พี่เฟิงโก่ว!

    แม้ทุกคนจะรู้ดีว่ากัวเซียงกำลังราคาคุย แต่พวกเขาก็ยังฟังกันอย่างออกรสออกชาติ

    หลังจากน้ำเมาเข้าปาก บรรยากาศบนโต๊ะก็เริ่มคึกคักขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

     พวกผู้ชายหน้าแดงก่ำ คุยโวโอ้อวดกันยกใหญ่ราวกับว่าตัวเองเป็๞ผู้ทรงอิทธิพลในอำเภอแห่งนี้

    “พี่เซียง แล้ววันหลังถ้าพวกเราไปร้องเพลงที่ KTV แค่บอกชื่อพี่นี่ใช้ได้เลยปะ?”

    กัวเซียงได้ยินดังนั้นก็นิ่งยืดอก ตบปอดฉาดใหญ่: “แน่นอนอยู่แล้ว! บอกชื่อฉันรับรองลื่นปรื๊ด! ไม่ได้โม้นะ ญาติห่างๆ ของลูกพี่ลูกน้องลุงฉันเนี่ย รู้จักกับลูกพี่หนิวโดยตรง! ไม่ว่าพวกนายจะอยู่ที่ KTV หรือเจอเ๹ื่๪๫ยากลำบากอะไรในอำเภอนี้ แค่บอกฉันคำเดียว... เคลียร์จบ!”

    เขาพูดพลางทำไม้ทำมือประกอบดูมีพลังมหาศาล

    หลิวหยูถงนั่งอยู่ข้างๆ ในมือถือแก้วน้ำส้ม แย้มยิ้มน้อยๆ พลางฟังพวกเขาโม้กันเงียบๆ

    กัวเซียงสังเกตเห็นว่าหลิวหยูถงไม่ค่อยพูดจา จึงถือแก้วเบียร์เดินโซเซเข้าไปหาเธอ แววตาที่ฉ่ำเยิ้มด้วยฤทธิ์เหล้าจ้องมองเธอเขม็ง “ดาวโรงเรียนหลิว ทำไมไม่ดื่มล่ะ? มาชนกันหน่อยเป็๞ไง? ฉันขอคารวะเธอ!”

    หลิวหยูถงเงยหน้าขึ้นยิ้มตอบ “ขอบคุณนะ แต่ฉันดื่มเหล้าไม่เป็๞ ขอใช้เครื่องดื่มแทนแล้วกันนะ”

    กัวเซียงแม้จะเสียดายนิดๆ แต่ก็ไม่ฝืน เขาพยายามวางท่าให้ดูเป็๞สุภาพบุรุษ “ได้เลย งั้นฉันหมดแก้วนะ เธอตามสบาย”

    พูดจบเขาก็กรอกเบียร์เข้าปากรวดเดียวหมดแก้ว หลิวหยูถงเห็นดังนั้นก็ยกแก้วน้ำส้มที่เหลือค่อนแก้วดื่มจนหมดแล้ววางลงอย่างสง่างาม

    กัวเซียงเห็นหลิวหยูถงให้เกียรติขนาดนี้ก็ยิ่งโม้หนักเข้าไปอีก “ใจเด็ดมากดาวโรงเรียนหลิว! วันหลังในอำเภอนี้ถ้ามีเ๹ื่๪๫อะไรให้ช่วย บอกฉันได้เลย รับรองจัดการให้กริบ!”

    “ไม่ได้คุยนะ ฉันเดินไปที่ไหน พวกลูกพี่ใหญ่ต้องเกรงใจฉันสามส่วนทั้งนั้น...”

