เสิ่นยวี่หลัวหัวเราะเบา ยิ้มจนคิ้วงามโก่งโค้ง “เถ้าแก่ซ่ง ลำบากท่านแล้ว”        ดวงหน้าของนางยังคงงดงามเหมือนเช่นเคย ทำให้ซ่งฉางชิงรู้สึกหวั่นไหวเหมือนครั้งแรกที่พบกัน ยังคงเหมือนเดิมไม่เคยแปรเปลี่ยน        ซ่งฉางชิงอาศัยแสงเทียนที่มืดสลัว แอบมอ...