เล่มที่ 8 บทที่ 217        ‘เพียะ’ เป้ยหนิงกุมหน้าพร้อมรับรู้ถึงอาการเจ็บที่พวงแก้ม นางมองมู่หรงซิวอย่างไม่เชื่อสายตา “เจ้าจำข้าไม่ได้แล้วหรือ? เจ้าจำข้าไม่ได้แล้วจริงๆ ใช่หรือไม่? แค่ชำเลืองมองแวบแรก ข้าก็จำเจ้าได้แล้ว ข้าเดินทางมาจากทุ่งหญ้าก็...