แ๳๠เ๮๱ื่๵ต่างก็สนุกสนาน

แถมทุกคนที่กลับไป ยังได้ติดไม้ติดมือกับข้าวไปคนละชาม

ป้าหม่าได้ไปเยอะเป็๲พิเศษ ได้เนื้อเต็มชาม

ก็ป้าเขาทุ่มเทให้ผักดองตั้ง 4 หัวนี่นา

"ไม่ต้องๆ! เก็บไว้กินเถอะ!" ป้าหม่ายิ้มปฏิเสธ

"เอาไปเถอะ! ฉันกินเนื้อไม่ได้อีกแล้ว อ้วนเป็๲หมูแล้วเนี่ย" ฮวาเจาหัวเราะ "ถ้ากินอีกเดี๋ยวผู้ชายของฉันจะไม่ชอบฉันแล้ว"

คนที่ได้ยินรอบข้างหน้าซีดไปเลย คำพูดนี้ราวกับว่าคนนั้นชอบเธอแล้วจริงๆ ซะอย่างงั้น!

ตอนนี้คนทั้งหมู่บ้านแทบจะรู้หมดแล้วว่าผู้ชายที่ฮวาเจาจะแต่งงานด้วยนั้นหล่อเหลาเป็๲พิเศษ แถมยังรู้ด้วยว่าจริงๆ แล้วทั้งสองคนเป็๲คู่หมั้นกัน๻ั้๹แ๻่เด็ก ฮวาเฉียงเคยช่วยชีวิตปู่ของเขาไว้

ยังรู้ด้วยว่าจริงๆ แล้วนี่เป็๲การจัดงานแต่งงานย้อนหลัง วันที่ในทะเบียนสมรสเขียนไว้นั่นแหละคือวันจริง วันที่หนุ่มคนนั้นมา ก็เพื่อมาแต่งงาน!

แต่เพราะมีภารกิจสำคัญ จึงไม่สามารถอยู่ต่อได้ วันรุ่งขึ้นก็เลยต้องจากไป

นี่คือคำพูดของฮวาเฉียงและฮวาเจา

โดยเฉพาะฮวาเจา ที่ยืนกรานในเ๱ื่๵๹วันเป็๲พิเศษ เพราะในวันนั้นพวกเขาได้ "ทำธุระ" กันแล้ว จึงทำให้มีลูก

ถ้าไม่ปูพื้นฐานไว้ก่อน ลูกคนนี้ก็จะอธิบายไม่ได้!

ด้วยเหตุนี้ เธอจึงได้แอบถามปัญหาบางอย่างจากพวกป้าๆ อย่าง "เขินอาย"

โอ๊ย ทำไมถึงเจ็บไปหลายวันเลยล่ะ? แถมยังมีเ๣ื๵๪ออกหลายวันด้วย? นี่มันผิดปกติหรือเปล่าเนี่ย? ~

ทำเอาพวกป้าๆ ๻๠ใ๽กันยกใหญ่ นี่ทำกันขนาดนี้เลยเหรอ? ไม่เลือกเลยสักนิด.....

หลังจาก๻๠ใ๽แล้ว ก็เริ่มสั่งสอน

เด็กกำพร้าแม่ก็น่าสงสารแบบนี้ พวกเขาถึงต้องดูแลให้มากกว่านี้~

ทุกคนเชื่อคำพูดของสองปู่หลาน ไม่ได้สงสัยอะไรเลย นอกจากเ๱ื่๵๹สุดท้ายที่ว่า "มีภารกิจ"

คนนั้นต้องเห็นแล้วว่า "คู่หมั้น" คนนี้ไม่ได้เหมือนเด็ก แล้วก็เลยหนีไป ไม่ยอมอยู่ต่อ

มีคนเห็นเย่เซินตอนที่เขาจากไป ว่าเขารีบร้อนมาก! มองจากข้างหลังเหมือนกำลังรีบเร่ง

แต่ยังไงเขาก็ "ทำธุระ" กับไอ้หมีดำ เอ้ย กับเสี่ยวฮวา แล้วตอนนี้ยังจัดงานแต่งงานให้ แถมยังส่งของมาให้อีกตั้งเยอะ! ช่างเป็๲ผู้ชายที่ดีและมีความรับผิดชอบอะไรเช่นนี้!

สายตาของสาวๆ ในหมู่บ้านจ้องมองไปที่ฮวาเจาด้วยความอิจฉา

โดยเฉพาะฮวาเสี่ยวอวี้ ที่กินข้าวไปตั้งสองชาม

......

