ไม่นานจู้จื่อก็ฟื้นตื่นขึ้น ทั้งสี่จึงกลับถึงหมู่บ้านได้ทันก่อนท้องฟ้าจะมืดลง ไป๋หยุนเฟยกำชับทุกคนให้โกหกชาวบ้านว่าพบสัตว์ร้ายในป่าและจู้จื่อที่าเ็หนักก็เพราะปกป้องทุกคนเอาไว้ หลังจากส่งจู้จื่อกลับถึงบ้านเพื่อพักฟื้นเรียบร้อย ทั้งสามจึงมุ่งหน้ากลับบ้าน
หลังจากนั้นไป๋หยุนเฟยก็เพียงทุ่มเทสมาธิฟื้นฟูร่างกายโดยไม่รับรู้เื่ราวภายนอก ผ่านไปสองวันในที่สุดอาการาเ็ทั้งหมดก็หายสนิท มิหนำซ้ำยังต้องประหลาดใจที่พบว่าหลังการต่อสู้พลังของตนกลับเพิ่มพูนขึ้นอีกขั้น ดูท่าแรงกดดันและสถานการณ์ที่บีบคั้นจะเป็วิธีเดียวที่ช่วยเพิ่มพลังอย่างรวดเร็วได้ แน่นอนว่า ยังไม่นับวิธีแสนคดโกงอย่างกระบวนการอัพเกรดเข้าไปด้วย
วันที่สามในยามค่ำ ไป๋หยุนเฟยจึงเริ่มตรวจสอบสิ่งของที่ได้รับจากการต่อสู้ที่ผ่านมาด้วยความตื่นเต้น...
ขณะที่ถือผลึกิญญาสีน้ำเงินแกมส้มขนาดเท่าไข่ไก่ในมือ ไป๋หยุนเฟยก็ขมวดคิ้วครุ่นคิด
“ถ้าเช่นนั้น... แมงป่องั์ก็ถูกพวกมันฆ่าตายแล้ว! ไม่ผิดแน่ ด้วยพลังฝีมือของพวกมันคาดว่าจะฉวยโอกาสที่แมงป่องั์กลับไปที่ถ้ำแล้วลอบโจมตี เฮ้อ...”
ไป๋หยุนเฟยถอนหายใจแ่เบาก่อนจะเก็บผลึกิญญาเข้าไว้ จากนั้นจึงนำพืชขนาดเท่าฝ่ามือที่เปล่งแสงสีเขียวออกมาโดยรอบออกมา พืชต้นนี้ส่วนรากยาวราวสองนิ้วส่วนบนเป็‘ฝาครอบ’ลักษณะคล้ายใบพัดติดอยู่ ดูไปคล้ายกับเห็ดแต่ก็เป็เห็ดรูปร่างประหลาดต่างจากเห็ดทั่วไป และที่น่าประหลาดใจก็คือ้าของมันกลับขยับหมุนอย่างแช่มช้า(ราวกับใบพัดเครื่องบิน)!
หลังจากหยิบขึ้นมาเห็ดประหลาดก็แผ่พลังธาตุลมอันเข้มข้นออกมา พลังธาตุลมแผ่กระจายไปทั่วห้องจนเกิดลมโชยพัดอย่างแ่เบา
ที่แท้ก็เป็ของวิเศษที่ถังย่าและซูเซี่ย‘ขโมย’มาจากถ้ำแมงป่องเหินฟ้านั่นเอง --- เห็ดวายุพันปี
“สิ่งนี้... ต้องเป็ของวิเศษล้ำค่าที่แมงป่องั์เฝ้าคุ้มครองอยู่อย่างแน่นอน ยามนั้นถูกเ้าคนเลวทั้งสองคนฉวยโอกาสชิงเอาไปจนข้าต้องเหนื่อยเปล่า คิดไม่ถึงว่ายามนี้จะกลับมาอยู่ในมือได้...” ไป๋หยุนเฟยทอดถอนใจพลางครุ่นคิดขึ้นว่าทุกสิ่งล้วนถูกลิขิตเอาไว้แล้ว ในทีแรกตนเองถูกผู้อื่นหลอกใช้ ทั้งยังต้องเผชิญเื่วุ่นวายที่ตามมาอีก แต่สุดท้ายหลังจากคลี่คลายปัญหาทั้งหมดลง ก็ได้รับ‘ผลตอบแทน’ที่คุ้มค่ายิ่งกลับมา
จิตใจไป๋หยุนเฟยพลุ่งพล่านด้วยอารมณ์หลากหลาย แต่ไม่นานก็ตัดสินใจโยนความรู้สึกทั้งมวลทิ้งไปพร้อมกับเก็บเห็ดวายุพันปีเอาไว้ จากนั้นจึงเริ่มตรวจสอบ‘สินา’ที่ได้รับมา แต่แล้วมันก็ต้องตื่นตะลึงที่พบว่านอกจากเงินทองข้าวของจำนวนหนึ่งและผลึกิญญาระดับต่ำไม่กี่ชิ้นพร้อมด้วยศิลาาแล้ว แม้จะไม่มีเคล็ดิญญาใดอยู่ แต่กลับมีวัตถุิญญามากถึงยี่สิบชิ้น!
