“แก่นปราณ!” ดาบจักรพรรดิเนี่ยฉางเฟิงยื่นมือมาทวงแก่นปราณจากจูชิง
จูชิงรีบส่งแก่นปราณให้กับเขาหนึ่งหยด อีกฝ่ายเป็ผู้ยิ่งใหญ่ จะติดหนี้บุญคุณเขาไม่ได้เด็ดขาด!
เมื่อเพ่งพิศมองดูใกล้ๆ จูชิงก็พบว่าเนี่ยฉางเฟิงเหมือนกับคนเป็มาก แตกต่างกับพวกผีดิบตัวเขียวเน่าเฟะอย่างสิ้นเชิง
จอมยุทธ์ที่แข็งแกร่ง แม้ว่าจะถูกปราณมรณะกัดกิน ทว่าก็ยังรักษารูปลักษณ์ก่อนที่จะตายเอาไว้ได้
“ตอนที่มีชีวิตข้าได้ยินชื่อของแก่นปราณมาบ้าง หากแต่ไม่เคยเห็นมันมาก่อน มันเป็ของล้ำค่าอย่างแท้จริง” ดาบจักรพรรดิเนี่ยฉางเฟิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
“ดาบจักรพรรดิ ข้ายังมีแก่นปราณอีกหลายหยด ท่านช่วยพาข้าออกไปจากแดนสุสานอัมพรได้หรือไม่” จูชิงเอ่ยถาม
มุมปากเนี่ยฉางเฟิงกระตุกยิ้ม “เ้ามีเท่าไหร่?”
“ท่านจะได้จนพอใจอย่างแน่นอน แก่นปราณที่ข้ามีเพียงพอที่จะทำให้ท่านเกิดใหม่อีกครั้ง!” จูชิงกล่าว
“เกิดใหม่อีกครั้ง!” ม่านตาของเนี่ยฉางเฟิงหดเล็ก เขาฝังตัวเองไว้ในแดนสุสานอัมพรเพราะ้ามีชีวิตใหม่
เขาเห็นจอมยุทธ์คนแล้วคนเล่าถูกปราณมรณะกลืนกินเต็มสองตา สูญเสียตัวตน สุดท้ายก็กลายเป็ศพเดินดิน
แม้แต่เขาก็เริ่มฉงนสงสัย หากข้ามผ่านมันไปได้ เขาจะมีชีวิตได้อีกครั้งจริงหรือ?
พอเห็นจูชิงนำหยดแก่นปราณออกมา ขณะนั้นเนี่ยฉางเฟิงก็ตระหนักว่าบางทีโอกาสของเขาอาจมาถึงแล้ว!
แก่นปราณที่เล่าขานในตำนาน ถึงเป็เขาที่เป็ดาบจักรพรรดิแห่งยุคสมัยดึกดำบรรพ์ก็ยังไม่เคยเห็นมันมาก่อน
พลังปราณฟ้าดินที่ไหลเวียนอยู่ในแก่นปราณเพียงหยดเดียวสามารถทำให้ปราณมรณะส่วนเล็กๆ ส่วนหนึ่งแปรเปลี่ยนเป็ลมปราณ ถ้ามีแก่นปราณมากพอ เขาอาจมีชีวิตอีกครั้งก็เป็ได้
ถึงมันอาจไม่เหมือนกับชีวิตก่อนตาย แต่ตราบใดที่ยังรักษาสติสัมปชัญญะและยังสามารถบำเพ็ญเพียรต่อได้ เนี่ยฉางเฟิงก็พอใจมากแล้ว
การเกิดใหม่ในแดนสุสานอัมพรกับจูชิงที่ฟื้นคืนชีพจากความตายนั้นต่างกัน
ในแดนสุสานอัมพร ถึงเ้าจะเกิดใหม่ได้อีกครั้ง หากก็เป็เพียงร่างกายที่เคลื่อนไหวได้ ซึ่งไม่ใช่การเกิดใหม่ที่แท้จริง
ทว่าจูชิงคือการเกิดใหม่โดยสมบูรณ์แบบ หยินหยางพลิกผันจากทักษะของใครบางคน ในที่สุดเขาก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง
“ทำไมเ้าถึงคิดว่าข้าจะตอบรับข้อเสนอของเ้าล่ะ ในเมื่อถ้าข้าฆ่าเ้า ข้าก็ได้แก่นปราณเหมือนกัน!” ดาบจักรพรรดิเนี่ยฉางเฟิงแสยะยิ้ม
“ท่านก็ลองดูสิ หากท่านทำเช่นนั้น ท่านจะไม่มีวันได้แก่นปราณอีกตลอดกาล!” จูชิงยิ้ม
เนี่ยฉางเฟิงยิ้มเล็กน้อย “ก็ได้ ข้าตกลง!”