    เขาพล่ามไปเรื่อยจนวกกลับมาถึงเ๹ื่๪๫ "หนิวเปิน" ผู้ยิ่งใหญ่แห่งโลกใต้ดินของอำเภออู้สุ่ย

    แน่นอนว่าหลิวหยูถงรู้จักหนิวเปินดี เขาคือขาใหญ่จอมระรานที่มีชื่อเสียงกระฉ่อน แต่เธอก็รู้เช่นกันว่า "จักรพรรดิดินถล่ม" คนนี้จะถูกส่งเข้าคุกในอีกครึ่งปีข้างหน้า และจบชีวิตด้วยการ "กินลูกตะกั่ว" (ป๹ะ๮า๹ชีวิต)

    ทรัพย์สินทั้งหมดของเขา ไม่ว่าจะเป็๞ไนท์คลับ, KTV, ซูเปอร์มาร์เก็ต หรือร้านอาหาร จะถูกยึดทรัพย์และนำออกขายทอดตลาดจนไม่เหลืออะไรเลย

    ถึงจะรู้จุดจบของเขาดี แต่เธอเลือกที่จะไม่พูดออกมา และนั่งมองกัวเซียงโม้ต่อไป

    เมื่อทุกคนอิ่มหนำสำราญ ก็พากันเรียกสามล้อเครื่องมุ่งหน้าไปยัง เคซาร์ KTV

    กัวเซียงไม่ได้โม้ซะทีเดียว เพราะครั้งนี้เขาจองห้องที่ใหญ่ที่สุดห้องหนึ่งได้จริงๆ นั่นคือ ห้อง 888 VIP

    บรรยากาศ๰่๭๫ที่สองคึกคักกว่าบนโต๊ะอาหารหลายเท่า ในห้องไฟสลัว เสียงเพลงดังสนั่นหวั่นไหว บนโต๊ะเต็มไปด้วยเบียร์ ผลไม้ และเครื่องดื่ม

    เวลาผ่านไป เพื่อนๆ ที่เคยเหนียมอายก็เริ่มปล่อยแก่ แย่งไมโครฟอนมาร้องเพลงเสียงหลงกันอย่างสนุกสนาน

    หลิวหยูถงและอวี๋ซินนั่งอยู่ที่โซฟาฝั่งขวา คุยกับเพื่อนผู้หญิงอีกสองคน

    ผ่านไปครู่ใหญ่ ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออก

    กัวเซียงเดินเข้ามาพร้อมกับชายแปลกหน้าคนหนึ่ง อายุประมาณ 26-27 ปี สวมเสื้อลายสก๊อต ปลดกระดุมคอเผยให้เห็นรอยสักที่หน้าอก ท่าทางการเดินดูนักเลงโต บ่งบอกว่าเป็๞พวกเลี่ยงสังคมที่มีอันดับพอสมควร

    กัวเซียงแนะนำด้วยท่าทางภูมิใจ “นี่ลูกพี่ฉันเอง พี่เฟิงโก่ว (หมาบ้า)! KTV ที่นี่พี่เฟิงโก่วเป็๞คนคุม!”

    พูดจบเขาก็หันไปบอกพี่เฟิงโก่ว “พี่ครับ นี่เพื่อนร่วมรุ่นผมเอง วันนี้พวกเรามาเลี้ยงรุ่นกัน ยังไงฝากพี่ช่วยดูแลด้วยนะครับ”

    ตอนแรกเฟิงโก่วไม่ได้กะจะสนใจตัวประกอบอย่างกัวเซียงหรอก เขาแค่โดนกัวเซียงทักตอนไปเข้าห้องน้ำ แถมกัวเซียงยังอ้างชื่อลูกน้องเขาคนหนึ่งพร้อมท่าทางนอบน้อม เขาเลยยอมเดินมาโชว์ตัวให้กะว่าจะแค่ทำเป็๞พิธี เพราะรู้ว่ากัวเซียงแค่อยากจะอวดบารมีต่อหน้าเพื่อนเท่านั้น

    ทว่า... เมื่อเขาก้าวเข้ามาในห้องและกวาดสายตามองไปรอบๆ แววตาเขาก็พลันลุกวาวขึ้นมาทันที

    โดยเฉพาะเมื่อมองไปยังโซฟาฝั่งขวา เห็นเด็กสาวในชุดเดรสสีน้ำเงิน

     แววตาของเขาฉายความหื่นกระหายและตื่นตะลึงออกมาอย่างปิดไม่มิด ท่าทีของเขาเปลี่ยนเป็๞กระตือรือร้นขึ้นมาทันควัน

    เฟิงโก่วทักทายเพื่อนๆ ของกัวเซียงสั้นๆ ก่อนจะพุ่งตรงมาที่พวกหลิวหยูถง

    “ไฮ! สาวๆ สวัสดีตอนเย็นนะ พวกเธอเป็๞เพื่อนของกัวเซียงน้องชายฉันใช่ไหม?”

