ข้าเป็นนักผจญภัยผู้ช่วยเหลือชาวบ้านยากจนด้วยระบบสุดเทพ
ขนาดตัวอักษร
สีพื้นหลัง
75
ถึงจะเข้ามาในเขตเมืองซีอัน แต่เหยาเหยาก็ไม่ได้เดินทางไปถึงเมืองในเร็ววัน การเดินทางของเธอยังคงอีกยาวไกล
ระหว่างทางเหยาเหยาตรวจสอบภารกิจชาวบ้านในระบบไปในตัว เธอไม่อยากเดินทางโดยเปล่าประโยชน์ก็เลยหาอะไรทำ จนเธอเห็นภารกิจชาวบ้านซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่เธออยู่
“ในป่าแถวนี้มีคนอยู่สินะ”
เส้นทางไปยังเมืองซีอันจะต้องไปตามเส้นทางเกวียน แต่เหยาเหยาเดินทางตัดเข้าไปข้างในป่าที่อยู่ข้างทางเพื่อที่จะไปตามภารกิจชาวบ้าน
ภารกิจชาวบ้านเป็ภารกิจที่อยู่ในระบบ เป็ภารกิจพิเศษที่หากทำแล้วจะได้รับแต้มบุญ ซึ่งแต้มบุญที่ได้มานั้นแม้แต่เหยาเหยาเองก็ไม่รู้ว่ามันเอาไปทำอะไร ถึงจะไม่รู้ว่ามันเอาไปทำอะไรก็ตาม
เหยาเหยาเธอแค่อยากช่วยชาวบ้านที่กำลังมีปัญหาเท่านั้น
เมื่อเป็เช่นนั้นเธอจึงมาตามที่ระบบระบุตำแหน่งที่อยู่ของชาวบ้านคนนั้น เหยาเหยาเดินเข้าไปในป่าลึกแล้วพบกับบ้านหลังหนึ่ง เป็บ้านที่มีคนอาศัยอยู่ เธอดูจากกองไฟที่เพิ่งจุดได้ไม่นาน เหยาเหยาจึงเดินเข้าไปในเขตพื้นที่ของบ้านหลังเพื่อหาเ้าของบ้าน
“มีคนใช้พลังิญญาไม่ไกลจากตรงนี้”
เหยาเหยาจึงจอดเกวียนม้าเอาไว้ที่บ้านหลังนี้ก่อนจะวิ่งไปตามัั แล้วที่ข้างหน้าเธอก็เห็นเด็กน้อยคนหนึ่งกำลังต่อสู้อยู่กับสัตว์อสูร เด็กน้อยสู้อยู่กับกระต่ายเขาสว่าน เหยาเหยาเห็นว่าเด็กน้อยคนนี้มีฝีมือก็เลยไม่ได้เข้าไปช่วย
ฉับ!
ฉับ!
ฉับ!
ชั่วพริบตา เด็กน้อยจัดการกระต่ายเขาสว่านด้วยดาบซึ่งเป็อาวุธของ พอเห็นว่าสู้ไม่ได้ กระต่ายเขาสว่านก็พาพรรคพวกหนีตายออกไป
“นี่เ้าน่ะ มีฝีมือเหมือนกันนะ”
เหยาเหยาพูดพร้อมกับเดินออกมาเผยตัวให้เด็กน้อยเห็น
“ท่านเป็ใคร”
“ข้าเป็นักผจญภัยชื่อเหยาเหยา”
“นักผจญภัยรึ แสดงว่าท่านเองก็มีฝีมือเหมือนกันสินะ”
“ก็พอตัว”
หลังจากนั้นเด็กน้อยก็พาเหยาเหยาไปที่พักของเขา
“ข้าชื่อหยวนอาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้คนเดียว เมื่อสักครู่ท่านบอกว่าท่านชื่อเหยาเหยาสินะ ท่านเข้ามาทำอันใดที่นี่”
“ข้ามาตามใจของข้าเอง”
“ท่านนี่ก็แปลกคน ที่อื่นมีตั้งเยอะแยะ”
เด็กน้อยหยวน เป็เด็กผู้ชายอายุประมาณ 12 ปี เขาอาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้ผู้เดียว ไม่มีพ่อแม่หรือแม้กระทั่งญาติพี่น้อง จะบอกว่าเป็เด็กผู้ชายที่น่าสงสารที่ต้องอยู่คนเดียว แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่น่าเป็ห่วงสักเท่าไหร่ เพราะเด็กคนนี้มีฝีมือในการต่อสู้กับสัตว์อสูรพอตัว
เมื่อมาถึงบ้านหยวนก็เห็นเกวียนม้าของเหยาเหยา
“เกวียนม้าของท่าน ท่าทางน่าสนใจ ท่านคงจะเดินทางมาจากเมืองชิงอินสินะ”
“อืม ใช่แล้วแหละ เ้านี่เก่งจังเลยนะ”
“เพราะข้าได้กลิ่นคาวเืของแมวลายเสือน่ะสิ ก่อนจะมาที่นี่ ท่านคงต่อสู้กับแมวลายเสือมาด้วย”
“เ้านี่รู้ดีจัง”
“เพราะข้าอยู่ในป่าตลอดก็เลยได้ทักษาวิชาััพลังิญญาได้ ตอนที่ท่านแอบมองข้า ข้าก็รู้ตัวแล้วแหละ”
หลังจากนั้นหยวนน้อยก็เอาเนื้อกระต่ายเขาสว่านมาทำอาหารให้เหยาเหยากิน เพราะเขาคงเห็นเหยาเหยาเป็แขกก็เลยทำเช่นนี้ แล้วที่สำคัญ เหยาเหยาคิดว่าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดา
...
นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้
- ไทย
- English
© สงวนลิขสิทธิ์ 2022 Glory Forever Public Company Limited ( jinovel.com )
