ท้องฟ้าเวลายามสายโปร่งใส เสียงดาบกระทบกันก้องไปทั่วสนามฝึกของกลุ่มผู้กล้า นักผจญภัยหนุ่มสาวหลายสิบคนต่างหยุดสายตาหันมามองชายหนุ่มที่ยังคงยืนมั่นคงอยู่กลางลานฝึก
ทัคคุง กำดาบหอบหายใจเหงื่อท่วมตัว แต่สายตายังเปี่ยมไปด้วยประกายมุ่งมั่น เขาฝึกต่อสู้หนักมาตลอดหลายสัปดาห์ ทั้งฝึกเดี่ยว ฝึกกลุ่ม และฝึกทักษะเวทประกอบ ทุกการเคลื่อนไหวของเขาในตอนนี้แสดงถึงความก้าวหน้าเกินกว่าจะเป็เพียงนักผจญภัยระดับกลาง
เสียงฝีเท้าหนักดังขึ้น ริค ผู้กล้าแห่งแสง หัวหน้ากลุ่มผู้กล้า เดินเข้ามาพร้อมผู้นำอีกหลายคน ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องที่ทัคคุง ก่อนจะเผยรอยยิ้มพึงพอใจ
“ดีมาก ทัคคุง”
ริคเอ่ยเสียงหนักแน่น
“การฝึกครั้งนี้เ้าทำได้เกินความคาดหมายของข้า ดูเหมือนเ้าจะพร้อมแล้ว”
ทัคคุงชะงัก หัวใจเต้นแรงขึ้นทันที
“…พร้อม? พร้อมสำหรับอะไรครับ?”
ริคยกมือออกชี้ไปยังกล่องคริสตันสลักลายัทองที่ชายชุดคลุมข้างหลังเขาถือมา พลังงานบางอย่างภายในนั้นส่องประกายเรืองรองจนทุกคนรอบข้างรู้สึกถึงแรงกดดัน
“คริสตันั”
ริคกล่าวเสียงเข้ม
“ผลึกนี้เก็บซากพลังของัที่ล้มลง หากเ้าดูดซับพลังนี้เข้าไป มันจะเร่งพลังชีวิตและเวทมนตร์ของเ้าให้ก้าวะโ อีกไม่นานเ้าจะก้าวขึ้นสู่ชั้นนักผจญภัยระดับสูงได้แน่”
เสียงฮือฮาในหมู่ผู้กล้าและนักผจญภัยดังขึ้น หลายคนมองทัคคุงด้วยทั้งความอิจฉาและชื่นชม
ทัคคุงยืนนิ่ง มองคริสตันที่เปล่งแสงอยู่ในมือริค หัวใจเต้นแรง ความฝันที่เขาไล่ตามมาตลอดกำลังอยู่ตรงหน้า มือเขากำด้ามดาบแน่นจนสั่น รู้สึกทั้งตื่นเต้น ทั้งหวาดหวั่น
ริคเดินเข้ามาใกล้ ยื่นคริสตันนั้นมาตรงหน้าเขา
“รับไปสิ ทัคคุง นี่คือก้าวแรกที่แท้จริงของเ้า”
ริคทำตามสัญญา ก่อนหน้านั้นเขาเคยได้บอกกับทัคคุง แล้วว่าเขาจะให้คริสตันักับกับทัคคุง และ เขาก็ทำจริงๆ
ดวงตาทุกคู่จับจ้องมา เสียงลมหายใจเงียบกริบราวกับทั้งลานฝึกกำลังรอคำตอบ
ทัคคุงยกมือขึ้นช้า ๆ รับคริสตันัไว้ในมือ แสงทองเรืองรองส่องสะท้อนในดวงตาเขาที่กำลังสั่นไหว
“…ผม…จะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง”
เสียงของทัคคุงหนักแน่นกว่าที่เคย
บรรยากาศทั้งสนามเหมือนสั่นะเืเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะเวทหรือพลังใด ๆ แต่เพราะทุกคนรู้แล้ว จากนี้ ทัคคุงกำลังจะก้าวข้ามเส้นเดิมของตนเองอย่างแท้จริง
