“ตอบแทนข้าอย่างนั้นหรือ?”
ิอวี่มองไปที่ฉินเคอจวินด้วยความสงสัย น้ำเสียงเต็มไปด้วยการประชดประชัน
ตอนที่สุนัขนรกสามหัวเริ่มทำการโจมตี ฉินเคอจวินไม่ได้ลังเลใจเลยที่จะวิ่งมาหลบอยู่หลังิอวี่ ผลักเขาเข้าสู่กองเพลิง
และระหว่างที่ทำการต่อสู้อย่างดุเดือดนั้น ิอวี่กับสุนัขนรกสามหัวก็สู้กันอย่างเืตกยางออก ก็ไม่เห็นว่าฉินเคอจวินกับผู้าุโอีกสองคนจะยื่นมือเข้ามาช่วยเลย
จนกระทั่งิอวี่เล่นงานสุนัขนรกนั่นเรียบร้อยแล้ว ฉินเคอจวินถึงได้โผล่หัวออกมาอย่างรวดเร็ว นั่นทำให้ิอวี่รู้สึกขยะแขยงอย่างมาก
“ใช่แล้ว เราสมควรที่จะตอบแทนท่าน!” เพราะตื่นเต้นมากเกินไปฉินเคอจวินถึงได้กะพริบตาถี่จนน้ำตาไหล ใบหน้าที่สะอื้นไห้ด้วยความปิตินั้นแปลกมาก โดยเฉพาะเมื่ออยู่ในท่ามกลางแสงสีเขียวจางๆ
“แค่้าตอบแทนข้าอย่างนั้นหรือ?” ิอวี่ะโลงมาจากตัวของสุนัขนรกสามหัว แล้วค่อยๆ เดินมาหาฉินเคอจวินโดยจ้องไปที่เขาอย่างไม่กะพริบตา
ฉินเคอจวินพยักหน้า เขาเห็นิอวี่เดินมาก็คุกเข่าลงทันที ผู้าุโอายุประมาณสี่สิบ คุกเข่าลงตรงหน้าของิอวี่
ิอวี่เปิดััแห่งิญญาอยู่ตลอด เขามองออกอย่างทะลุปรุโปร่งได้ว่าฉินเคอจวินกำลังรวบรวมลมปราณไปยังแขนขวาของเขา!
“องค์ชายสิบเจ็ด เราต้องตอบแทนท่านอยู่แล้ว หากไม่ใช่เพราะท่าน เ้าสุนัขนรกสามหัวก็ไม่มีทางตาย เราก็คงไม่หลุดพ้นจากอันตราย ท่านช่วยเราเอาไว้ แม้แต่หัวใจของสุนัขนรกสามหัว ... ก็เหลือทิ้งไว้ให้กับเรา”
“ไปตายซะ!”
พูดจบ สีหน้าท่าทางของฉินเคอจวินนั้นก็เปลี่ยนไป ดวงตาของเขาดูน่ากลัว เขาลุกขึ้นทันทีโดยไม่ได้ให้เวลาิอวี่เตรียมตัว เขาใช้นิ้วชี้ไปที่หน้าอกของิอวี่เหมือนที่เขาใช้ดรรชนีะเิเมฆาก่อนหน้านี้!
ผู้าุโทั้งสองคนนั้นใมากโดยเฉพาะฉินซง เดิมเขาไม่ค่อยชอบหน้าิอวี่เท่าไร แต่พอเห็นนายใหญ่ของเขาคุกเข่าให้กับิอวี่ เขาก็รู้สึกไม่ดีเหมือนกัน
แต่ตอนนี้เขาถึงได้เข้าใจ ที่แท้ที่ฉินเคอจวินอดทนก็เพื่อวินาทีนี้!
ตอนนี้ิอวี่ช่วยพวกเขากำจัดสุนัขนรกสามหัว ไม่เพียงแค่ช่วยชีวิตของพวกเขาเท่านั้น แต่หัวใจของสุนัขนรกสามหัวเต็มไปด้วยพลังงาน หากได้ดูดซับมันจะทำให้พลังฝีมือของพวกเขานั้นก้าวหน้าอย่างมากด้วย
ในตอนนี้ ประโยชน์ของิอวี่นั้นหมดแล้ว ฉินเคอจวินยอมคุกเข่าลงให้ก่อนเพื่อให้ิอวี่ผ่อนคลายความระแวงจากนั้นถึงได้ลงมือ ด้วยสภาพที่เปื้อนไปด้วยเืเขาจะหลบการโจมตีนี้ไปได้อย่างไร?
