ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของผู้คน หัวใจของพวกเขาพลันสั่นไหว ผึ้งทองคำตัวนี้เป็สัตว์อสูรโบราณ ตระกูลของมันน่ากลัวมาก ว่ากันว่ามีผึ้งทองคำน่ากลัวบางตัวแค่ขยับปีกก็ทำให้พื้นปฐีแตกร้าวเป็สองส่วน
อีกทั้งภายในร่างกายของผึ้งทองคำยังมีน้ำผึ้งชนิดหนึ่งที่ติดตัวมาั้แ่เกิด ของสิ่งนั้นถือว่าเป็ของดีที่สามารถช่วยรักษาาแได้ ทั้งยังนำมาหลอมเป็โอสถโบราณได้อีก
ทว่าผึ้งทองคำไม่ใช่ว่าจะอ่อนแอ ใครจะกล้าจับมันไปทำโอสถกัน ทั้งผึ้งทองคำตัวนี้ที่มีเ้านาย ทำให้หัวใจของพวกเขาสั่นสะท้าน ใครกันที่สามารถทำให้ผึ้งทองคำยอมสยบจนกลายเป็ลิ่วล้อเสียได้
เต้าหลิงลูบไข่มุกดาราที่อยู่ในมือ เขามองไปที่ผึ้งทองคำอย่างไม่แยแสพลางกล่าวออกมาเรียบๆ “เ้าสนิทสนมกับข้าอย่างนั้นหรือ”
ได้ยินดังนั้น พลังทั่วร่างของผึ้งทองคำก็ะเิออกมา ร่างสูงสามสิบสามเซ็นติเมตรของมันสั่นไหว ปีกทั้งสองเหมือนกระบี่ล้ำค่า แสงกระบี่พุ่งออกไป ทำเอาคนที่อยู่ไกลๆ ขนลุกชันอย่างอดไม่ได้
ผู้คนโดยรอบหน้าเปลี่ยนสี ฝีเท้าก้าวถอยหลัง ผึ้งทองคำตัวนี้น่ากลัวยิ่งนัก ขนาดพลังนั่นไม่ได้เล็งมาที่พวกเขา ยังน่ากลัวขนาดนี้
“เ้ามนุษย์ เ้าช่างโอหังยิ่งนัก อย่าคิดว่าแค่มีพลังนิดหน่อยแล้วจะสามารถมาพูดเช่นนี้กับข้าได้” ผึ้งทองคำเอ่ยเสียงเย็น “ข้าขอแนะนำให้เ้าใช้สมองให้มากกว่านี้เสียหน่อย”
“เ้าก็เป็แค่ลิ่วล้อ อย่าได้มาพูดกล่าวเช่นนี้กับข้า” เต้าหลิงมองเขม่นไปที่มัน
ั์ตาของผึ้งทองคำเย็นะเื ไอพลังที่ดุร้ายะเิออกมาเหมือนเปลวเพลิงสีทองที่กำลังคุโชนแผดเผา เพลิงโทสะปะทุขึ้นข้างในหัวใจ
ถึงแม้ว่ามันจะเป็ลิ่วล้อ ทว่ามันก็มีความทระนงตนสูงมาก มันคิดไม่ถึงเลยว่ามนุษย์ตัวเล็กๆ เพียงคนเดียวจะกล้าดูถูกมัน มันจึงแผดเสียงคำรามด้วยความโกรธ “เ้ามนุษย์ เ้ากำลังแส่หาเื่ใส่ตัว ข้าเตือนให้เ้ารีบมากับข้าซะ ไม่เช่นนั้นข้าจะลงมือจัดการเ้า ถึงตอนนั้นเ้าได้เสียใจภายหลังแน่”
ไอสังหารเย็นม้วนตัวออกมา เต้าหลิงเลิกคิ้วขึ้นพลางมองไปที่มันแล้วแผดเสียงคำรามตอบกลับไป “มีคนเคยบอกกับข้าแบบนี้เช่นกัน น่าเสียดายที่พวกเขาตายไปแล้ว”