แม้ทั้งหมดจะเป็วัตถุิญญาชั้นมนุษย์ มิหนำซ้ำส่วนใหญ่ยังเป็ระดับต่ำ แต่ก็มีอยู่ชิ้นหนึ่งที่เป็ระดับกลางและอีกชิ้นที่เป็ระดับสูง แน่นอนว่านี่ยังไม่รวมถึงมีดจันทร์เสี้ยว
“ระดับไอเทม: หายากระดับสูง”
“พลังป้องกัน: 431”
“สิ่งจำเป็ในการอัพเกรด: แต้มิญญา 77 แต้ม”
สีหน้าไป๋หยุนเฟยฉายแววยินดีออกมาหลังจากที่ได้เห็นเกราะก่อนสีเหลือง “วัตถุิญญาที่เป็เครื่องป้องกัน อีกทั้งยังเป็เกราะอ่อน! วิเศษจริงๆ!”
ก่อนหน้านี้มันคับข้องใจที่ไม่อาจหาเครื่องป้องกันที่ดีกว่ามาทดแทนเกราะิญญาไหมทองได้ คาดไม่ถึงว่ายามนี้จะได้รับมาหนึ่งชิ้น มิหนำซ้ำเกราะอ่อนตัวนี้ยังเหนือกว่าเกราะิญญาไหมทองถึงสองระดับ แม้จะดูจากภายนอกแล้วคล้ายกับใช้วัสดุเช่นหวายถักทอขึ้น แต่ผิวัักลับนุ่มละเอียดกว่าเกราะิญญาไหมทองอยู่ไม่น้อย
หลังการต่อสู้ในครั้งนี้ เกราะิญญาไหมทองก็ถูกฟันจนเสียหายยับเยินจนไม่อาจนำกลับมาใช้ได้อีกแล้ว วันนี้กลับได้เกราะอ่อนิญญามาอย่างประจวบเหมาะ นับว่าโชคดีไม่น้อยจริงๆ
“ลองอัพเกรดถึง +10 ดูก่อนเถอะ...” ไป๋หยุนเฟยครุ่นคิด
ผ่านไปไม่นาน
“อัพเกรดสำเร็จ”
“ระดับไอเทม: หายากระดับสูง”
“ระดับการอัพเกรด: +10”
“พลังป้องกัน: 431”
“พลังป้องกันเพิ่มเติม : 225”
“ผลกระทบเพิ่มเติมระดับ +10: ฟื้นฟูร่างกายเร็วขึ้น 10%”
“สิ่งจำเป็ในการอัพเกรด: แต้มิญญา 77 แต้ม”
ไป๋หยุเนฟยตะลึงลาน “ฟื้นฟูร่างกายเร็วขึ้น? เป็อีกผลกระทบเพิ่มเติมที่ไม่เคยผ่านตามาก่อน!”
หลังจากครุ่นคิดชั่วครู่ ไป๋หยุนเฟยก็ยิ้มออกมา “การฟื้นฟูร่างกายได้เร็วขึ้น... นับเป็ผลเพิ่มเติมที่มีประโยชน์อย่างแท้จริง! เมื่อเทียบกับผลกระทบที่ระบุโอกาสที่จะถูกกระตุ้นให้เกิดขึ้นแล้ว ผลกระทบเพิ่มเติมนี้ยังดีกว่ามากนัก หากก่อนหน้านี้ข้าอัพเกรดจนได้ผลกระทบเพิ่มเติมนี้มา ก็คงไม่ต้องเสียเวลาฟื้นฟูร่างกายถึงสองวันแล้ว...”
