ลิขิตรหวาน

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

หญิงสาวได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีไม่ต่างจากลูกสาว แต่มนตราเป็๲เด็กดีรู้คุณคน จึงมักช่วยเหลือทำงานบ้านทำตัวเหมือนเป็๲แม่บ้านคนหนึ่ง และไม่กล้าที่จะทำตัวเทียบเคียงกับคุณเควินและคุณเอริค ลูกชายของคุณท่านที่อายุมากกว่าเธอห้าปี

 

เพียงแค่เครื่องดื่มผ่านลงคอก็รู้สึกร้อนผ่าว ขมในปากอย่างบอกไม่ถูกรสชาติของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไม่อร่อยเลยสักนิด แต่พอเห็นเพื่อนมองกดดันเลยดื่มไปอีกหนึ่งอึก

 

“อย่างนั้นแหละ มาสนุกนะเว้ย มันต้องดื่ม ต้องเต้น” จิ๊บบิ้วอารมณ์เพื่อนแล้วลุกขึ้นเต้นเป็๲ตัวอย่าง

มนตรามองดูเพื่อนเต้นอย่างสนใจ ลีลาท่าทางของจิ๊บพริ้วไหวมากเหลือเกิน กระต่ายกับโยโย่ก็ลุกขึ้นเต้นด้วย และยังฉุดตัวเธอขึ้นมาเต้นเป็๞เพื่อนกัน หญิงสาวยืนโยกเบาๆ เพราะเธอเต้นไม่เก่ง เพื่อนๆ

 

ของเธอเต้นไปดื่มไป มนตราเลยทำตามและเมื่อดื่มไปสักพักก็รู้สึกเริ่มมึนเล็กน้อย ภาพแสงไฟในผับดูแปลกไป มันไม่ได้แสบตาเหมือนตอนแรก แต่มันดูน่าลุ่มหลงยิ่งมองก็ยิ่งอยากทำให้เต้น เสียงเพลงที่ดังแสบแก้วหูในตอนแรก กลายเป็๞เสียง๱๭๹๹๳์ที่ชวนให้คึกคักแบบที่ไม่เคยเป็๞มาก่อน

 

“ขออีกแก้ว” มนตราเอ่ยปากเมื่อเครื่องดื่มหมดแก้ว

 

“จัดไปค่ะเพื่อนสาว” จิ๊บชงเหล้าให้เพื่อน ด้วยการเพิ่มแอลกอฮอล์ลงไปด้วย

 

“เอ้า ชนน” เมื่อได้รับแก้วมาแล้ว มนตราชูแก้วขึ้นแล้วชนกับแก้วเพื่อนๆ

 

พอเริ่มเมาก็เริ่มรู้สึกสนุก เหมือนได้ปลดปล่อยความเป็๞ตัวเองออกมา มนตราเริ่มออกสเต็ปอย่างลืมอาย และยิ่งดื่มก็ยิ่งสนุกจากที่ขมในตอนแรก ตอนนี้กลับดื่มไม่หยุดลืมเลือนความขมไปจนหมดสิ้น

 

มนตราและกลุ่มเพื่อนสนิทสนุกสนานกับการดื่มและเต้นจนกลายเป็๞จุดสนใจ เพราะทุกคนหน้าตาดีแต่งตัวสวย แต่มนตรานั้นดูโดดเด่นมากกว่าเพื่อน ผิวของเธอขาวผ่องและแต่งตัวเรียบร้อยจึงกลายเป็๞จุดเด่น

 

มนตราไม่เคยแต่งตัวโป๊และเธอก็มีแต่เสื้อผ้าแนวนี้ทั้งนั้น เธอจึงมาเที่ยวผับในลุคสาวหวาน เสื้อชีฟองแขนตุ๊กตากับกระโปรงยาวผ้าฝ้ายที่นิยมใส่กัน

 

“เห้ยพวกแก ดูๆ พวกผู้ชายมองยัยมีนกันใหญ่เลย” จิ๊บสะกิดเพื่อนให้หันไปดูโต๊ะรอบๆ สายตาหนุ่มๆ ต่างเหล่มองเพื่อนของพวกหล่อนอย่างสนใจ

 

“เออว่ะ ยัยมีนแกโคตรป๊อบเลย เห้ยๆ โต๊ะนู้นๆ มีแต่หล่อๆ ทั้งนั้นเลยว่ะ มองมาทางนี้ด้วย”

 

“โต๊ะไหนเหรอ?” มนตราสงสัยเลยหันไปมองตามนิ้วที่เพื่อนชี้ไป

เพราะไกลมากและแสงไฟที่ไม่เอื้ออำนวยเธอจึงมองเห็นไม่ชัด แต่เห็นเป็๲กลุ่มผู้ชายประมาณห้าคน แต่งตัวดีรูปร่างสูงโปร่ง มนตราไม่เห็นว่าพวกเขามองมาหรือเปล่า เพราะไกลเกินไปแล้วไฟก็สลัวเหลือเกิน

 

“ฉันว่าหนึ่งในนั้นสนใจแกหว่ะ”

 

“เขาก็แค่มองเฉยๆ มั้ง อย่าสนใจเลย พวกเราสนุกกันต่อดีกว่า” มนตราเลิกสนใจโต๊ะอื่น แล้วสนุกกับการดื่มการเต้น เพิ่งรู้เดียวนี้เองว่าการมาสถานบันเทิงแบบนี้มันสนุกกว่าที่คิด

 

พวกสาวๆ มัวเมากับบรรยากาศความสนุกยิ่งดึกก็ยิ่งเมา มนตราอาการหนักกว่าเพื่อนเพราะไม่เคยดื่มมาก่อน เธอรู้สึกมึนหัวและเริ่มไม่รู้ตัวแล้วว่าทำอะไรอยู่ รู้สึกว่าอยากอ้วกจนทนไม่ไหว

 

“แก ฉันไปห้องน้ำนะ ไม่ไหวแล้วอ่ะจะอ้วก”

 

“เออๆ ฉันพาไปไหม?”

 

นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้