4
ขโมย
“จูบเป็แล้วใช่ไหม”
เบนดึงตัวหญิงสาวให้แยกออกจากเขา ทั้งที่มายากำลังหลับตาพริ้มและเผลอปล่อยตัวเอง ไปตามอารมณ์ที่ถูกชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์อย่างเบนหยิบยื่นให้
“ผมจูบคุณได้ทั้งที่ผมไม่ได้เป็แฟนคุณ และผมก็สามารถทำได้มากกว่านี้ ถ้าผม้า มายาเข้าใจหรือยัง ว่าความรัก กับการมีสัมพันธ์ทางกายมันคือเื่เดียวกันไหม ผมให้คำตอบคุณแล้วนะ”
ชายหนุ่มก็มีอารมณ์ไม่ต่างจากมายาตอนนี้ แถมมีมากกว่าด้วยซ้ำ แต่เขาตั้งใจแล้วว่า มาอยู่เมืองไทยครั้งนี้ เขาจะเป็คนใหม่ และหญิงสาวตรงหน้า ก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาจะมองเธอไร้ค่าเหมือนคนอื่นที่เคยผ่านมา
“ไปอาบน้ำแล้วเข้านอน อย่าคิดเื่นี้อีก ตอนนี้คุณต้องเรียนให้จบ ดูแลพี่สาวและที่สำคัญต้องไปช่วยผมทำงานแทนพี่สาวคุณ”
เบนมั่นใจว่าผู้หญิงตรงหน้า ยังคงบริสุทธิ์อยู่และเขาก็ไม่้าทำลายเธอเพียงเพราะอารมณ์ชั่ววูบ เขาจึงขอตัวกลับบ้าน เพราะถ้าขืนอยู่นานเขาก็ไม่ไว้ใจตัวเองเหมือนกัน
ั้แ่นันทาประสบอุบัติเหตุ สามีของเธอก็พาเธอไปอยู่ด้วยที่ต่างจังหวัด เพราะเขาต้องทำงานและจะได้ดูแลภรรยาได้อย่างใกล้ชิด
เบนเรียกประชุมพนักงานทุกคนในบริษัท เพราะมีบางส่วนต้องทำงานชิ้นใหม่ เพราะเขากำลังจะซื้อที่ดินสร้างคอนโดเพิ่ม
ชายหนุ่มแจ้งให้ที่ประชุมรับรู้แค่เพียงว่า เขาคือคนสนิทของกิตติหุ้นส่วนใหญ่ของบริษัทที่อยู่ที่สิงคโปร์ และทุกคนก็เชื่อแบบนั้น เพราะกิตติก็ร่วมมือกับลูกชายด้วย
“งานเื่การเงินและบัญชีล่ะคะ คุณเบนจะให้พี่ทำแทนพี่นันทาด้วยไหม”
พนักงานที่เพิ่งได้รับมอบหมายให้ดูแลเื่การเงินและบัญชี เกี่ยวกับโครงการใหม่ยกมือขึ้นถาม ด้วยสีหน้าเป็กังวล
“ไม่ต้องครับ แค่โครงการใหม่พี่ก็คงยุ่งมากพอแล้ว น้องสาวของคุณนันทาจะเข้ามาทำหน้าที่แทน เพราะก่อนหน้านี้เธอได้เรียนรู้งานจากพี่สาวไว้แล้ว และผมจะเป็คนตรวจสอบอีกที”
เบนชี้แจงในที่ประชุมว่าเขาจะตรวจสอบบัญชีอีกที ทั้งที่ความจริงแล้ว เขาแทบไม่เคยตรวจสอบที่นันทาทำเลย จะเคยตรวจจริงก็่แรกๆ เมื่อไม่เจอความผิดปกติอะไร เขาก็ไว้ใจ และไม่ได้ตรวจสอบ
“นึกว่าวันนี้จะไม่เข้ามา”
ชายหนุ่มเดินผ่านห้องทำงานของนันทา พบว่ามายากำลังนั่งทำงานอยู่
“ฝึกงานจบแล้วค่ะ คงมาทำทุกวันแล้ว ขอโทษด้วยนะคะ ที่หายไปนานเลย”