แต่่เวลาวิกฤตินี้ิอวี่กลับยื่นมือขวาออกมา มือของเขาจับนิ้วชี้ที่พุ่งมาของฉินเคอจวินเอาไว้แน่น
ร่างกายของิอวี่เดิมก็ฝึกเคล็ดวิชาหยินหยางขั้นสูงจนแข็งแกร่งมากแล้ว ต่อให้สู้กับสุนัขนรกสามหัวแล้วเขาก็ยังมีกำลังเหลืออยู่
แล้วตัวของิอวี่ก็ยังมีเกราะจักจั่นปีกบาง พลังจึงยิ่งไม่ธรรมดาเข้าไปใหญ่ ถึงแม้มือขวาของเขาจะาเ็แต่ในร่างกายของเขายังมีพลังอยู่ เขาพยายามทนความเ็ปแล้วจับนิ้วชี้ของฉินเคอจวินเอาไว้อย่างแน่น!
จากนั้นิอวี่ก็กำหมัดแน่นเข้า แล้วก็ได้ยินเสียงกระดูกนิ้วของฉินเคอจวินนั้นหัก!
“ ... อ๊า!”
นิ้วทั้งสิบเชื่อมต่อกัน ฉินเคอจวินร้องออกมาด้วยความเ็ป ิอวี่มองทุกสิ่งที่เกิดขึ้นโดยที่ไม่มีความปราณีใดๆ เขาเลื่อนจับไปที่ข้อมือที่มือขวาของฉินเคอจวิน จากนั้นก็พลิกเหมือนกับการเด็ดดอกไม้ กระดูกมือขวาของฉินเคอจวินก็หักลงทันที!
ฉินเคอจวินส่งเสียงออกมาเหมือนหมูโดนเชือดอีกครั้ง ในนาทีนี้สายตาที่เขามองิอวี่ก็เปลี่ยนไป
ก่อนหน้านี้เขาปกปิดหลบซ่อนท่าทีของเขาได้เป็อย่างดี สามารถฉวยโอกาสสังหาริอวี่ได้ แต่พอได้เห็นสายตาที่ลึกซึ้งอย่างหาที่สุดไม่ได้นี้แล้ว ฉินเคอจวินถึงได้เข้าใจว่าิอวี่อ่านแผนของเขาออกนานแล้ว!
“ิอวี่ ... ปล่อยข้า ... ”
พูดยังไม่ทันจบ ิอวี่ก็ซัดหมัดตรงไปที่หน้าอกของฉินเคอจวิน แรงกำลังที่ซัดไปนั้นทำให้หัวใจของเขาแตกออกเป็เสี่ยงๆ !
ฉินซงและฉินหลินพอเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เหงื่อก็ไหลออกมาเป็ทาง
ก่อนหน้านี้ฉินซงดูถูกิอวี่มาก แต่เมื่อเขาได้เห็นิอวี่จัดการสุนัขนรกสามหัวลงได้ด้วยตัวคนเดียว เขาถึงได้รู้ว่าิอวี่นั้นมีความแข็งแกร่งมากแค่ไหน และหลังจากที่เขาได้เห็นิอวี่สามารถรับมือกับการลอบโจมตีของฉินเคอจวินแล้ว เขาถึงเข้าใจว่าิอวี่เป็คนที่ใจเย็นและใจกล้ามากด้วย!
ิอวี่ไม่ใช่คนที่พวกเขาจะมีเื่ด้วยได้เลย!
“ไป!”
ฉินซงพาฉินหลินสลายกลายเป็เงา แล้วพุ่งไปทางประตูหินที่เปิดออกอย่างรวดเร็ว
“มีประโยชน์อย่างนั้นหรือ?”
ิอวี่สะบัดแขนซ้าย มีดบินปี้ลั่วลอยออกมาจากเกราะแขนเฮยจินพุ่งทะลุหัวใจของฉินซงและฉินหลินทันที แล้วพลังชีวิตของพวกเขาก็หายไปในพริบตา
และในท้ายที่สุด ฉินซงก็หันกลับมามองิอวี่ด้วยสายตาที่ใกลัว ในใจของเขานั้นเสียใจมาก หากเมื่อครู่เขาไม่ได้หาเื่ิอวี่หรือหากได้ช่วยิอวี่ต่อสู้ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะไม่ต้องตายก็ได้!
แต่ว่าตอนนี้ ทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว!