มู่หรงกุ่ยซานกวาดสายตามองแดนสุสานอัมพร “ยอดเยี่ยมมาก คิดไม่ถึงเลยว่าประตูิญญาน้อยจะมีแดนสุสานอัมพรเช่นนี้อยู่ด้วย!”
“ยอดเยี่ยมแล้วอย่างไร มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขาศพเหล็กอยู่ดี!” เหยียนเป่ยโต้วเหยียดยิ้ม
แม้ว่าคุณภาพของผีดิบจากทวีปเฉียนหยวนในแดนสุสานอัมพรจะตกต่ำลงเรื่อยๆ ใน่หลายปีที่ผ่านมา ทำให้ประตูิญญาน้อยวางแผนว่าจะซื้อแดนสุสานอัมพรแห่งใหม่ ทว่าก็ไม่ได้มีความคิดที่จะทิ้งแดนสุสานอัมพรแห่งนี้!
ทำไมน่ะหรือ นั่นก็เพราะว่ายังมีจอมยุทธ์อีกหลายคนอยู่ในแดนสุสานอัมพร
ผู้ที่ยืนหยัดอยู่ในแดนสุสานอัมพรได้เป็เวลานานล้วนแล้วเป็ผู้เยี่ยมยุทธ์ ประตูิญญาน้อยก็แค่รอ รอวันที่พวกเขาล้มเหลว
เช่นเนี่ยฉางเฟิง ถ้าเนี่ยฉางเฟิงทนไม่ไหวถูกปราณมรณะกัดกินกลายเป็ผีดิบ เขาจะต้องเป็ผีดิบขั้นมหันตที่แกร่งกล้าหาใดเปรียบ ซึ่งเป็ทหารศพชั้นยอดของโลกเก้าิญญา สามารถนำไปขายได้ในราคาสูงเสียดฟ้า
ทว่าในแดนสุสานอัมพรมีจอมยุทธ์ขั้นมหันตอยู่เพียงน้อยนิด ผู้ที่พอจะเทียบเคียงดาบจักรพรรดิได้นั้นมีเพียงหยิบมือ อีกทั้งเนี่ยฉางเฟิงก็ยังเป็จอมยุทธ์จากยุคสมัยดึกดำบรรพ์!
แดนสุสานอัมพรยังมีสมบัติชิ้นสุดท้ายหลงเหลืออยู่ แล้วยังเป็สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดของที่นี่ สิ่งที่พวกเขาต้องทำก็คือรอ
เส้นทางที่เขาศพเหล็กทลายเข้ามานั้นยังไม่ปิด และนั่นก็เป็โอกาสเดียวที่จูชิงจะหนีไปจากแดนสุสานอัมพร
“เคล็ดดาบจักรพรรดิ!” น้ำแข็งชั้นหนึ่งก่อตัวบนดาบยาวของเนี่ยฉางเฟิง
“ลมปราณธาตุน้ำแข็ง!” จูชิงขมวดคิ้ว
ดาบจักรพรรดิเนี่ยฉางเฟิงผ่านยุคของการฝึกฝนวิชาของผู้อื่นแล้ว วิชาที่เขาใช้อยู่ในตอนนี้เป็วิชากับวรยุทธ์ที่สร้างขึ้นเอง มีแค่สิ่งที่คิดค้นขึ้นเองเท่านั้นถึงจะเหมาะสมกับตัวเองมากที่สุด
ดาบจักรพรรดิของเนี่ยฉางเฟิงเย็นเยียบจนแทบจะเยือกแข็ง กระทั่งปราณมรณะในแดนสุสานอัมพรยังถูกแช่แข็ง ดาบที่อยู่ในมือเริ่มยืดยาวขึ้นไม่ขาดสาย!
“หนึ่งดาบสองสะบั้น!” ดาบจักรพรรดิขยับมือขวาเบาๆ เขตแดนน้ำแข็งประจักษ์กลางท้องฟ้าแดนสุสานอัมพร ไม่ว่าเป็มู่หรงกุ่ยซานหรือเหยียนเป่ยโต้วต่างหน้าเปลี่ยนสี
“คนๆ นั้นแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร?” เหยียนเป่ยโต้วอ้าปากค้าง เนี่ยฉางเฟิงแข็งแกร่งยิ่งกว่าพวกเขาด้วยซ้ำ!
