[3] ยานรก

    อาหารหน้าตาน่ารับประทาน วางอยู่เต็มโต๊ะ มีแต่อาหารไทยที่เขมชอบ ซึ่งก็ไม่ต่างจากคุณอาลูกครึ่งที่นั่งอยู่ตรงข้าม โต๊ะใหญ่มีเพียงอาหลานนั่งตรงข้าม และสาวใช้ยืนเรียงกัน 5 คน

    "ตักข้าวได้แล้ว"

    จอแดนสั่งเสียงเรียบ พลางมองแม่หลานสาวตัวดี ที่ปากบอกว่าโตแล้วๆ แต่มองอาหารตาลุกวาว

    ข้าวสวยร้อนๆ ถูกตักลงบนจานทั้งสอง ก่อนที่เขมมณีจะตักอาหารกินด้วยความหิว มีจอแดนมอง และกินตามเงียบๆ

    "ฮ๊าาาาา! อิ่มจัง"

    เขมถอนหายใจ พลางลูบท้องตนเองเบาๆ จอแดนได้แต่มองคนที่กินแบบไม่หายใจ พลางวางช้อนลง

    "วันนี้ฉันต้องเข้าบริษัท ถ้ามีอะไรก็เรียกใช้คนที่นี่ได้ แต่ให้อยู่ในขอบเขต ดึกๆ จะกลับมา"

    "ได้ค่ะอา!"

    รอยยิ้มดีใจ ทำให้คิ้วของจอแดนกระตุกยิกๆ แม่เด็กนี่ดีใจที่เขาจะไม่อยู่ขวางหูขวางตา!

    จอแดนลุกขึ้นยืน ก่อนจะขยับสูทไปมา และเดินออกไปยังนอกบ้าน เพื่อไปดูงานที่บริษัทในเวลาบ่าย

    เขมมณีใช้เวลาในการไลฟ์สด คุยกับเพื่อน กินๆ นอนๆ จน 2 ทุ่ม

    "ฮ้าวววว! ง่วงจังงง"

    หลังจากอาบน้ำเสร็จ หนังตาของเธอก็จวนจะปิดอยู่รอมร่อ

    ก๊อก!ๆๆๆ

    "ใครคะ!"

    เขมถามเสียงง่วงๆ และกึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียง

    "พี่รินเองค่ะ"

    "เข้ามาเลยค่ะ"

    ริน สาวใช้ที่อายุมากกว่าเขมสองสามปี เดินเข้ามาในห้องเมื่อได้รับอนุญาต และปิดประตู

    "พี่เอานมอุ่นๆ มาให้ค่ะ"

    รินยิ้ม เขมจึงยิ้มตอบ รินเอานมวางไว้หัวเตียง ก่อนจะหันหลังเตรียมเดินกลับออกไป

    "พี่รินอยู่คุยเป็๲เพื่อนเขมก่อนสิคะ เขมยังไม่อยากนอนแต่หัวค่ำ เดี๋ยวตื่นเช้า กลัวจะไม่มีอะไรทำ"

    รินยิ้ม ก่อนจะนั่งลงที่พื้น

    "พี่รินคะ! ไปเอาเก้าอี้มานั่งสิคะ จะมานั่งพื้นทำไม"

    รินยิ้มกว้าง และยกเก้าอี้มานั่งข้างๆ เตียง

    "เขมขอโทษพี่ริน และฝากขอโทษทุกคนด้วยนะคะ ที่เมื่อเช้าทำตัวไร้มารยาทไป"

    เธอรู้สึกผิดจริงๆ รินยิ้ม และรู้สึกชอบใจคุณหนูคนนี้เหลือเกิน

    "ทุกคนเข้าใจค่ะ อีกอย่างไม่มีใครถือโทษโกรธคุณหนูเลย มีแต่คนเอ็นดูทั้งนั้นเลยค่ะ"

    ทั้งสองคนยิ้มให้กัน ก่อนที่เขมจะซักไซร้ถามนั่นนี่ไปเรื่อยๆ สองสาวเมาท์มอยกันจนสี่ทุ่ม รินจึงขอตัวไปนอน

    "นมเย็นหมดแล้วแฮะ"

    เขมจับแก้วนมกระดกจนหมดแก้ว และนอนราบลงบนเตียง พร้อมกับห่มผ้า

    "คุณชายกลับมาแล้วหรอคะ"

    รินยิ้มรับคุณชาย เมื่อจอแดนเดินเข้ามายังตัวบ้าน พร้อมกับเชน ลูกน้องคนสนิท

    "เขมมณีล่ะ"

    รินยิ้มเมื่อเ๯้านายหนุ่มถามหาคุณหนูที่เธอแอบเชียร์ให้ทั้งสองลงเอยกัน

    "รินพึ่งส่งเข้านอนเสร็จค่ะ"

    "โตขนาดนี้แล้ว ยังต้องให้เธอไปส่งเข้านอนอีกรึไง"

    สายตาของจอแดนตวัดมามองริน ที่เชนแอบชอบคอเธออยู่

    "เอ่อ.......รินกับคุณเขมคุยเล่นกันน่ะค่ะ แล้วเธอก็พึ่งจะเข้านอนไป"

    จอแดนเลิกสนใจสาวใช้ ก่อนจะเดินไปยังห้องนอน ที่ข้างๆ ห้องของเขาก็คือห้องของหลานสาวตนเอง

    "อื้อออออ!"