“สามหาวนัก” ปากแหลมของผึ้งทองคำแผดเสียงคำรามออกมา อีกทั้งสองปีกกระพือขึ้นตรงไปอย่างรวดเร็วประดุจเส้นสายฟ้าสีทอง
กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งเดินมาจากที่ไกล พลังของพวกเขาล้วนไม่ธรรมดา เด็กสาวสวมชุดสีเขียวคนหนึ่งรูปร่างอรชรอ้อนแอ้น ขาทั้งสองข้างเรียวยาว เอวเล็กคอด เมื่อเห็นว่าผึ้งทองคำกำลังจะทำร้ายเด็กหนุ่ม นางก็ขมวดแล้วกล่าวออกมา “หยุดเสีย”
เสียงที่ดังออกมานั้นทำให้บรรยากาศโดยรอบเงียบสงัด สายตาของพวกเขามองไปทางต้นเสียงด้วยหัวใจที่สั่นระรัว นั่นองค์หญิงน้อยของราชวงศ์ต้ากันมิใช่หรือ?
กลุ่มคนเ่าั้น่ากลัวมาก หนึ่งในนั้นมีเด็กหนุ่มคนหนึ่งยืนเอามือไขว้หลัง ทั่วร่างปกคลุมไปด้วยแสง์ ดวงตาทั้งสองราวกับดวงอาทิตย์ที่กำลังลุกโชน แสงสว่างจ้าละลานตา ทั้งยังมีไอพลังอ่อนๆ ถูกปลดปล่อยออกมา ทำเอาคนที่พบเห็นต้องใจสั่น
ั์ตาของผึ้งทองคำพลันขึงขังขึ้น ทว่ามันก็ยอมหยุดเสียโดยดี ถึงแม้ว่ามันอยากจะฉีกร่างของเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้ามากขนาดไหน ทว่าเ้านายของมันกำลังจะหมั้นหมายกับราชวงศ์กัน มันจึงไม่อาจจะล่วงเกิน
กันเหยาได้ เพราะคนที่ว่าก็คือนาง
“กันเหยา” เต้าหลิงอึ้งไปเล็กน้อย คิดไม่ถึงว่าเขาจะมาพบนางที่นี่ หลังจากนั้น สายตาของเขาก็มองไปยังเด็กหนุ่มที่มีแสง์ปกคลุมทั่วร่าง หัวใจของเขาพลันกระตุกขึ้น คนคนนี้น่ากลัวมาก
“เ้ารู้จักเขาด้วยอย่างนั้นหรือ?” เด็กหนุ่มเอ่ยปากถาม สายตามองไปที่เต้าหลิง ดวงตาทั้งสองเหมือนกับน้ำวนสีทองที่ทำให้คนที่เห็นต้องหวาดผวา
มีคนมองไปที่เด็กหนุ่มอย่างประหลาดใจ พวกเขาต่างรู้ดีว่าสถานะของกันเหยาสูงส่งมากขนาดไหน แล้วใครกันเล่าที่กล้าพูดกับนางเช่นนั้น
จี๋ซิงโป๋มองไปที่ดวงตาของเด็กหนุ่มด้วยหัวใจสั่นเทาพลางสำรอกเืสดออกมา เขารู้สึกเหมือนกับถูกดวงตาของเด็กหนุ่มคนนั้นกลืนกิน
ผู้คนใมาก พวกเขารีบก้มหน้าลงเพราะไม่กล้าสบตา
เต้าหลิงกระชับหมัด เด็กหนุ่มคนนี้น่ากลัวมากจริงๆ โดยเฉพาะดวงตาของเขา น่าจะเป็สัญญาณจากการฝึกฝนมายาลับอะไรบางอย่าง
“สหายข้า” กันเหยากล่าวด้วยใบหน้าเรียบเฉย ริมฝีปากของนางแดงอิ่ม รูปร่างงดงามสมบูรณ์แบบ ดวงตาฉายประกายแสง ดูแล้วให้ความรู้สึกชวนหลงใหล