ิอวี่มองดูความยุ่งเหยิงบนพื้น เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ และพยายามจะสงบใจลง
เมื่อครู่พวกของฉินเคอจวินยังคิดจะฆ่าิอวี่เพื่อกินหัวใจของสุนัขนรกสามหัว แต่ตอนนี้กลับต้องมาตายเพราะความโลภของพวกเขาเอง
บางครั้ง ธรรมชาติของมนุษย์ก็ทนต่อการถูกทรมานไม่ไหว ในโพรงมรณะแห่งนี้ ิอวี่ต้องระวังอันตรายให้มากกว่าเดิมเพราะว่ามันอาจจะเข้ามาหาเขาเมื่อใดก็ได้!
แล้วคนที่มีความสามารถที่แข็งแกร่งก็จะมีสิทธิรักษาชีวิตไว้ได้
ิอวี่เหมือนจะนึกอะไรได้ เขามองไปที่ศพของสุนัขนรกสามหัวแล้วก็พุ่งตัวมาที่หน้าร่างของมัน จากนั้นก็ควบคุมมีดบินเก้าเล่มควักหัวใจของสุนัขนรกสามหัวออกมา
หัวใจสีเขียวของสุนัขนรกสามหัวปรากฏขึ้นมา มันมีขนาดเท่ากับหัวผู้ชายร่างกายปกติคนหนึ่งเลย ถึงแม้อสูรร้ายนั้นจะตายแล้วแต่ว่าพลังงานในหัวใจของมันยังคงอยู่
เขาใช้มือจับไปที่หัวใจของสุนัขนรกสามหัว ิอวี่พบว่าพลังงานที่อยู่ในหัวใจนั้นมีมากถึงห้าร้อยกรัม ไม่ว่าใครก็นึกภาพออกว่าพลังนั้นน่ากลัวขนาดไหน!
เขาทำการเก็บหัวใจดวงนี้ใส่เกราะแขนเฮยจิน ิอวี่ไม่ได้อยู่ที่นี่นาน เขาพุ่งออกไปที่ประตูทันที
ทางเดินด้านหน้าลึกมาก เดินมาประมาณหนึ่งก้านธูปิอวี่ก็มาถึงพื้นที่ปิดอีกแห่งหนึ่ง
พื้นที่มิตินี้มีขนาดประมาณยี่สิบตารางเมตร กำแพงหินโดยรอบถูกตัดอย่างประณีต
ส่วนตรงกลางของพื้นที่แห่งนี้ก็มีที่นั่งทรงกลมอยู่ บนที่นั่งมีสลักอักขระเอาไว้ เพียงแต่มันไม่มีแสงเปล่งประกายออกมาเท่านั้นเอง
ในขณะที่ิอวี่กำลังคิดพิจารณาอยู่นั้น ผนังด้านหน้ากลับเกิดสิ่งประหลาดขึ้น มันมีคำพูดปรากฏขึ้นทีละคำ จนเรียงตัวออกมาเป็แถวหนึ่งว่า “เวลาพัก สองวันสิบเอ็ดชั่วยาม หลังจากนี้ เข้าสู่ด่านต่อไป ถอยไม่ได้เด็ดขาด”
หลังจากนั้น ประตูหินที่อยู่ด้านหลังของิอวี่ก็เลื่อนลง เขาถูกขังเอาไว้ในห้องนี้คนเดียว!
จากนั้น ตัวอักษรสีเขียวก็สลายกลายเป็ผงสีเขียวจางๆ แล้วตกลงบนแท่นที่นั่ง
แท่นที่นั่งราวกับถูกกระตุ้น ขอบที่นั่งเปล่งประกายแสงสีเขียวจางๆ ขึ้นมา และแผ่กระจายออกไปด้านข้างทีละน้อย หลังจากนี้อีกสองวันเมื่อแสงสีเขียวแผ่กระจายจนทั่วแล้ว ิอวี่ถึงจะออกจากที่นี่ได้!
“เวลาพักสองวันสิบเอ็ดชั่วยามอย่างนั้นหรือ?”