    ประตูที่แง้มอยู่ มีเสียงแปลกๆ เล็ลอดออกมา ทำให้จอแดนต้องชะงักมือที่จะเปิดประตูห้อง และเดินมายังหน้าห้องหลานสาวตนเอง

    "ฮ่าส์.........อึก! เสียวจัง!"

    เสียงครางหอบกระเส่า ที่เหมือนกับในหนังเรทญี่ปุ่น ทำให้คิ้วของจอแดนขมวด นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย หลานสาวเขาเปลี่ยนไปขนาดนี้๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่กัน

    มือของจอแดนสั่นด้วยความโกรธ เขาจะสั่งสอนหลานคนนี้ของเขาอย่างไรดี

    มือหนาเลื่อนจับลูกบิดสีทอง ก่อนจะค่อยๆ เปิดประตูที่แง้มอยู่เบาๆ เขาเคลื่อนตัวเข้าไปในห้องที่มีแต่ความมืด พร้อมกับปิดประตู

    "อ๊ะ!.........อื้ออออออ!"

    เสียงกระเส่า ยิ่งทำให้จอแดนข่มตาลง แม้เขาจะโกรธ แต่เขาก็ยังเป็๲ผู้ชายทั้งแท่ง เสียงแม่หลานสาวตัวดีก็ยั่วยวนอารมณ์เหลือเกิน แต่อารมณ์โกรธของเขากลับมีมากกว่า

    "คุณอาคะ อ๊ะ! ..... ตะ.....ตรงนั้น อื้ออออ"

    ดวงตาของคนเป็๲อาเบิกกว้าง

    "ทำบ้าอะไรของเธอเขมมณี!?!??!"

    "คุณอา!!!"

    ร่างตะคุ่มๆ ในเงามืดที่ยืนอยู่ ทำให้เขมมณีรีบชักมือออกจากกลางกายสาวที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยความกระสัน และรีบดึงผ้าห่มปกปิดร่างที่เปลือยเปล่า

    "อาเข้ามาได้ยังไงคะ!"

    เสียงหลานสาวที่ยังหอบ และเต็มไปด้วยความ๻้๪๫๷า๹ ทำให้พอลต้องหลับตาข่มอารมณ์ความ๻้๪๫๷า๹และความโกรธ ที่พุ่งขึ้นมาแทบจะพร้อมๆ กัน

    มือหนาเลื่อนไปที่สวิทซ์ไฟ ก่อนจะกดเปิดไฟ และมองร่างของหลานสาว ที่ถูกปกปิดไปด้วยผ้าห่มหนา มีเพียงใบหน้า และผมที่โผล่ออกมาให้เขาเห็น

    ชุดนอนกระจัดกระจาย จนจอแดนต้องกำมือแน่น

    "เกิดเป็๲บ้าอะไรขึ้นมา.......เขมมณี!"

    เขมกัดริมฝีปากด้วยความกลัว ปนกระสัน ฤทธิ์ยาทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่อยู่ แต่ความอยากเอาชนะก็มีมากล้นไม่ต่างกัน

    "นี่มันห้องเขม แล้วเขมก็ไม่ได้ทำอะไรเสียหาย!"

    จอแดนกำหมัดแน่น มันก็ถูกที่เขมมณีพูด แต่การที่เธอครางชื่อเขานี่มันถูกต้องแล้วงั้นหรอ

    "แล้วเธอจะมาเรียกฉันตอนที่เธอทำเ๱ื่๵๹อะไรๆ ของเธอทำไม!"

    จอแดนมองคนที่ตัวกระเพื่อม และหอบหายใจเสียงดัง

    "อึก.........อาออกไปก่อนได้ไหมคะ!"

    จอแดนพ่นลมหายใจ ตอนนี้เขาอยากจะฆ่าใครสักคน โดยเฉพาะคนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้

    "ไร้ยางอาย!"

    ฤทธิ์ยาเริ่มกระตุ้นความ๻้๪๫๷า๹ของเขม มากขึ้นเรื่อยๆ จนเขมเริ่มจะทนไม่ไหว

    "ถ้าอาไม่ออกไป อาอย่ามาโทษเขมนะคะ"

    "เฮ้ย!..........เขมมณี!!!!"