หญิงสาวยิ้มอย่างสดชื่น ต่างจากคนในคืนนั้นที่ตาแดงบวม เพราะร้องไห้เหมือนเด็ก
“ค่อยๆทำไป ถ้ามีปัญหาตรงไหนก้ถามผมหรือจะโทรศัพท์ไปถามคุณนันทาก็ได้”
เบนไม่รู้จะพูดอะไร ก็เลยต้องชวนมายาคุยเื่งาน เพราะเขายังอยากอยู่คุยกับหญิงสาว
“เดี๋ยวฉันขอตัวก่อนนะคะ วันนี้มีนัดจ่ายค่าเช้ากับหลายห้องเลย”
มายาลุกออกจากโต๊ะทำงาน และเดินออกจากห้อง เพื่อขึ้นไปยังคอนโดชั้นต่างๆเพื่อเก็บค่าเช่าตามที่นัดหมายไว้
เบนมองตามหลังน้องสาวของนันทา เขารู้สึกดีทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้เธอ แต่ในความรู้สึกดี มันก็มีความรู้สึกผิด เพราะเธอเป็ผู้หญิงที่มีเ้าของแล้ว
ชายหนุ่มพยายามหาข้อมูลแฟนหนุ่มของมายา เพราะเบนแอบไม่ไว้วางใจ กลัวว่าแมนจะมาหลอกหญิงสาว ทั้งที่ทั้งคู่คบกันมาหลายปี แต่ชายหนุ่มก็รู้สึกว่าต้องมีอะไรมากกว่าที่ทุกคนเห็นแน่ๆ
“ข้อมูลที่ตอนนี้ทางผมได้มาตอนนี้ มีแค่นี้แหละครับ”
นักสืบที่เบนจ้างให้ตามเื่ของแมน เอารายละเอียดพร้อมภาพถ่ายมาให้
“่นี้ผมมีงานด่วน เป็เื่สำคัญผมขอหยุดเื่ที่คุณจ้างสักพักนะครับ”
ชายหนุ่มพยักหน้าเข้าใจ ว่าคนที่ใช้บริการนักสืบหลายคนก็มีปัญหามากกว่าเขา ที่สืบเพียงเพราะความอยากรู้แค่นั้นเอง
“พักอยู่กับแม่ และผู้หญิงอีกคนที่น่าจะเป็พี่สาวและกำลังท้องอยู่ ฐานะทางบ้านถือว่าปานกลาง แต่บ้านที่อยู่เป็บ้านเช่า เพราะบ้านจริงๆโดนยึดไปเมื่อครั้งที่พ่อของแมนเสียชีวิต และทิ้งหนี้สินไว้”
ชายหนุ่มอ่านข้อมูลที่อยู่ในมือ ที่เขาเพิ่งได้รับมา อย่างคิดทบทวนเพื่อจะหาข้อพิรุธแต่ก็ไม่เจออะไรที่น่าสงสัย
หลายสัปดาห์แล้วที่นันทา ยังคงมาทำงานไม่ได้ เบนเองก็ยุ่งกับการเตรียมโครงการใหม่ จนไม่ค่อยมีเวลาได้เข้ามาที่บริษัท ที่อยู่ชั้นล่างของคอนโด
“มายาผมขอบัญชีและรายละเอียดการเงิน ที่ผมต้องเซ็นหน่อย ไม่ได้เข้ามาเสียหลายวัน”
มีเอกสารมากมาย ที่ชายหนุ่มในฐานะผู้ดูแลบริษัทยังไม่ได้ตรวจและเซ็นให้ถูกต้อง
คืนนี้เบนตั้งใจจะตรวจเอกสารทางการเงินแบบคร่าวๆเสียหน่อย เพราะเขาไม่เคยดูมานานแล้ว
“ห้อง602 704 คนเช่าออกไป แล้วไม่มีคนมาเช่าต่อเลยเหรอ”
ชายหนุ่มพูดกับตัวเอง เมื่อตรวจสอบบัญชีแล้วพบว่าไม่มีการจ่ายค่าเช่าของห้องทั้งสองมาสองเดือนแล้ว ทั้งที่ปกติคอนโดของเขาไม่เคยมีห้องว่างเกินสัปดาห์เลยด้วยซ้ำ
“ค่าดูแลส่วนกลางกับเงินที่เข้าบัญชีไม่ตรงกัน”