ไป๋หยุนเฟยถอดเกราะิญญาไหมทองที่ปรากฏร่องรอยจากการต่อสู้อย่างโชกโชนออก จากนั้นจึงสวมเกราะอ่อนฟื้นฟูลงไปแทน หลังจากลองขยับเคลื่อนไหวอยู่ครู่หนึ่งก็พบว่าไม่รู้สึกอึดอัดแต่อย่างใด ไป๋หยุนเฟยพยักหน้าด้วยความพอใจก่อนจะลูบััตามร่องรอยถูกฟันและแทงที่ถูกทิ้งไว้บนเกราะิญญาไหมทองพร้อมกับกล่าวว่า “ขอบคุณเ้ามาก ที่ผ่านมาเ้าคอยปกป้องข้ามาตลอด ยามนี้ถึงเวลาที่เ้าจะได้พักผ่อนแล้ว...”
หลังจากเก็บเกราะิญญาไหมทองเข้าไว้ ไป๋หยุนเฟยก็นำวัตถุิญญาชิ้นที่สองออกมา มันคือขวานใหญ่ถือสองมือน้ำหนักร้อยกว่าชั่ง
“ระดับไอเทม: หายากระดับกลาง”
“พลังโจมตี: 366”
“สิ่งจำเป็ในการอัพเกรด: แต้มิญญา 72 แต้ม”
ไป๋หยุนเฟยกล่าวด้วยความเสียดาย “ขวานใหญ่... ข้าไม่คิดจะใช้... ลองดูผลกระทบเพิ่มเติมก่อนดีกว่า”
หลังจากอัพเกรดอีกครู่ใหญ่เช่นเดิม
“ระดับไอเทม: หายากระดับกลาง”
“ระดับการอัพเกรด: +10”
“พลังโจมตี: 366”
“พลังโจมตีเพิ่มเติม: 175”
“ผลกระทบเพิ่มเติมระดับ +10 : เมื่อโจมตี มีโอกาส 7% ที่จะกระแทกศัตรูถอยหลัง”
“สิ่งจำเป็ในการอัพเกรด: แต้มิญญา 72 แต้ม”
“ผลกระทบเพิ่มเติมกระแทกถอยหลัง...” ไป๋หยุนเฟยเผยสีหน้าผิดหวัง ผลของมันกลับไม่มีอันใดเป็พิเศษ จำได้ว่าก่อนหน้านี้ก็เคยมีดาบใหญ่ระดับธรรมดาที่อัพเกรดแล้วได้รับผลกระทบเพิ่มเติม‘กระแทกถอยหลัง’ แต่ครั้งนั้นมีโอกาสแค่ร้อยละสาม คิดไม่ถึงว่าอาวุธชั้นหายากระดับกลางจะได้เพิ่มมาเป็ร้อยละเจ็ดซึ่งก็ยังน้อยเกินไปอยู่ดี
“แต่ว่า... พลังในการกระแทกถอยหลังคงจะมากกว่ากระมัง” ไป๋หยุนเฟยคาดเดา
ไป๋หยุนเฟยไม่ได้สนใจจะใช้ขวานใหญ่เท่าใดนักจึงไม่คิดศึกษาอีก หลังจากเก็บเข้าไว้แล้วจึงนำวัตถุิญญาที่เหลือออกมาตรวจสอบและอัพเกรด
“ระดับไอเทม: หายากระดับต่ำ”
“ระดับการอัพเกรด: +10”
“พลังโจมตี: 229”
“พลังโจมตีเพิ่มเติม: 115”
“ผลกระทบเพิ่มเติมระดับ +10 : เมื่อโจมตี มีโอกาส 4% ที่จะเพิ่มพลังโจมตี 100 หน่วย”
“สิ่งจำเป็ในการอัพเกรด: แต้มิญญา 72 แต้ม”
---นี่เป็ดาบสั้นเล่มหนึ่ง แต่ผลกระทบเพิ่มเติมก็ธรรมดาทั่วไป
……
“ระดับไอเทม: หายากระดับต่ำ”
“ระดับการอัพเกรด: +10”
“พลังโจมตี: 237”
“พลังโจมตีเพิ่มเติม: 121”
“ผลเพิ่มเติมระดับ +10 : เพิ่มพลังโจมตี 51 หน่วย”
“สิ่งจำเป็ในการอัพเกรด: แต้มิญญา 63 แต้ม”
---นี่เป็อาวุธิญญาที่มีลักษณะคล้ายเบ็ดคันหนึ่ง ผลกระทบเพิ่มเติมก็ธรรมดาเช่นเดิม
……
“ระดับไอเทม: หายากระดับต่ำ”
“ระดับการอัพเกรด: +10”
“พลังป้องกัน: 217”
“พลังป้องกันเพิ่มเติม: 99”
“ผลกระทบเพิ่มเติมระดับ +10 : เมื่อป้องกันการโจมตี มีโอกาส 4% ที่จะสะท้อนความเสียหายบางส่วน”
“สิ่งจำเป็ในการอัพเกรด: แต้มิญญา 61 แต้ม”
---นี่เป็โล่ขนาดเท่าอ่างล้างหน้า ผลกระทบเพิ่มเติมไม่เลว เพียงแต่โอกาสเกิดน้อยเกินไป
……
“ระดับไอเทม: ต่ำ หายากระดับต่ำ”
“ระดับการอัพเกรด: +10”
“พลังป้องกัน...”
