หนานกงเยว่ดวงตาพร่าเลือน ทั้งร่างแข็งค้าง        สภาพการณ์ของตระกูลในยามนี้ นางไม่อาจหลีกเลี่ยงไม่กลับไปได้อีกแล้ว        ทว่าเมื่อได้ยินสองประโยคนี้จากเขา สมองของนาง…ก็พลันขาวโพลน!        ไม่รู้เลยว่าจะเอื้อนเอ่ยสิ่งใดหรือควรทำอะไร        “...