ปลายนิ้วหนาของอดิศรกดคลึงลงที่ระหว่างคิ้วอย่างหนักหน่วง ราวกับพยายามจะนวดเค้นความเคร่งเครียดที่สุมอยู่ให้ออกไป ความเหนื่อยล้าที่สั่งสมมานานสะสมอยู่ในดวงตาที่หม่นหมอง เขาเปิดแผ่นแฟ้มสีดำขลับในมือออกอย่างไม่เต็มใจนัก ก่อนจะเค้นเสียงทุ้มต่ำถามออกไป
“แล้วผมต้องทำภารกิจนี้...เพียงลำพังงั้นหรือ”
ชัชวินที่เฝ้าสังเกตปฏิกิริยานั้นอยู่ครู่หนึ่งกระตุกยิ้มที่มุมปาก เขาเหยียดกายกอดอกด้วยท่าทีสุขุมนุ่มลึก ท่วงท่าการขยับกายนั้นดูสงบนิ่งและน่าเกรงขามราวกับราชสีห์เ้าป่าที่กำลังจับจ้องมองเหยื่อในกรงขังด้วยความย่ามใจ
“อย่าเพิ่งกังวลไปครับ งานนี้คุณไม่ได้หัวเดียวกระเทียมลีบแน่ ผมเตรียมทีมที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดีไว้ให้คุณแล้ว”
สิ้นคำพูด ชัชวินไม่ได้รอให้ฝ่ายตรงข้ามได้ซักไซ้ซ้ำ เขาชูมือขึ้นก่อนจะดีดนิ้วเพียงแ่เบา เสียงกังวานนั้นดูเหมือนจะเป็คำสั่งที่ทรงพลังในห้องที่เงียบงัด
กึก... กึก... กึก...
เสียงส้นเข็มกระทบพื้นหินอ่อนดังเป็จังหวะเนิบช้าสม่ำเสมอมาจากหลังม่านกำมะหยี่สีดำสนิท ก่อนที่ร่างระหงของหญิงสาวคนหนึ่งจะก้าวพ้นเงามืดออกมา ชุดเดรสสีเข้มขับให้ผิวขาวราวกับน้ำนมของเธอโดดเด่นท่ามกลางแสงไฟสลัว เส้นผมสีดำขลับยาวทิ้งตัวลงระบ่าอย่างเป็ธรรมชาติ ส่งให้ใบหน้าคมซึ้งนั้นดูเย้ายวนและดูอันตรายในคราวเดียวกัน
ทันทีที่แสงไฟตกกระทบใบหน้าของเธอ ร่างของอดิศรก็คล้ายถูกแช่แข็ง ลมหายใจสะดุดกึกด้วยความตกตะลึง... เขาจำเธอได้แม่นยำ เธอคือนางนกต่อฝีมือฉกาจที่เคยเป็หูเป็ตาให้เขาในภารกิจลับหลายต่อหลายครั้ง ข้อมูลสำคัญที่เธอนำมาหยิบยื่นให้ในอดีต ทำให้เขาเคยปักใจเชื่ออย่างสนิทใจว่าเธอคือมิตรแท้เพียงไม่กี่คนที่เขาไว้วางใจได้
ทว่า... ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้ากลับทำให้จิ๊กซอว์ทุกตัวถูกต่อเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว ความจริงที่แสนเ็ปกระแทกเข้ากลางใจ ที่แท้เธอคือนางพญางูพิษที่แฝงตัวอยู่ในคราบมิตรมาโดยตลอด!
“นี่คุณ...!” อดิศรชี้หน้าเธอด้วยปลายนิ้วที่สั่นเทาด้วยความแค้นที่อัดแน่นจนแทบะเิออก “คุณเป็สายให้คุณชัชวินมาตลอดงั้นหรือ”
หญิงสาวตรงหน้าสบตาตอบด้วยรอยยิ้มพรายอย่างผู้ชนะ มือเรียวยกขึ้นเสยผมอย่างเชื่องช้า ด้วยท่าทางแสนนุ่มนวลนั้นกลับดูเหมือนการเย้ยหยันที่บาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของเขา
“ยินดีที่ได้เห็นคุณตาสว่างเสียทีนะคะ คุณอดิศร” น้ำเสียงของเธอหวานหยดย้อย ทว่าราวกับคมมีดที่กรีดซ้ำลงบนความโง่เขลาของเขา
ชัชวินลอบมองกระแสไฟที่ปะทะกันผ่านสายตาของทั้งคู่อย่างนึกสนุก ขยับยิ้มบาง ๆ พลางผายมือไปยังหญิงสาวเป็การแนะนำอย่างให้เกียรติ
“เธอคือนักแฝงตัวที่เก่งที่สุดในประเทศนี้ เก่งเสียจนไม่มีใครตามร่องรอยเธอทัน” ชัชวินเอ่ยเนิบๆ พยักหน้าให้คนสนิท “เมื่อคุณไปถึงเมืองจีน เธอจะเป็คนคุมสถานการณ์เื้ัทั้งหมด เพื่อรับประกันว่าทีมจะกลับมาอย่างครบถ้วน”
อดิศรแค่นหัวเราะเยาะหยันให้กับความเขลาของตนเองที่เคยตกเป็เบี้ยล่าง “แล้วผมจะเหลือความเชื่อใจอะไรให้คนอย่างเธอได้อีก” เขาตวัดสายตาคมกริบมองหญิงสาวด้วยความระแวงระวัง
นางพญางูพิษในคราบสาวสวยเพียงแค่เบ้ปากและยักไหล่อย่างไม่แคร์
“ตราบใดที่คุณอยู่ทีมเดียวกับเรา คุณเชื่อใจฉันได้เสมอค่ะ” เธอเลิกคิ้วสูงทิ้งท้ายด้วยท่าทีเย้ายวนที่ร้ายกาจ “อ้อ... ฉันลืมแนะนำตัวอย่างเป็ทางการอีกครั้ง”
ริมฝีปากสีแดงสดคลี่ออกเป็รอยยิ้มเ้าเล่ห์ “โรเซ่ค่ะ... อาชีพนักแฝงตัวค่ะ”