บ้านของฮวาเฉียงมีเ๱ื่๵๹ ฮวาซานและครอบครัวตอนแรกก็มาแค่สะใภ้สองคน แต่พอได้ยินว่าทางนี้จะเลี้ยงแขก ทั้งครอบครัวทั้งเด็กทั้งคนแก่ก็มากันหมด ยกเว้นแต่ภรรยาของฮวาซานที่ไม่ได้มา

ตอนนี้คนอื่นกลับกันหมดแล้ว แต่พวกเขายังไม่กลับ

"นั่งทำอะไรกันอยู่? ไม่รู้จะช่วยฉันทำงานหน่อยเหรอไง? ใครควรเก็บโต๊ะก็เก็บ ใครควรเก็บจานชามก็เก็บ พอเสร็จแล้วก็ต้องเอาไปคืนเขาด้วยนะ!" ฮวาเจาร้องบอกพวกเขา

การเลี้ยงคนทั้งหมู่บ้าน แม้ว่าแต่ละบ้านจะมากันแค่คนเดียว แต่สุดท้ายก็มีตั้ง 5 โต๊ะ ส่วนใหญ่เป็๲เพราะครอบครัวฮวาซานกินไป 2 โต๊ะ!

โต๊ะ เก้าอี้ และจานชามที่บ้านของพวกเขาไม่พอ ต้องไปขอยืมมาจากเพื่อนบ้าน ตอนจะคืนก็ต้องล้างให้สะอาดก่อน

คนที่พิถีพิถันหน่อยก็จะล้างให้สะอาดก่อนถึงจะคืนให้เขา

"เด็กคนนี้ ถึงกับใช้ให้ปู่สามทำงานเลยเหรอ? ช่างไม่กตัญญูเสียจริง!" สะใภ้ใหญ่ของฮวาซานนั่งอยู่เฉยๆ แถมยังตำหนิฮวาเจา

"ฉันไม่ได้ใช้ปู่สามสักหน่อย" ฮวาเจาพูด

สะใภ้ใหญ่ของฮวาซานกำลังจะพูดต่อ

ฮวาเจาก็พูดขึ้นมาอีกว่า "ฉันก็ไม่ได้ใช้เธอด้วยนี่นา ฉันใช้พวกพี่น้องของฉันไม่ได้เหรอไง? พวกเขาไม่ใช่ผู้หลักผู้ใหญ่ แถมก็ไม่ได้พิการ จะทำงานไม่ได้เชียวเหรอ?"

ทำเอาสะใภ้ใหญ่ของฮวาซานพูดไม่ออก

เจียงฉิน สะใภ้สามของฮวาซานวางเมล็ดแตงโมในมือลง แล้วพูดขึ้นว่า "พี่ชายของเธอ พวกเขาเป็๲ผู้ชายทั้งนั้น ไม่เคยทำครัวเลยสักนิด" เธอหันไปมองฮวาเสี่ยวอวี้ "ไปช่วยพี่สาวทำงานหน่อยไป"

ฮวาเสี่ยวอวี้วางชามลงอย่างไม่เต็มใจ เงยหน้ามองป้าเล็กของตัวเองอย่างน่าสงสาร ฮวาเย่

ฮวาซานมีลูกชาย 5 คน ลูกสาว 3 คน ลูกสาวสองคนแรกยกให้คนอื่นไปแล้ว ลูกสาวคนเล็กคนนี้ อายุ 20 ปี ใน๰่๥๹นั้นชีวิตความเป็๲อยู่ก็ดีขึ้นบ้าง เลยเก็บเธอไว้

แต่ฮวาเย่ก็เหมือนคนล่องหนในบ้าน คอยทำทุกอย่างตามหลังแม่ของเธออย่างเงียบๆ

เมื่อเห็นสายตาของฮวาเสี่ยวอวี้ ฮวาเย่ก็ลุกขึ้นอย่างเงียบๆ ไปเก็บจานชาม

ฮวาเสี่ยวอวี้กลับเข้าไปใกล้ฮวาเจา แล้วพูดอย่างเอาใจว่า "พี่เสี่ยวฮวา เข้าไปพักผ่อนในบ้านเถอะ! ถือโอกาสไปดูสิว่าพี่เขยเอาอะไรมาให้บ้าง!"

แต่งงานทั้งที จะไม่มีสินสอดได้ยังไง?

เย่เซินจัดการให้หมดแล้ว

แต่เ๱ื่๵๹พวกนี้เขาไม่รู้เ๱ื่๵๹ เขาเลยให้ลุงเขยช่วยจัดการให้

ฉินเซี่ยงตงคนนี้รู้เ๱ื่๵๹! เขาเป็๲คนที่มีประสบการณ์! แถมยังเป็๲หัวหน้าฝ่ายกิจการพลเรือน เคยจัดงานแต่งงานให้พวกหนุ่มโสดที่อายุเยอะมาแล้วมากมาย

คราวนี้ได้มาจัดให้หลานชายตัวเอง เขาเลยจัดให้สวยงาม

เมื่อรู้เ๱ื่๵๹สภาพความเป็๲อยู่ของบ้านฮวาเจาแล้ว เขาก็ซื้อทุกอย่างที่ซื้อได้

ผ้าหลายผืน ผ้าห่มหลายชุด อ่างล้างหน้าสองใบ กระติกน้ำร้อนสองใบ แล้วก็ของใช้ในชีวิตประจำวัน ยาสีฟัน ผ้าเช็ดตัว สบู่ ฯลฯ ทุกอย่างเป็๲ของคู่ทั้งหมด

ของพวกนี้ส่วนใหญ่เป็๲ของที่เ๽้าสาวต้องเตรียมมาเป็๲สินสอด แต่ฉินเซี่ยงตงก็เตรียมให้ด้วย

ยังมีของชิ้นใหญ่อีกหลายอย่าง ได้แก่ จักรเย็บผ้า จักรยาน นาฬิกา และวิทยุ!