อีกครั้งที่เบนรู้สึกสงสัย ค่าส่วนกลางคิดจากจำนวนห้องที่เช่า ถ้าตัดสองห้องนั้นไปจำนวนเงินที่ได้ ไม่ตรงกับเงินที่ถูกโอนใส่บัญชีของบริษัท
ห้องเก็บเอกสารต่างๆอยู่ไมไกลจากห้องทำงานของเขา เบนจึงลุกไปเพื่อตรวจสอบเอกสารต่างๆ
สิ่งที่เขาพบคือทั้งสองห้องมีการเขียนสัญญาเช่าไว้อย่างถูกต้องแล้ว และใบเสร็จที่ทางบริษัทออกให้กับผู้เช่าก็มีครบทุกเดือน แต่ในบัญชีของบริษัทกับไม่พบข้อมูล การจ่ายค่าห้อง ของทั้งสองห้องนี้
เงินส่วนกลางก็หายไปเกือบเดือนละห้าหมื่น รวมกับค่าห้องทั้งสองห้องที่หายไปสองเดือน เท่ากับ เงินหายไปจากบริษัทเกือบสองแสน
“เกิดอะไรขึ้น มายาคุณถึงทำแบบนี้”
เบนมองเอกสารตรงหน้า อย่างไม่อยากเชื่อ เพราะคนที่สามารถทำเื่นี้ได้มีเพียงคนเดียวคือมายา และชายหนุ่มไม่อยากจะเชื่อว่าผู้หญิงที่ดูซื่อ เรียบร้อย จะทำแบบนี้ได้
เมื่อนักสืบที่จ้างไว้ ขอหยุดงานไว้ก่อน ชายหนุ่มจึงลงมือสืบเื่นี้ด้วยตัวเอง เขาขับรถไปยังบ้านของแฟนหนุ่มของมายา เพื่อสอบถามจากคนแถวนั้น
“อีหนูใกล้คลอดหรือยังล่ะลูก”
แม่ค้าร้านขายข้าวแกงร้องทัก หญิงสาวที่นักสืบบอกกับเบนว่า เธอน่าจะเป็พี่สาวของแมร เพราะดูอายุมากกว่า
“เดือนหน้าแล้วค่ะป้า” คนในชุดคลุมท้องตอบ
“ดีนะคลอดตอนพ่อมันเรียนจบแล้ว จะได้มีงานทำเลี้ยงลูกเลี้ยงเมีย” ป้าร้านข้าวแกงพูดอย่างห่วงใย
ชายหนุ่มสะดุดกับคำพูดของแม่ค้าที่พูดถึงพ่อของเด็กในท้อง ในเมื่อบ้านหลังนั้นอยู่กันแค่สามคน และแมนก็เพิ่งเรียนจบ เบนไม่อยากจะคิดเลย ว่าผู้หญิงที่กำลังท้องอยู่ คือภรรยาของแมน
“เอ้า! มาพอดีเลย”
“ทำไมมาซื้อเอง ก็ผมบอกแล้วว่าเดี๋ยวซื้อกลับไปให้”
เบนมองตามเสียงของชายหนุ่ม ที่เดินเข้ามาหาหญิงสาวที่ท้องโตตรงหน้าเขา ถึงแม้ครั้งนั้นเขาจะเห็นแฟนของมายาไม่ชัด แต่เขามั่นใจว่า ผู้ชายตรงหน้าคือแฟนหนุ่มของมายาแน่นอน
“ห่วงเมียเหมือนกันนะไอ้แมน” แม่ค้าพูดแซวแบบคนคุ้นเคย
“ไม่ห่วงเมียจะให้ห่วงแมวที่ไหนล่ะครับ”
ชายหนุ่มในชุดทำงานเดินประคองภรรยาของเขา เดินกลับไปยังบ้านที่อยู่ไม่ไกลจากร้านขายข้าวราดแกงเท่าไหร่
“เฮ้อ!..”
เบนถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกที่เหมือนคนโล่งอก แต่จริงๆแล้ว เขาแค่รู้สึกว่า โชคดีที่วันนั้นมายาไม่ยอมมีอะไรกับผู้ชายคนนี้ เมื่ออย่างนั้นหญิงสาวจะกลายเป็เมียน้อยแบบไม่รู้ตัว
เลย
