ภายในห้องโถงแผนกการขายของหวงเจียกรุ๊ปฉินเฟิงกำลังนอนแผ่หลาอยู่บนโต๊ะมือของเขายื่นออกไปใต้โต๊ะและลูบต้นขาที่เนียนนุ่มของสวี่รั่วโหรวสวี่รั่วโหรวชินกับการกระทำของฉินเฟิงนานแล้วและสามารถตั้งสมาธิที่งานได้อย่างเฉยเมย
หลังจากที่กำลังทำงานในมือเสร็จสวี่รั่วโหรวก็ตระหนักได้ว่าฉินเฟิงยังลูบต้นขาของเธออยู่เวลานี้เธอจ้องฉินเฟิงอย่างไม่พอใจ “ฉินเฟิง คุณยังจับไม่พออีกเหรอคะ? คุณลูบจนผิวฉันถลอกหมดแล้ว”
ฉินเฟิงมุดไปใต้โต๊ะทันทีและเอาหัวซบที่ต้นขาของสวี่รั่วโหรวเขามองต้นขาที่แพรวพราวของเธอและถามอย่างจริงจัง “ไหน? ผิวถลอกตรงไหน?”
แล้วสวี่รั่วโหรวก็รู้สึกถึงบางอย่างที่แฉะและลื่นชโลมผ่านต้นขาของเธอเธอสะดุ้งด้วยความใ “ฉินเฟิง ลามก!”
ฉินเฟิงเลียปลายลิ้นที่ยังมีกลิ่นหลงเหลืออยู่และกลับสู่ที่นั่งของตัวเองเขามองสวี่รั่วโหรวด้วยความชอบธรรม “สหายรั่วโหรว โปรดใช้คำให้ถูกต้องหน่อยฉันลามกตรงไหน? อย่างมากก็หน้าด้าน”
ฉินเฟิงทำให้สวี่รั่วโหรวพูดไม่ออกเธอหยิบทิชชูออกมาจากกล่องและเช็ดคราบน้ำลายออกจากต้นขาของเธอทันทีเธอคิดถึงฉินเฟิงนิดหน่อยตอนที่เขาไม่ได้ทำงานเมื่อวาน แต่ในเช้าวันนี้ฉินเฟิงทำให้เธออยากจะะโตึก
“บริษัทนี้ไม่ใช่ตลาดนัด จะะโทำไม? ฉินเฟิงมาที่ออฟฟิศฉัน” เสียงเ็าของหวังเชาดังออกมาจากด้านหลังฉินเฟิงทันทีหลังพูดจบเขาก็เดินจากไปอย่างหงุดหงิดพร้อมกับมือที่ไพล่หลัง
เขาพบว่าเมื่อเร็วๆนี้ ฉินเฟิงต่อต้านเขามากขึ้น ถ้ามันไม่อยากทำงานมันก็ไม่ทำและเมื่อมันมาทำงานมันก็ฉวยโอกาสกับเทพธิดาบริสุทธิ์ของแผนกการขายเห็นได้ชัดว่ามันมักจะไม่ให้ความสำคัญกับหัวหน้าทีมหวังเลย
“หัวหน้าทีมหวัง เรียกฉันมาทำไม?” หลังจากเข้าออฟฟิศของหวังเชาฉินเฟิงก็นั่งลงบนโต๊ะอย่างไม่สนใจ หยิบแอปเปิลขึ้นมากินอย่างเอร็ดอร่อย
การแสดงความไม่สุภาพนี้ทำให้หวังเชาโกรธมากจนแทบกระอักเืทั้งแผนกการขายนี้มีแค่ฉินเฟิงเท่านั้นที่กล้าหยิ่งยโสและไม่มีวินัยต่อหน้าเขา
เมื่อวานตอนบ่ายเขาและเสี่ยวจางวางแผนจะหลอกฉินเฟิงพวกเขากำลังจะให้เขาไปส่งเอกสารให้หานอิ๋งอิ๋งและซ่อนถุงยางไว้ในเอกสารเพื่อใส่ร้ายป้ายสีฉินเฟิงทว่าเมื่อเสี่ยวจางเรียกฉินเฟิง ฉินเฟิงก็ออกจากตึกไปโดยไม่แม้แต่จะรับรู้แล้วเขาก็ไม่กลับมาทำงานจนกระทั่งวันนี้
หวังเชายับยั้งไฟที่ผนึกไว้ในตัวเขาทั้งวันทั้งคืนดังนั้นเมื่อเขาเห็นฉินเฟิงมาทำงาน เขาจึงเรียกมันมาที่ออฟฟิศ