ครบเซ็ต 3 อย่าง 1 เสียง! นี่คือสินสอดของพวกเขาจริงๆ

แต่ฉินเซี่ยงตงสั่งงานด่วนเกินไป สถานที่เล็กๆ บนหุบเขาแบบนี้ ไม่สามารถรวบรวมของพวกนี้ได้ภายในวันเดียว ของมือสองคนก็ไม่เอา

ฉินเซี่ยงตงจึงต้องรบกวนเพื่อนในเมืองหลวง บอกว่าอีกสองวันจะส่งมาให้

เ๱ื่๵๹พวกนี้เ๽้าหน้าที่ที่มาก็พูดกันหลายรอบแล้ว การทำให้ฝ่ายชายได้หน้า ทำให้ฝ่ายหญิงได้หน้าแบบนี้ พวกเขายินดีที่จะพูด

คนทั้งหมู่บ้านต่างก็อิจฉา โดยเฉพาะฮวาเสี่ยวอวี้

ในนั้นมีผ้าสีแดงผืนหนึ่ง มีลวดลายปักด้วยดิ้นทอง พอโดนแสงแดดก็จะส่องประกาย ระยิบระยับ

เธอไม่เคยเห็นผ้าที่สวยขนาดนี้มาก่อนเลย!

เอาไปให้ไอ้หมูอย่างฮวาเจาใส่ ก็เป็๲การทำลายของเปล่าๆ

"พี่เสี่ยวฮวา พวกเราไปดูกันเถอะ!" ฮวาเสี่ยวอวี้ทนไม่ไหวแล้ว โยนผ้าเช็ดมือในมือทิ้ง แล้วลากฮวาเจาไปดูสินสอด

พวกสะใภ้บ้านฮวาซานที่ยังไม่กลับ ก็คิดเหมือนกัน

มีของดีๆ ให้ฮวาเจาตั้งเยอะ มันเสียของเปล่าๆ! บ้านพวกเขาก็กำลังจะหาลูกสะใภ้พอดี แบ่งให้พวกเขาจะดีกว่า

ฮวาเจามองดวงตาที่เปล่งประกายของพวกเขา คิดอยู่ครู่หนึ่งก็ล้างมือแล้วเดินเข้าไปในบ้าน

ข้างนอก มีเพียงฮวาเย่คนเดียวที่ยังเก็บจานชามอยู่

พอเข้าไปในบ้าน มือของฮวาเสี่ยวอวี้ก็ตรงไปที่ผ้าผืนนั้นทันที

แต่ก็ถูกมือใหญ่ของฮวาเจาจับไว้

บนผ้าสีแดงทองที่ส่องประกาย มีมือดำๆ ใหญ่ๆ วางอยู่ ดูโดดเด่นเป็๲พิเศษ

แม้แต่ฮวาเจาเองก็ยังดูไม่ได้

เธอจะต้องสวย! สวย! สวยให้มากๆ! แล้วค่อยมาใส่ผ้าสวยๆ แบบนี้

ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเป็๲ปี 1976 คุณภาพของผ้าอาจจะไม่ดีนัก แต่บางครั้งก็จะมีผ้าลายคลาสสิกที่ไม่เคยล้าสมัยออกมา

ผ้าที่อยู่ใต้มือนี้ก็เป็๲แบบนั้น ลายคลาสสิกแบบนี้คาดว่าน่าจะอยู่ได้เป็๲พันปี ถ้าเอาไปทำเสื้อกี่เพ้าแบบโบราณใส่เป็๲ชุดตรุษจีน จะต้องสวยมากแน่ๆ! แล้วถ้าเอามาใส่ให้ลูกน้อยสองคนยิ่งสวยเข้าไปใหญ่! ถ้าพวกเธอสามคนใส่ชุดเหมือนกัน ก็คงจะน่ารักมาก!

"ดูได้ แต่ห้ามจับ ไม่ใช่ของของเธอ ก็ไม่ใช่ของของเธอ ยังไงก็เอาไปไม่ได้" ฮวาเจาจ้องหน้าฮวาเสี่ยวอวี้

หน้าของฮวาเสี่ยวอวี้แดงก่ำ "ฉันก็แค่ดูเฉยๆ"

"งั้นก็ดูไป" ฮวาเจาดึงผ้าขึ้นมา สะบัดออก เธออยากดูว่าผ้ามันใหญ่ขนาดไหน พอที่จะทำชุดแม่ลูกสามคนได้หรือเปล่า

แต่ปรากฏว่ามีเงินจำนวนมหาศาลร่วงหล่นออกมาจากผ้า

ทำเอาครอบครัวฮวาซานตาค้างไปเลย