“จากที่ข้าดูเมื่อครู่ เขาไม่เลวเลย ข้ากะว่าจะลองทดสอบมือกับเขาเสียหน่อย ทว่าเขาเป็สหายของเ้านี่เอง เช่นนั้นอีกเดี๋ยวให้เขาลงไปพร้อมกันสิ ไม่แน่ว่าอาจจะมีลิขิตได้พบกับของบางอย่างก็เป็ได้” เด็กหนุ่มที่ปกคลุมด้วยแสง์เอ่ยปากออกมาเรียบๆ
กันเหยาพยักหน้าเบาๆ พลางเดินเข้าไป ชายเสื้อของนางปลิวไสว จากนั้นนางก็เอ่ยเสียงเบาออกมาว่า “เกิดเื่อะไรขึ้น”
“ไม่ใช่เื่ใหญ่อะไรหรอก” เต้าหลิงยิ้มน้อยๆ “พวกเ้ามาทำอะไรที่นี่อย่างนั้นหรือ?”
ได้ยินดังนั้น กันเหยาก็รู้สึกวางใจลงไม่น้อย มุมปากของนางฉีกยิ้มขึ้นพลางกล่าวออกมา “ใต้แม่น้ำดารามีไข่มุกดาราอยู่ไม่น้อย อีกเดี๋ยวก็จะถึงคืนพระจันทร์เต็มดวง อาจจะใช้โอกาสนั้นลงไปหาไข่มุกดารา”
“แบบนี้นี่เอง” เต้าหลิงพยักหน้า ภายในใจรู้สึกร้อนรุ่มขึ้น ไข่มุกนี้ไม่ธรรมดา ถ้าได้มาเพิ่มอีก ไม่แน่ว่าพลังของเขาอาจเพิ่มสูงขึ้นก่อนที่โถงวิหารซิงเฉินจะเปิดก็เป็ได้
“อีกเดี๋ยวตอนที่ลงไป ช่วยอย่าไปหาเื่คนคนนั้นเป็อันขาด ไม่เช่นนั้นได้เกิดเื่ใหญ่แน่” กันเหยากล่าวเสียงเบา ั์ตาฉายแสงหนักอึ้งขึ้น
“เขาเป็ใครอย่างนั้นหรือ? ดูแล้วแข็งแกร่งมาก” เต้าหลิงเอ่ยถาม
“เขามาจากเขา์โบราณ” กันเหยาสูดลมหายใจเข้าลึก นางรู้สึกหวั่นเกรงกับสถานะของเด็กหนุ่มมาก นางจึงไม่ได้กล่าวรายละเอียดอะไรให้กับเต้าหลิงฟัง เพราะพวกเขาไม่ชอบมากที่มีคนกล่าวเื่ของพวกเขา ด้วยพลังของเขา์โบราณ ถึงแม้ว่าพวกเขาคิดที่จะฆ่าเต้าหลิง เดาว่าสำนักซิงเฉินเองก็ไม่อาจช่วยอะไรเขาได้
“เขา์โบราณ” เต้าหลิงอึ้งไป นั่นเป็ขุมพลังที่น่ากลัวมาก ปกติแล้วที่นั่นคือที่อยู่ของเหล่าตระกูลสัตว์อสูร์ น้อยครั้งนักที่พวกเขาจะออกมาข้างนอก คิดไม่ถึงเลยว่าเด็กหนุ่มคนนั้นจะมาจากเขา์โบราณ
ว่ากันว่าเขา์โบราณเป็สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ข้างในเต็มไปด้วยสมุนไพริญญา พลังบริสุทธิ์ฟ้าดินยังหนาแน่นมาก ถ้าได้ฝึกฝนข้างในจะทำให้ขั้นพลังเพิ่มขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมผึ้งทองคำถึงเป็ลิ่วล้อของเขา
กันเหยารู้ดีถึงความน่ากลัวของเขา์โบราณ ขนาดขุมพลังอำนาจที่น่ากลัวเช่นนี้ยังออกมา แน่นอนว่าจะต้องมีทายาทที่น่าหวาดกลัวออกมาต่อสู้กันใต้หล้านี้เป็แน่