“ฉินเฟิง เมื่อวานแกไปไหนมา? ทำไมแกถึงออกไปโดยไม่ลาทุกทีเลย?แกยังรักบริษัทเหมือนกับเป็ครอบครัวตัวเองอยู่หรือเปล่า?” เพื่อไม่ให้เป็ที่สังเกต หวังเชาแกล้งทำเป็พูดเื่อื่นก่อน
“ฉันลากับหัวหน้าหลี่โดยตรงแล้วตำแหน่งนายมันต่ำไปเลยไม่จำเป็ต้องบอกนายเพราะยังไงนายก็ต้องไปถามคำแนะนำจากหัวหน้าหลี่อยู่ดี”ฉินเฟิงแทะแอปเปิ้ลและพูดอย่างเฉยเมย
“แก...” คำพูดของฉินเฟิงทำให้หวังเชาโกรธมากจนอยากตาย
เขาหายใจเข้าลึกๆหลายครั้งและไม่อยากพูดไร้สาระกับฉินเฟิง เขาหยิบกองเอกสารและโยนมันให้ฉินเฟิง“นี่เป็รายงานแผนกการขายของเดือนนี้ ส่งไปที่ออฟฟิศของผู้ช่วยหานซะ”
“แล้วจำไว้ว่าเอกสารพวกนี้สำคัญมาก ดังนั้นอย่าเถลไถลและไปส่งตอนนี้”หวังเชากล่าวด้วยความเคร่งเครียด
“ผู้ช่วยหาน? งานนี้ก็ไม่เลว”ฉินเฟิงนึกถึงหานอิ๋งอิ๋งและหยิบเอกสารอย่างมีความสุขขณะเดินออกจากออฟฟิศ
รอยยิ้มเ็าปรากฏบนใบหน้าของหวังเชาขณะที่มองฉินเฟิงออกไป“ฮึ่ม ฉินเฟิงหนอฉินเฟิง ครั้งนี้ฉันอยากจะให้แกตายสนิทฉันจะคืนความอัปยศของฉันก่อนหน้านี้ทั้งหมดกลับไปหาแก!”
ฉินเฟิงไม่รู้เื่ความตั้งใจอันชั่วร้ายของหวังเชาเขากอดกองเอกสารและขึ้นชั้นบนมันคงจะแปลกถ้าเขาไม่วิ่งธุระให้หลังจากที่รู้ว่านี่ต้องส่งให้หานอิ๋งอิ๋งเนื่องจากเขาสามารถฉวยโอกาสได้เล็กน้อยก่อนที่จะออก
ด้วยเหตุการณ์ที่โรงอาหารก่อนหน้านี้ชื่อของฉินเฟิงจึงแผ่ขยายไปทั่วหวงเจียกรุ๊ปตลอดทางขึ้นทุกคนที่เห็นเขาต่างจ้องมองด้วยสีหน้าแตกต่างกันแม้แต่บางคนก็กระซิบกระซาบเกี่ยวกับเขาลับหลัง
ฉินเฟิงแกล้งทำเป็ไม่เห็นอะไรตอนนี้เขาเปิดประตูออฟฟิศของหานอิ๋งอิ๋งและเดินเข้าไป
“ทำไมไม่เคาะประตูก่อนเข้ามา?” เมื่อเข้ามาถึงเสียงเ็าและเข้มงวดของหานอิ๋งอิ๋งก็ดังออกมา
ตอนนี้เธอก้มหน้าทำงานและไม่ได้เงยหน้าขึ้นเลยแม้ว่าจะมีคนเดินเข้ามาในออฟฟิศของเธอเธอเริ่มมีลักษณะของประธานหญิงที่แน่วแน่ ว่องไวและเด็ดขาด
“ก็เพื่อมาดูว่าผู้ช่วยหานกำลังทำอะไรในชั่วโมงงาน อาจจะแอบดูทีวีอยู่หรือเปล่า”ฉินเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นหูของฉินเฟิงออร่าเข้มงวดของหานอิ๋งอิ๋งก็หายไปอย่างรวดเร็วรอยยิ้มมีเสน่ห์โผล่ขึ้นบนใบหน้าเ็าที่น่าดึงดูดของเธอเธอเงยหน้าขึ้นเพื่อมองไปยังฉินเฟิง “คุณอยู่ในบริษัทมาครึ่งเดือนแล้ว และนี่ก็เป็ครั้งแรกที่คุณเข้ามาในออฟฟิศของดิฉัน”
ฉินเฟิงยิ้มเขาทำเหมือนออฟฟิศของหานอิ๋งอิ๋งเป็บ้านของตัวเองเดินไปยังโต๊ะทำงานของเธอและนั่งลงบนนั้นถ้ามีพนักงานชายคนไหนมาทำอะไรที่ไม่เหมาะสมอย่างนี้หานอิ๋งอิ๋งคงจะไล่มันออกไปทันที