“……”
……
ระหว่างนั้นไป๋หยุนเฟยต้องฟื้นฟูพลังิญญาถึงสองครั้ง จึงจะอัพเกรดจนกระทั่งวัตถุิญญาชั้นหายากระดับต่ำจะถึงระดับ +10 ครบทั้งหมด แต่ผลกระทบเพิ่มเติมที่ได้กลับน่าผิดหวัง นี่เป็ครั้งแรกที่มันอัพเกรดวัตถุิญญาในคราเดียวโดยไม่หยุด แต่นอกจากเกราะอ่อนที่น่าสนใจตัวนั้นแล้ว ที่เหลือกลับไม่มีอะไรพิเศษ ยังมีผลกระทบเพิ่มเติมของอาวุธิญญาเล่มหนึ่งยังเทียบไม่ได้กับผลกระทบเพิ่มเติมของกึ่งวัตถุิญญาด้วยซ้ำ
“อาวุธเหล่านี้‘คุณภาพ’ไม่ดีเท่าใดนัก...” ไป๋หยุนเฟยหยิบอาวุธิญญาเล่มสุดท้ายเก็บลงไป ขณะเดียวกันก็ส่ายหน้าปลอบประโลมตนเองว่าไม่ใช่วัตถุิญญาทุกชิ้นจะสามารถกลายเป็อาวุธไม้ตายได้ทุกเล่ม เ้าอย่าได้ละโมบจนเกินไป
หลังจากหยุดพักครู่หนึ่ง ไป๋หยุนเฟยจึงสูดลมหายใจลึกๆพร้อมกับนั่งตัวตรงก่อนจะพึมพำว่า “ต่อไปก็เป็ชิ้นที่สำคัญที่สุดแล้ว...”
มันพลิกฝ่ามือคราหนึ่ง มีดจันทร์เสี้ยวที่เรืองแสงสีเขียวก็ปรากฏขึ้นบนมือ --- มันเป็มีสองเล่มจริงๆ เพียงแต่ตอนนี้ประกบติดกันแแ่ หากมองโดยผิวเผินก็ราวกับเป็มีดเล่มเดียว
หลังจากเพ่งความคิด คุณสมบัติของวัตถุิญญาในมือก็วาบเข้าสู่ความคิด
“ระดับไอเทม: สมบัติตกทอดระดับต่ำ”
“ไอเทมเซ็ต (ซ้าย)”
“พลังโจมตี: 630”
“ผลกระทบไอเทมเซ็ต 1: ในรัศมีหนึ่งร้อยเมตร สามารถควบคุมไอเทมเซ็ต(ขวา)ได้”
“ผลกระทบไอเทมเซ็ต 2: เมื่อทั้งสองเล่มซ้ายขวารวมเป็หนึ่งเล่ม ระดับไอเท็มจะเพิ่มขึ้นเป็สมบัติตกทอดระดับกลาง และพลังโจมตีเพิ่มเป็ 998”
“สิ่งจำเป็ในการอัพเกรด: แต้มิญญา 83 แต้ม”
……
“ระดับไอเทม: สมบัติตกทอดระดับต่ำ”
“ไอเทมเซ็ต (ขวา)”
“พลังโจมตี: 641”
“ผลกระทบไอเทมเซ็ต 1: ในรัศมีหนึ่งร้อยเมตร สามารถควบคุมไอเทมเซ็ต(ซ้าย)ได้”
“ผลกระทบไอเทมเซ็ต 2: เมื่อทั้งสองเล่มซ้ายขวารวมเป็หนึ่งเล่ม ระดับไอเท็มจะเพิ่มขึ้นเป็สมบัติตกทอดระดับกลาง และพลังโจมตีเพิ่มเป็ 998”
“สิ่งจำเป็ในการอัพเกรด: แต้มิญญา 83 แต้ม”
……