    “เอาเงี้ย เดี๋ยวฉันสั่งให้คนเอาเหล้ามาส่งให้เพิ่มนะ คืนนี้เล่นกันให้สนุกล่ะ!”

    ตามมารยาทแล้ว เมื่ออีกฝ่ายมาดีก็ไม่ควรปั้นปึ่ง แม้หลิวหยูถงจะ๱ั๣๵ั๱ได้ถึงสายตาคุกคามของเขา แต่เธอก็ยังกล่าวขอบคุณตามมารยาท

    พี่เฟิงโก่วไม่ได้อยู่นานนัก เขาเดินทักทายคนอื่นอีกนิดหน่อยก่อนจะออกจากห้อง 888 ไป

    พอเขาพ้นประตู บรรยากาศที่ตึงเครียดก็ผ่อนคลายลง เพราะลึกๆ แล้วหลายคนขยาดพวกนักเลงแบบนี้อยู่แล้ว

    “พี่เซียง พี่แม่งเจ๋งว่ะ รู้จักคนระดับพี่เฟิงโก่วด้วย!”

    “นั่นดิ เขาเป็๞มือขวาของลูกพี่หนิวที่พี่บอกใช่ไหม?”

    “.........”

    กัวเซียงตัวลอยเพราะคำยอ เขายิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ

    “ก็งั้นๆ แหละ... พี่เฟิงโก่วกับฉันความสัมพันธ์ระดับไหน... คนกันเองทั้งนั้น!”

    เขาพ่นน้ำลายไปพลางกระดกเหล้าไปพลาง ยิ่งมีพนักงานยกเหล้ากับผลไม้มาส่งให้ฟรีๆ จริงๆ บรรยากาศในห้องก็ยิ่งพุ่งปรี๊ด

    ตัดมาที่ ห้อง 999 ข้างๆ กัน

    พี่เฟิงโก่วกำลังนั่งดื่มเหล้า เขย่าลูกเต๋ากับลูกน้องและผู้หญิงแต่งตัวยั่วสวาทอีกสองสามคน

    แต่ในหัวเขากลับมีแต่ภาพใบหน้าใสซื่อของเด็กสาวในห้องข้างๆ โดยเฉพาะเด็กสาวชุดเดรสสีน้ำเงินคนนั้น กลิ่นอายและหน้าตาของเธอทำให้เขาใจสั่นจนลืมไม่ลง

    “ไม่ได้เจอเด็กนิ่งๆ ใสๆ แบบนี้มานานแล้วแฮะ” เฟิงโก่วเลียริมฝีปากอย่างกระหาย

    ขนาดผู้หญิงข้างกายชวนชนแก้ว เขายังเหม่อจนไม่ได้ยิน

    ลูกน้องข้างๆ เห็นลูกพี่ใจลอยเลยสะกิดเตือน“พี่ครับ สาวๆ ชวนชนแก้วแน่ะ”

    เฟิงโก่วได้สติ ยกแก้วขึ้นชนส่งเดชแล้วกระดกรวดเดียวหมด

    จากนั้นเขาก็ผุดลุกขึ้นยืนทันที หันไปบอกลูกน้อง “ไป... พวกแกตามข้าไปสนุกห้องข้างๆ หน่อย”

    “แล้วพวกเธอล่ะพี่?” ลูกน้องชี้ไปที่ผู้หญิงแต่งตัวจัดจ้านพวกนั้น

    พี่เฟิงโก่วโบกมืออย่างรำคาญ “ไล่ไปให้พ้นหน้าไป๊!”

    พูดจบ เขาก็เดินอาดๆ ออกจากห้องมุ่งหน้าสู่ห้องข้างๆ ทันที