พวกเขามาจากโลกเก้าิญญา ไม่ว่าจะเป็วิชาหรือวรยุทธ์ล้วนแล้วแข็งแกร่งกว่าโลกนี้ทั้งสิ้น ทว่าในโลกนี้กลับมีจอมยุทธ์ที่น่าสะพรึงกลัวเฉกเช่นเนี่ยฉางเฟิง
“ขุนพลศพ เ้านั่นเป็ขุนพลศพได้แน่!” มู่หรงกุ่ยซานเป็ปีติ ถึงรอบนี้จะได้แค่เนี่ยฉางเฟิงก็ถือว่าคุ้มยิ่งกว่าคุ้มแล้ว
ขุนพลศพไม่เหมือนทหารศพ ผีดิบที่เป็ขุนพลศพได้นั้นมีน้อยนิดเพียงนับนิ้ว ขุนพลศพหนึ่งตนสามารถนำไปแลกแดนสุสานอัมพรได้หนึ่งแห่ง
“จัดการซะ!” มู่หรงกุ่ยซานคำราม จอมยุทธ์หลายสิบคนที่อยู่ด้านหลังเคลื่อนไหวทันใด
ตอนนี้มู่หรงกุ่ยซานไม่สนใจแดนสุสานอัมพรแแล้ว แค่เอาตัวเนี่ยฉางเฟิงกลับไปที่โลกเก้าิญญาแล้วใช้น้ำพุปราณมรณะลึกหล่อเลี้ยงสักสิบปีจะต้องขัดเกลาให้กลายเป็ขุนพลศพได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
“จัดการ? อย่างพวกเ้าน่ะหรือ?” เนี่ยฉางเฟิงแสยะยิ้ม เป็ขั้นมหันตเหมือนกัน แต่เขาแข็งแกร่งกว่ามู่หรงกุ่ยซานกับเหยียนเป่ยโต้วหลายเท่า
ถ้าเป็เมื่อก่อน ในการใช้ลมปราณแต่ละครั้งเขาคงต้องคิดครวญให้ถ้วนถี่ ทว่าเพลานี้มีแก่นปราณช่วยสนับสนุน เขาไม่ต้องกังวลว่าจะถูกปราณมรณะกัดกินหรือไม่ สามารถสำแดงพลานุภาพในแดนสุสานอัมพรได้เต็มกำลัง
“ครืนน!” ดาบน้ำแข็งตัดผ่านอากาศ ช่องว่างที่กำลังผสานกลับคืนดั่งเดิมถูกแช่แข็งในพริบตาเดียว!
“พลังนี่มันอะไรกัน!” มู่หรงกุ่ยซานหนังตากระตุก พวกเขาต้องใช้ของล้ำค่ามหาศาลเพื่อเปิดแดนสุสานอัมพร ทว่าเนี่ยฉางเฟิงกลับทำได้ในดาบเดียว
“เกิดอะไรขึ้นกับโลกนี้?” เฟิงสุ่ยใ
ดาบจักรพรรดิเนี่ยฉางเฟิงสมกับที่เป็จักรพรรดิแห่งดาบ ดาบเดียวะเืโลกันตร์ ถึงเป็จอมยุทธ์โลกเก้าิญญายังมิอาจหาญกล้าเข้าใกล้ จูชิงที่มีเขาคุ้มครอง คนโลกเก้าิญญาอย่างมากก็ทำได้แค่มอง
“วิ้ง!” ขณะนั้นมู่หรงกุ่ยซานกับเหยียนเป่ยโต้วลงมือพร้อมกัน วงแหวนพันธนาการศพทั้งสองพุ่งออกไปลอยอยู่เหนือศีรษะของเนี่ยฉางเฟิง
“มู่หรงกุ่ยซาน กล้าขัดขวางข้าอย่างนั้นรึ!” เหยียนเป่ยโต้วสุดแค้นแสนโทสะ มูลค่าของดาบจักรพรรดิเนี่ยฉางเฟิงไม่อาจประเมินค่า เขาไม่มีวันยอมให้เนี่ยฉางเฟิงตกอยู่ในมือคนอื่นเด็ดขาด
“เหยียนเป่ยโต้ว อย่าขวางข้า ไม่เช่นนั้นประตูิญญาน้อยได้ตายทั้งเป็แน่!” มู่หรงกุ่ยซานเองก็โกรธมากเช่นกัน!
“ตาแก่ทั้งสอง พวกเ้าคิดว่าจะจับข้าได้งั้นรึ?” ดาบจักรพรรดิเนี่ยฉางเฟิงแสยะยิ้ม สะบัดดาบน้ำแข็ง วงแหวนพันธนาการศพทั้งสองถูกแช่แข็งในพริบตา ความเร็วเปลี่ยนผันแช่มช้าลง
จูชิงพลิกฝ่ามือเก็บวงแหวนพันธนาการศพทั้งสอง เนี่ยฉางเฟิงเป็ครึ่งคนครึ่งศพจึงไม่กล้าััวงแหวน ซึ่งจูชิงมิได้กังวลใดๆ ทั้งมันยังเป็ของดี จะปล่อยทิ้งไว้ก็น่าเสียดาย
ทันใดนั้นหางตาของจูชิงพลันเหลือบไปเห็นทหารศพขั้น์ปฐีสามชั้นฟ้า ในบรรดาทหารศพความแข็งแกร่งนับว่าอยู่ในระดับกลาง เขาไม่รอช้าใช้วงแหวนพันธนาการศพครอบหัวทหารศพตนนั้น
เพลานั้นเองสายสัมพันธ์เชื่อมโยงระหว่างเขากับทหารศพก็ปรากฏ เพียงใช้ความคิดทหารศพก็จะทำทุกอย่างตามที่เขา้า
แต่ใครล่ะจะสนใจทหารศพ ถ้าจับเนี่ยฉางเฟิงได้ก็จะได้ขุนพลศพมา!