“จริงสิ! พวกนี้คือรายงานประจำเดือนที่ฉันโดนบอกให้มาส่งจากแผนกการขาย”ฉินเฟิงโยนกองเอกสารไว้บนโต๊ะ
“ทำไมคุณถึงนำรายงานแผนกการขายมาให้ดิฉันล่ะ?” หานอิ๋งอิ๋งขมวดคิ้วเรียวยาวของเธอเล็กน้อยแล้วเธอก็หยิบเอกสารอย่างสงสัยและอ่านมัน
เธอจดจ่อกับงานของเธอและทำมันด้วยความจริงจังมากทั้งร่างของเธอปล่อยออร่าผู้ใหญ่ที่ชวนหลงใหลเสื้อเชิ้ตและกระโปรงดำของเธอเหมาะกับความสามารถ ประสบการณ์และมารยาทที่งดงามของเธออย่างลงตัวสายตาของฉินเฟิงจ้องไปบนหน้าอกที่ตระหง่านของเธออย่างรวดเร็ว
หานอิ๋งอิ๋งไม่รู้ตัวเลยเธอพลิกและอ่านเอกสารทีละหน้าๆ ในขณะที่เธอพลิกมันถุงยางก็หล่นลงทันทีและมันอยู่ในห่อสีแดงแจ๋ บ่งบอกให้รู้ว่ามันเป็รุ่นใหม่ล่าสุดจากดูเร็กซ์มันบางเฉียบและเป็รูปทรงที่มีประสิทธิภาพ
ฉินเฟิงและหานอิ๋งอิ๋งหยุดทั้งคู่สายตาของพวกเขาจับจ้องไปที่วัตถุพร้อมกัน และทั้งคู่ก็มีสีหน้าแตกต่างเวลาเหมือนถูกหยุดลง บรรยากาศโดนแช่แข็ง
“ฉินเฟิงคะ…นี่เพื่ออะไร?” ผ่านไปสักพักหานอิ๋งอิ๋งยื่นมือเรียวบางเหมือนหยกไปหยิบถุงยางขึ้นมาและแอบชำเลืองมองไปที่มัน
แม้ว่าเธอจะเป็ผู้หญิงเจริญวัยแต่เธอก็หมกมุ่นอยู่กับธุรกิจครอบครัวของเธอและมีมาตรฐานสูงดังนั้นเธอจึงไม่เคยมีแฟน และเป็ธรรมดาที่จะไม่เคยใช้ของอย่างนี้นี่เป็ครั้งแรกที่เธอเห็นมันใกล้ๆ ดังนั้นความสงสัยจึงทวีเพิ่มมากขึ้นอยู่ภายใน
เบื้องหน้าเขาคือราชินีที่น่าหลงใหลของที่ทำงานกำลังใส่ยูนิฟอร์มกับถุงน่องสีดำมีผมหยักศกที่สยายลงมาบนไหล่ เธอถือถุงยางในมือที่เหมือนหยกและตรวจสอบมันโดยไม่หักห้ามใจต่อหน้าเขาทั้งตัวของฉินเฟิงท่าไม่ดีแล้ว
“อิ๋งอิ๋ง ผมมาคุยเื่งานอย่างจริงจัง ทำไมคุณถึงหยิบถุงยางออกมาล่ะ?”ฉินเฟิงถามตามสมควร
หานอิ๋งอิ๋งหัวเราะอย่างมีเสน่ห์เธอจิกถุงยางและเดินมาหาฉินเฟิงพร้อมกับเอนไหล่มาที่แขนของฉินเฟิงเบาๆั์ตาหงส์สีแดงชวนน่าหลงใหลมองฉินเฟิงจากระยะใกล้ลมหายใจของเธอเหมือนกับกล้วยไม้ “นายน้อยฉินคะ สิ่งนี้มันตกมาจากเอกสารที่คุณเอามาคุณคงจะไม่พยายามตีหน้าซื่อใช่ไหมคะ?”
“ตลอดมาดิฉันได้ยินมาว่านายน้อยฉินเป็คนเ้าชู้ ไม่รู้จักหักห้ามใจเหลวไหล มักมากในกาม วันนี้ดิฉันเห็นแล้วว่าข่าวลือพวกนั้นล้วนมีเหตุผล…ทำไมคะ?คุณอยากจะเล่นเื่ส่งแค้นลงนรกภาค 21 เหรอ?ไหนดูซิ ตอนนี้คุณคือพนักงานฝ่ายขายธรรมดาในหวงเจียกรุ๊ปส่วนดิฉันคือผู้ช่วยของท่านประธานฉิน มีความเหลื่อมล้ำทางลำดับชั้นมากเกินไปคุณกำลังจะโน้มน้าวดิฉันให้เล่นกับคุณอย่างไรคะ?”