ิอวี่บ่นพึมพำแล้วเหมือนคิดอะไรขึ้นมาได้ ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาเล่นงานสุนัขนรกสามหัวนั้นเขาใช้เวลาไปครึ่งชั่วยาม เมื่อนับดูแล้วก็เหมือนว่ากลไกนี้จับเวลาอยู่ ถ้าอย่างนั้น เวลาในการฝ่าด่านแรกนั้นก็คือสามวัน
ไม่ว่าจะใช้เวลาในการรับมือกับสุนัขนรกสามหัวนานแค่ไหนก็ตาม ก็จะมีเวลาพักไม่เกินสามวัน หรือก็คือ ยิ่งฝ่าด่านได้เร็วเท่าไร เวลาพักก็จะมีมากขึ้น เวลาในการฟื้นฟูก็มียิ่งมาก
หากด่านแรกมีเวลาในการต่อสู้สองถึงสามวัน ถ้าอย่างนั้นต่อให้ผ่านด่านได้แล้วไปเจอด่านที่สองก็คงโชคร้าย
“ถึงแม้จะเหลือเวลาให้ข้าฝึกวิชาไม่มาก แต่ว่าก็ไม่ได้ถือว่าน้อย”
ิอวี่ไม่ได้ลังเลใจอะไรเลย เขานั่งขัดสมาธิลงบนแท่นที่นั่งแล้วพลิกข้อมือ หัวใจดวงโตก็ลอยขึ้นมาตรงหน้าของิอวี่
ิอวี่กำลังจะแปรเปลี่ยนพลังงานดูดซับมันเข้าร่างกาย แต่ใครจะคิดว่ากลับมีแสงพุ่งออกมาจากหน้าอกของเขา มันนำพลังงานในหัวใจของสุนัขนรกสามหัวค่อยๆ ดูดเข้าไปในหน้าอก
“หยกโบราณอีกแล้วหรือ!”
ิอวี่ใแล้วพบว่า หยกโบราณที่อยู่บริเวณหน้าอกของเขานั้นหลังจากดูดซับพลังงานไปแล้ว มันเข้าไปขจัดความยุ่งเหยิงและหล่อหลอมพลังงานที่บริสุทธิ์ที่สุดเข้าสู่อวัยวะภายในของิอวี่ แล้วซ่อมแซมเปลี่ยนแปลงร่างกายของเขาไม่หยุด
เพราะเคล็ดวิชาหยินหยางขั้นสูงทำให้สภาพร่างกายของิอวี่น่ากลัวมาก ผ่านไปแล้วกว่าสองชั่วยาม อาการาเ็ต่างๆ ของิอวี่ทั้งในและนอกต่างฟื้นฟูกลับมา แล้วร่างกายของเขาก็ดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นด้วย!
แต่การฝึกเหมือนยังไม่จบแค่นั้น หยกโบราณนั่นยังนำพลังงานที่อยู่ในหัวใจของสุนัขนรกสามหัวที่หล่อเลี้ยงร่างกายให้เป็พลังงานที่หล่อเลี้ยงจิติญญา ถึงแม้ว่าปริมาณจะเท่ากันแต่ก็ทำให้คุณภาพเปลี่ยนแปลงไปมากเลย
พลังงานทางร่างกายสามารถเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแกร่งเท่านั้น แต่การบำรุงจิติญญามันสามารถทำให้บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์แข็งแกร่งขึ้น สำหรับผู้กล้าขอบเขตหลุดพ้นปุถุชนขั้นที่เจ็ดระดับหลอมความเป็เทพแล้ว อาหารทางจิติญญานั้นสำคัญอย่างมาก!
ตอนนี้ บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ของิอวี่ยังคงมีระดับความลึกที่สิบเมตร แต่เส้นผ่าศูนย์กลางกลับมีระดับถึงห้าเมตรแล้ว
เมื่อได้รับพลังงานบริสุทธิ์หล่อเลี้ยง บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ของิอวี่ยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง
เมื่อบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ขยายใหญ่ขึ้นก็หมายความว่าพลังทางจิติญญาของิอวี่ก็จะแข็งแกร่งขึ้น สามารถดึงศักยภาพสูงสุดที่ซ่อนอยู่ในร่างกายออกมาได้มากขึ้นอีกด้วย
แต่ว่าศักยภาพทางร่างกายก็มีขีดจำกัดเหมือนกัน เมื่อศักยภาพทั้งหมดถูกดึงออกมาหมดแล้ว ถึงแม้พลังจิตจะเพิ่มขึ้นมาแค่ไหนก็ตามพลังงานในร่างกายก็จะไม่พัฒนาต่อไปอีก
แต่ด้วยเนื้อแท้ทางร่างกายของิอวี่ในตอนนี้ เขายังมีศักยภาพซ่อนอยู่อีกมากและยังมีเวลาในการพัฒนาอีก!
ท่ามกลางการหล่อเลี้ยงแบบนี้ พลังฝีมือของิอวี่ก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้น ผ่านไปหนึ่งวันพลังจิตของิอวี่ก็เต็มเปี่ยม น้ำสีดำในบ่อศักดิ์สิทธิ์ก็เข้มมากขึ้น บริสุทธิ์มากขึ้น และไหลเวียนได้ตามใจคิด
เมื่อผ่านไปสองวัน บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ของิอวี่ก็ขยายตัวใหญ่ขึ้น มันมีความลึกกว่าสิบสองเมตร และมีความกว้างกว่าหกเมตร!