ทว่าเนี่ยฉางเฟิงใช่ว่าจะจับได้ง่ายๆ เสียเมื่อไหร่ เพียงใช้เคล็ดดาบจักรพรรดิ เนี่ยฉางเฟิงก็แทบจะควบคุมปราณมรณะเกือบทั้งหมดในสุสานได้แล้ว กระทั่งพวกเหยียนเป่ยโต้วยังััได้ถึงแรงกดดันอันหนักหน่วง
ภายใต้การนำทางของทหารศพ จูชิงก็เข้าใกล้ช่องว่างนั้นมากขึ้นเรื่อยๆ และเพราะเนี่ยฉางเฟิงจึงไม่มีใครกล้าขยับเท้าแม้ครึ่งก้าว
“เ้าหนู ลืมอะไรหรือเปล่า!” ดาบจักรพรรดิเนี่ยฉางเฟิงเงยหน้าถาม
“ไม่ลืม!” จูชิงยิ้ม แก่นปราณหลายสิบหยดร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า
เนี่ยฉางเฟิงกลืนแก่นปราณเ่าั้ลงไปโดยไม่เกรงใจ เขาััได้ถึงพลังปราณฟ้าดินน่าพรั่นพรึงที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย มุมปากกระตุกยกยิ้มอย่างไม่อาจหักห้าม
ถ้าบอกว่าก่อนหน้านี้เขามีโอกาสเพียง 1% ที่จะมีชีวิตอีกครั้ง ตอนนี้เขาก็มีโอกาสสูงถึง 50%!
“ฟึ่บ!” เนี่ยฉางเฟิงเหวี่ยงดาบจักรพรรดิ ไม่ว่าเป็เหยียนเป่ยโต้วหรือมู่หรงกุ่ยซานล้วนมิอาจต่อต้าน!
“ฉึบ!” แขนขวาของเหยียนเป่ยโต้วกับมู่หรงกุ่ยซานถูกฟันจนขาด!
เห็นได้ชัดว่าดาบนั่นเหวี่ยงขึ้นไปบนฟ้า แต่เหยียนเป่ยโต้วกับมู่หรงกุ่ยซานกลับได้รับาเ็สาหัส ทั้งยังไม่สามารถต่อต้านได้!
“ไสหัวไป ที่นี่ไม่ต้อนรับพวกเ้า!” ดาบจักรพรรดิเนี่ยฉางเฟิงฟาดดาบอีกครั้ง!
“ถอย!” เหยียนเป่ยโต้วกัดฟัน พาคนของประตูิญญาน้อยถอยกลับ มีผู้น่าพรั่นพรึงปรากฏในแดนสุสานอัมพร มีความเป็ไปได้สูงที่คนๆ นั้นจะมีชีวิตกลับมาอีกครั้ง
ขณะที่จูชิงมาถึงช่องว่าง พลังที่ไม่อาจต่อต้านดูดกลืนจูชิงกับพวกจินหลิงเอ๋อร์เข้าไปข้างใน!
พอจูชิงรู้สึกตัวก็พบว่าเขาอยู่ในกระท่อมหญ้าแฝกหลังหนึ่ง จินหลิงเอ๋อร์กับพวกัคะนองน้ำน้อยไม่ได้อยู่ที่นี่
“อ๊ากก!” จูชิงขยับตัว ความเ็ปแสนทานทนแปลบเข้ามาทำให้เขาถึงกับร้องออกมา
“ข้าไม่ได้าเ็เสียหน่อย เหตุใดถึงได้เจ็บขนาดนี้!” จูชิงตรวจดูร่างกายของตัวเอง กล้ามเนื้อ เอ็น กระดูกสมบูรณ์ดี ทว่าทุกครั้งที่เคลื่อนไหวกลับเ็ปรวดร้าวแทบเจียนตาย
“มันคือผลข้างเคียงยังไงล่ะ เ้านอนอยู่เฉยๆ ก่อนเถอะ” เฒ่าปีศาจกล่าวอย่างเกียจคร้าน
