ใช้เวลาไม่นานน้ำอ้อยก็มาถึงบ้านหลังใหญ่ของเสี่ยเบิ้ม ตั้งอยู่ชายเมืองย่านปทุมธานี เป็บ้านเดี่ยวหลังใหญ่ราคาหลายล้าน มีสนามหญ้ารอบบ้าน ตั้งอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรน่าอยู่
ทุกวันนี้เสี่ยเบิ้มอาศัยอยู่คนเดียวเพราะว่าเป็พ่อหม้าย หลังจากภรรยาตายจากไปหลายปี เสี่ยเบิ้มก็ยังไม่มีใคร อยู่เป็โสดให้สาวน้อยสาวใหญ่หมายมองเพราะอยากได้ผัวเสี่ยพ่อหม้ายทั้งหล่อทั้งรวย
“หนูจะให้นมลูกก่อนก็ได้นะ… แล้วเดี๋ยวค่อยทำงาน”
เสี่ยเบิ้มบอกเมื่อพาหญิงสาวพร้อมด้วยลูกน้อยของหล่อนเข้ามาในห้องรับแขก
“จ้ะเสี่ย… ”
หญิงสาวพยักหน้า รอกระทั่งเห็นว่าเสี่ยเ้าของบ้านเดินออกไปจากห้องรับแขกก็ปลดกระดุมเสื้อลงมาถึงกลางอกที่ตึงแน่นเพราะความอวบคัดของทรวงอก แกะกระดุมลงมาถึงเม็ดที่สาม กว้างพอจะควักเต้านมข้างซ้ายออกมาป้อนหัวนมใส่ปากลูกน้อย ดูดเสียงดังจ๊วบ ดื่มกินน้ำนมแม่อย่างหิวกระหาย
และในขณะที่น้ำอ้อยกำลังให้นมลูก หารู้ไม่ว่าเสี่ยเบิ้มเ้าของบ้านเดินอ้อมมาทางด้านหลัง
เขายืนมองหล่อนที่กำลังควักนมอีกเต้าสลับเอาข้างขวามาให้ลูกชายดูด นมใหญ่อวบคัดที่ทะลักออกมาทั้งเต้า ทำเอาเืกำเดาของเสี่ยเ้าของบ้านแทบสาดพุ่งออกมา
‘โอ้ว… แม่คุณเอ๊ย’
เสี่ยเบิ้มอุทานกับภาพที่เห็น ไม่ใช่เห็นแค่ปลายยอดหัวนมที่เห็น แต่เขาเห็นหมดทั้งเต้า ทั้งใหญ่ทั้งขาวและอวบคัดจนเห็นเส้นเืสีเขียวกระจายเป็สายรางๆ อยู่ภายใต้เนื้อหนั่นเปล่งปลั่งขาวเนียน อัดแน่นไว้ด้วยน้ำนม
“อุ๊ย… ”
แม่ลูกอ่อนที่ไม่รู้ว่ากำลังมีคนแอบมองนม หันมาสะดุ้ง เมื่อเห็นว่าตอนนี้ภายในห้องรับแขกไม่ได้มีแค่หล่อนกับลูกอย่างที่เข้าใจ
“ลูกหลับแล้วหรือจ๊ะ… ดูท่าทางจะหิวนมนะ ดูดใหญ่เลยนะไอ้หนู”
เสี่ยเบิ้มทำทีเป็ถามถึงลูกชายของหล่อน แต่ตามองเต้านมของผู้เป็แม่
“กำลังหลับคาอกเลยจ้ะ”
น้ำอ้อยตอบ เอี้ยวกายซ่อนเต้านมอวบคัดจากสายตาหื่นกระหายของเ้าของบ้าน
“ถ้าเรียบร้อยแล้วก็ขึ้นมาเลยนะ”