ถึงแม้การเปลี่ยนแปลงแบบนี้อาจจะดูไม่มาก ิอวี่ยังคงอยู่ในขอบเขตหลุดพ้นปุถุชนขั้นที่เจ็ดระดับหลอมความเป็เทพ แต่เขาก็รู้สึกได้ว่า พลังความสามารถของเขาแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นกว่าเมื่อสองวันที่แล้วเยอะมาก โจมตีทีเดียวก็มีพลังเทียบเท่าราชสีห์หกพันสี่ร้อยตัวแล้ว!
จากการประเมินของิอวี่ ความสามารถของเขาเหมือนจะเหนือกว่าิหลงแล้ว
เมื่อมีการประเมินแบบนี้ ิอวี่ก็เริ่มควบคุมมีดบินเก้าเล่มขึ้นอีกครั้ง เขาพบว่าเขาสามารถควบคุมมีดบินปี้ลั่วได้ง่ายมากขึ้นกว่าเดิม อีกทั้งยังสามารถควบคุมพลังจิตไปไว้ในมีดบิน ทำให้มันมีกำลังและความเร็วที่สูงมากขึ้นกว่าเดิม
ิอวี่เก็บมีดบินกลับมา แล้วเข้าสู่การฝึกให้มีเสถียรภาพมากขึ้นอีกครั้ง
ในเวลาที่เหลือ ิอวี่ก็เริ่มทำการฝึกฝ่ามือปลิดิญญาชุ่ยอวี้ ด้วยความสามารถของเขาในเวลานี้ เขาสามารถเดินลมปราณจากชีพจรทั้งหมดสี่สิบแปดเส้น ลมปราณจากทั้งสี่สิบแปดเส้นพลุ่งพล่านขึ้นมา ทำให้ฝ่ามือปลิดิญญาชุ่ยอวี้มีอานุภาพที่รุนแรงมากขึ้น!
จนกระทั่งผ่านไปสามวัน เมื่อิอวี่ดูดซับพลังงานจากหัวใจสุนัขนรกสามหัวจนหมด หัวใจั์ก็เหี่ยวเฉาลงจนกลายเป็ฝุ่นสลายหายไปในอากาศ
และในเวลานี้เอง ิอวี่ก็นั่งลงบนแท่นที่นั่ง แสงสีเขียวบนอักขระที่สวยงามก็กลายเป็วงกลมครบรอบพอดี!
ไม่นานนัก ปลายแสงสีเขียวก็เชื่อมต่อกัน แสงนั้นมีความสว่างอย่างมาก มันพุ่งขึ้นไปบนฟ้าล้อมตัวของิอวี่เอาไว้
จากนั้น แสงนั่นก็สลายหายไป และร่างของเขาก็หายไปจากห้องลับนั้นด้วย!
ิอวี่รู้สึกเหมือนตัวเองทะลุทะลวงอยู่ในมิติ เพราะพลังจิตของเขาแข็งแกร่งมากจึงไม่ได้รู้สึกเวียนหัว ผ่านไปประมาณสิบอึดใจสายตาของเขาก็สว่างขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เขามาโผล่ที่ลานกว้างขนาดใหญ่
ตรงนี้เป็หน้าผาแห่งหนึ่ง ด้านหน้าของหน้าผาลึกเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด มันเป็พื้นที่สีดำมืดสนิทราวกับปากของอสูรขนาดใหญ่ที่กำลังรอกลืนกินเขาอยู่!
ด่านนี้จะเป็แบบไหนกันนะ?
ขณะที่ิอวี่กำลังสงสัยก็พบว่าข้างกายเขานั้นเหมือนมีแสงกะพริบอยู่ ชัดเจนว่ากลไกนี้เหมือนจะส่งคนอื่นมาด้วยในเวลาเดียวกัน มันส่งคนมาประมาณเกือบร้อยคน ก่อนหมดเวลาก็มีเงาคนสวมชุดดำจำนวนหนึ่งปรากฏขึ้นมาห่างจากิอวี่ประมาณห้าสิบเมตรได้
ิอวี่หันไปมองก็เห็นชัดเจนว่า คนกลุ่มนั้นมีผู้นำสามคน และมีผู้หญิงหน้าหวานคนหนึ่ง ... ซึ่งนางก็คือิหลง!
ิหลงสำรวจไปรอบๆ เช่นกัน และเมื่อนางหันหน้ามาก็บังเอิญสบสายตาเข้ากับิอวี่พอดี!