เต้าหลิงไม่ได้หยุดอยู่ที่นี่ ทว่าเขากลับะโขึ้นไปบนแท่นเต๋าแล้วกลืนไข่มุกดาราลงไป
พลังงานมหาศาลไหละเิออกมาจากร่างของเขา พลังงานพวกนี้บริสุทธิ์มาก พวกมันไม่ต้องหล่อหลอมอะไรมาก มันได้แล่นเข้าสู่ร่างกายของเขา ทำให้ขั้นพลังของเขาขยายใหญ่ขึ้น
“เขาฝึกฝนได้รวดเร็วเสียจริง” กันเหยาเม้มปากสีแดง ดวงตาจ้องมองไปที่ร่างเงาที่นั่งขัดสมาธิอยู่ตรงหน้า ในตอนนั้นนางััได้ถึงพลังงานมหาศาลที่เอ่อล้นออกมา
ครั้งก่อนที่นางเจอกับเต้าหลิง เวลาผ่านมาแค่เดือนกว่าเท่านั้น ทว่าเขากลับทะลวงเข้าสู่ขั้นสถิติญญาแล้ว อีกทั้งยังอยู่ในระดับสูงด้วย นั่นทำให้นางอดใจสั่นไม่ได้
เวลาค่ำคืนได้มาเยือน พลังมหาศาลภายในร่างกายของเต้าหลิงยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง แสงหมอก์ตลบอบอวลไปทั่วร่าง
ทว่าพลังภายในร่างของเขาได้เกิดการเปลี่ยนแปลง แสงดวงดาราสว่างขึ้นมาไม่น้อย เต้าหลิงลองสำรวจ ภายในใจพลันสั่นไหวพลางกล่าวออกมาว่า “หากแสงของดวงดาราสว่างขึ้นสักพันเท่า มันจะต้องน่ากลัวมาก”
หลังจากที่หลอมรวมไข่มุกดาราลงไป พลังของเต้าหลิงก็แข็งแกร่งขึ้นมาอีกเท่าหนึ่ง เขาคิดว่าถ้ามีอีกหลายๆ เม็ด เขาก็น่าจะทะลวงขั้นพลังได้
“ถ้ามีไข่มุกดาราอีกสักสิบกว่าเม็ด น่าจะช่วยเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนได้มากขึ้น” เต้าหลิงเม้มปาก สายตามองไปที่ใต้แม่น้ำดาราพลางกล่าวพึมพำออกมา “ไม่รู้ว่าข้างล่างนี้จะมีอยู่เท่าไร?”
บรรยากาศเงียบสงัด ผู้คนที่อยู่บนแท่นเต๋าหายกันไปหมด พวกเขาไปยืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ เพราะในคืนที่พระจันทร์เต็มดวง แม่น้ำดาราจะสั่นไหว ไข่มุกดาราที่อยู่ด้านล่างจะลอยขึ้นมา ซึ่งนั่นเป็ลิขิตที่พบเจอได้ครั้งหนึ่ง
ด้านนอกมีคนจำนวนไม่น้อยที่มาที่นี่ พวกเขาต่างยืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเพื่อรอแย่งชิงไข่มุกดารา พวก
กันเหยาเองก็มาที่นี่ด้วย แต่ละคนน่ากลัวมาก โดยเฉพาะุ์ที่เพิ่งจะเข้ามาเยือน
“เ้า” ชายหนุ่มผมสีทองก็มาที่นี่เช่นกัน เมื่อเห็นเต้าหลิงสีหน้าของเขาก็พลันขึงขังขึ้น “ทำไมเ้าถึงมาอยู่ที่นี่?”
