อ๊อดกล่าวเสียงยาน ตาหรี่ปรือเหมือนจะหลับ ลุงคร้ามจึงต้องขยับเข้ามาประคองลุกขึ้นจากโซฟา พาเข้ามานอนลงบนเตียงภายในห้อง
ในเวลาต่อมา
อ๊อดนอนหลับไปพักใหญ่ๆ แตงกว่ากับลุงคร้ามก็ตามเข้ามานอนบนเตียงเดียวกัน
เสียงลุงคร้ามพลิกตัวไปมา ราวกับคนที่ตกอยู่ในอาการกระสับกระส่าย
แตงกวาก็เช่นกัน…
หล่อนรู้สึกใจเต้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เมื่อรู้ว่าอีกฟากของสามีนั้นคือลุงคร้าม แกนอนหงายอวดเรือนกายกำยำล่ำสันไปด้วยมัดกล้าม กางเกงขาก๊วยที่สวมอยู่ถลกขึ้นมาเห็นต้นขาเต็มไปด้วยเส้นขน ตรงเป้ากางเกงตุงแน่นขึ้นมาเป็ลำ
“พี่อ๊อด… แตงกลัวตุ๊กแก… พี่อ๊อดมานอนริมนะ… ”
เสียงตุ๊กแกที่ร้องดังลั่นใกล้กับฝาบ้าน ทำเอาแตงกวาขนลุกซู่ด้วยความกลัว หล่อนเขย่าตัวแฟน แต่อ๊อดก็หลับเป็ตาย เมามากจนไม่รับรู้ความเป็ไปในห้อง
“ไม่ต้องกลัวนะหนูแตง… ตุ๊กแกพวกนี้ไม่ทำอันตรายคน… ”
เสียงลุงคร้ามที่ยังไม่หลับ ดังขึ้นมาท่ามกลางความสลัวระหว่างร่างของอ๊อดที่นอนคั่นกลาง
“แต่ก็ยังน่ากลัวอยู่ดี… ได้ยินแล้วขนลุกเลยค่ะ… งือออ… ”
เมื่อเขย่าแล้วอ๊อดไม่ตื่น…
แตงกวาจำต้องโดดข้ามมานอนแทรกตรงกลาง โดยมีอ๊อดกับลุงคร้ามประกบอยู่คนละข้าง
เวลาผ่านไปอีกครู่ใหญ่ๆ…
ขณะที่แตงกวากำลังจะหลับไปกับความง่วงบวกกับความเมา เคลิ้มอยู่ในอาการครึ่งหลับครึ่งตื่น จู่ๆ ก็รู้สึกว่ามือของหล่อนถูกดึงมาวางลงที่เป้ากางเกงของลุงคร้าม
“อุ๊ย… ”
แตงกวาอุทานเบาๆ รู้สึกว่ามือกำลังัักับดุ้นบางอย่างอุ่นๆ ยาวใหญ่ราวกับกระบอกข้าวหลาม แต่อุ่นกว่า
“นี่อะไรคะลุง… ”
เสียงกระซิบถามในความมืด มือยังไล้ลูบลำเนื้อร้อนผ่าว ขรุแข็งไปด้วยเส้นเืลายเอ็นปูดนูนโอบรอบลำ ให้ความรู้สึกราวกับว่ากำลังคลำดุ้นมะระจีนใหญ่ๆ
“ตุ๊กแกของลุง… ”
