นทันทีเมื่อเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ดังมาจากนอกบ้าน

 

นิค เดินเข้ามา ร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยพลังและความมั่นใจตามแบบฉบับผู้กล้า รอยยิ้มคมเข้มที่เขาส่งมาให้เหมือนแสงไฟส่องตรงมาที่เธอ รูริชะงัก ตัวแข็งไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบก้มหน้าหลบ

 

“สวัสดี รูริ”

 

 เสียงเขาอบอุ่นผิดคาด แต่หัวใจสาวน้อยกลับเต้นแรงจนแทบหลุดออกมานอกอก

 

“ส…สวัสดีค่ะ…”

 

 เธอตอบเบา ๆ เสียงแทบไม่พ้นริมฝีปาก

 

เธอเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเป็๲แบบนี้ ๰่๥๹หลัง ๆ ทุกครั้งที่อยู่คนเดียว ภาพของนิคกลับแทรกเข้ามาในหัวไม่หยุด เธอเอาเขาไปช่วยตัวเองหลายครั้ง เสียงครางเพ้อชื่อเขายังวนอยู่ในหู เมื่อได้เจอเขาตัวจริง ความอายกับความขัดแย้งก็ถาโถมจนทำให้เธอทำตัวไม่ถูก

 

นิคเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเธอหน้าแดงและหลบตา เขาก้าวเข้าใกล้โดยไม่รู้ว่าการกระทำนั้นยิ่งทำให้หัวใจรูริเต้นรัวแรง 

 

“เธอดูไม่สบายหรือเปล่า?”

 

“มะ…ไม่ค่ะ! ฉันสบายดี!”

 

 เธอรีบตอบเสียงสูง รีบลุกขึ้นกะทันหันจนเก้าอี้ล้มเสียงดัง

 

นิคมองตามด้วยสายตาสงสัยปนเอ็นดู แต่รูริกลับรีบวิ่งหนีไปอีกห้อง ใบหน้าแดงก่ำร้อนผ่าวจนหายใจไม่ทั่วท้อง เธอพิงประตู สูดลมหายใจแรง ๆ พยายามกดความรู้สึกที่ไม่ควรเกิดขึ้น

 

ในบ้านหลังเล็กนี้ บรรยากาศจึงแปลกไปพร้อมกันสองทาง

ลุคที่เริ่มเก้อเขินเพราะความลับในห้องนอนกำลังกัดกินใจทุกครั้งที่มองฟีน่า

และรูริที่เริ่มหวั่นไหวและอึดอัดเมื่ออยู่ต่อหน้า นิคราวกับความฝันลามเข้ามาในชีวิตจริง

 

เงาที่ไม่มีใครรู้…เริ่มทำให้สายสัมพันธ์ของพวกเขาเปลี่ยนไปทีละน้อย

นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้