เซียวยวี่เดินอยู่ภายใต้แสงตะวัน มองนางด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แววตาอ่อนโยนแฝงเร้นด้วยความรัก เข้าใกล้นางมากขึ้นเรื่อยๆ        “อายวี่…”        ในเสี้ยววินาทีนี้ ความคิดถึงสุดหัวใจแปรเปลี่ยนเป็นชื่อที่คุ้นเคยที่สุดของอีกฝ่าย เซี่ยยวี่หลัวพุ่งตรงออกไป ...