“ข้าจำเป็ต้องบอกเ้าด้วยงั้นหรือ?” เต้าหลิงเหล่สายตามองไปที่เขาแวบหนึ่ง ก่อนละสายตามองไปที่ห้วงมิติ เขาััได้ถึงคลื่นพลังประหลาดบางอย่าง
สีหน้าของชายหนุ่มผมทองพลันอัปลักษณ์ ดวงตาเ็าจ้องมองไปยังชายหนุ่มที่เบนหน้าเมินใส่ตน เพลิงโทสะพลันร้อนรุ่มขึ้นในหัวใจ อดไม่ได้ที่จะฉีกร่างของเด็กหนุ่มเสีย
“สหายเต้า เ้ามีความบาดหมางกับเขาอย่างนั้นหรือ?” ผึ้งทองคำมองไปที่เต้าหลิง ก่อนที่สายตาของมันจะมองไปที่ชายหนุ่มผมทองแล้วเอ่ยถามขึ้น
ได้ยินดังนั้น ชายหนุ่มผมทองก็ทำท่าทียกยอพลางผสานมือเข้าด้วยกันแล้วเอ่ยขึ้นมาว่า “สหายจิต เ้าเด็กนั่นสามหาวยิ่งนัก หรือว่าเ้าเองก็มีความบาดหมางกับเขา?”
ั์ตาของชายหนุ่มผมสีทองฉายแสงความสงสัยขึ้น เขารู้ดีถึงความเป็มาของผึ้งทองคำ มันเป็ุ์ที่มาจากเขา์โบราณ ถึงแม้จะเป็แค่ลิ่วล้อ แต่เขาก็รู้สึกอิจฉามาก
เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มผมสีทองทำท่าทีเคารพต่อมัน ผึ้งทองคำก็กล่าวออกมาอย่างพออกพอใจว่า “เ้านายของข้า้าให้เขาตาย ทว่าข้าไม่อยากจะลงมือ แต่หากเ้าฆ่าเขาได้ ข้าจะให้อาวุธล้ำค่าชั้นยอดแก่เ้า”
ร่างของชายหนุ่มผมสีทองพลันสั่นไหว สายตาจ้องไปยังเด็กหนุ่มที่มีแสง์ปกคลุมทั่วร่าง ก่อนรีบพยักหน้าแล้วกล่าวออกมา “ข้าทำได้แน่ วางใจเถิด”
อาวุธล้ำชั้นยอด ของสิ่งนี้พบเจอได้ยากมาก ถ้านำมันไปหลอม ภายหลังมันจะสามารถเติบโตขึ้นเองได้ บางครั้งก็มีโอกาสที่อักขระเต๋าจะปรากฏขึ้นมา ถึงตอนนั้นมันจะกลายเป็อาวุธเต๋าที่น่ากลัว
ชายหนุ่มผมสีทองตัวสั่นเทา อาวุธล้ำชั้นยอดเชียวนะ นี่ถือว่าเป็โชคชั้นใหญ่ สายตาเ็าของเขามองไปที่เต้าหลิง คิดไม่ถึงเลยว่าเ้านั่นจะมีมูลค่าสูงขนาดนี้
อีกทั้งที่สำคัญก็คือ สามารถใกล้ชิดกับยอดอัจฉริยะของเขา์โบราณได้ ความเสี่ยงในครั้งนี้ถือว่าคุ้มค่า
เมื่อเห็นว่าเขาตอบรับ ผึ้งทองคำรู้สึกพอใจมาก ครั้งนี้พวกเขามาที่แม่น้ำดาราก็เพื่อหาของล้ำค่า ไม่มีเวลามากพอที่จะสนใจเพียงแค่มดตัวหนึ่ง
