กู้จวิ้นเฉินหันกาย สายตาสงบนิ่งนั้นตกลงบนร่างเด็กน้อยที่ยืนอยู่ที่ประตูท้องพระโรง แต่ที่จริงแล้วสายตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้และอ่อนโยน “กู[1]ก็อยากจะฟังความเห็นอันล้ำเลิศของเสี่ยวโหวเหฺยเช่นกัน”    ขุนนางใหญ่ทั้งหมดฟังคำพูดของกู้จวิ้นเฉิ...