หานอิ๋งอิ๋งไม่คิดจริงๆว่าฉินเฟิงจะเอาของอย่างนี้มาในออฟฟิศของเธอ เธอรู้ว่าฉินเฟิงลามกมากแต่เขามีโอกาสที่จะลงมือในตำหนักฉินเยอะกว่านี้และเขาก็ยังไม่เคยทำอะไรหยาบคายเลย…แน่นอนว่าไม่รวมการขโมยถุงน่องและชุดชั้นใน
แต่ตอนนี้จู่ๆเด็กนี่ก็แสดงความนัยออกมาในหวงเจียกรุ๊ป โชคดีที่หานอิ๋งอิ๋งทนต่อการต่อสู้มามากดังนั้นจึงง่ายสำหรับเธอที่ทำให้ตัวเองใจเย็นอย่างรวดเร็วไม่งั้นเธอคงจะถูกฉินเฟิงทำให้โกรธจนตายแน่ๆ
“นี่มัน...ผมเอามาจริงๆ นั่นแหละ” ฉินเฟิงเข้าใจทันทีไอ้เวรหวังเชานั่นซ่อนของเล่นชิ้นนี้ในเอกสารเพื่อหวังที่จะใส่ร้ายเขา
ทันใดนั้นฉินเฟิงก็ไม่รู้ว่าจะขอบคุณหวังเชาอย่างไรดี
จรรยาบรรณของเขาครบถ้วนและเขาก็เต็มไปด้วยความถูกต้องแม้ว่าหานอิ๋งอิ๋งจะยั่วยวนเขาใกล้ขนาดนี้
อย่างไรก็ตามจิตใจและร่างกายของเขาไม่ได้มีความคิดกวนใจพวกนั้นแม้แต่นิดเดียวเขาสาบานว่าเขาจะแค่กอดหานอิ๋งอิ๋งเพื่อยืนยันว่าเขาเจริญเติบโตเป็ปกติและเป็ชายหนุ่มร่างกายแข็งแรง
เพื่อแสดงความกระตือรือร้นของเขาเขาใช้แรงมากเกินไปและทำให้หานอิ๋งอิ๋งร้องด้วยความใเธอรู้สึกเหมือนหน้าอกถูกบีบจนเบี้ยว
“ฉินเฟิง คุณทำอะไรน่ะ? ปล่อยฉันนะ”หานอิ๋งอิ๋งกลัวนิดหน่อย
ตลอดเวลาหานอิ๋งอิ๋งอยู่ที่นี่ภายใต้หน้ากากเหมือนกับฉินเฟิงเธอมาเพื่อเรียนการจัดการภายใต้ฉินหวงและเพื่อให้ตระกูลฉินเป็พันธมิตรกับตระกูลหานเธอเกลียดและรังเกียจนายน้อยฉินเฟิงที่มีข่าวลือเื่เ้าชู้
แต่หลังจากได้ปฏิสัมพันธ์กับฉินเฟิงเธอก็พบว่าเขาไม่เหมือนกับสิ่งที่คนภายนอกกล่าวแต่เธอก็ไม่ได้ถึงขั้นที่จะสามารถมีความสัมพันธ์อย่างนั้นกับฉินเฟิงได้อย่างมากหานอิ๋งอิ๋งก็ไม่รู้สึกรังเกียจเมื่อตัวของเธอัักับตัวของฉินเฟิง
ตอนนี้ฉินเฟิงที่ทั้งใหญ่และแข็งแกร่งกอดเธอแน่นและมืออันน่ารังเกียจของเขาก็จับก้นของเธอแน่นหานอิ๋งอิ๋งโกรธมากจนอยากจะกินใครบางคน
“ฉินเฟิง ถ้าคุณยังเป็แบบนี้ ฉันจะโกรธนะ”หานอิ๋งอิ๋งใช้ความพยายามอย่างมากและดิ้นในอ้อมกอดของฉินเฟิง แต่มันก็ไม่เป็ผล
ฉินเฟิงตรวจสอบเรือนร่างที่น่าประทับใจของหานอิ๋งอิ๋งมานานแล้วก่อนหน้านี้เขาห่วงว่าเธอเป็งูพิษ ดังนั้นเขาจึงไม่อยากเข้าใกล้เธอมากนักอย่างไรก็ตามตอนนี้ร่างกายที่มีกลิ่นหอมของเธออยู่ในอ้อมกอดของเขาฉินเฟิงจึงควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้วจริงๆ
“อิ๋งอิ๋ง ฉันอยากพิชิตเธอ ฉันอยากเธอ!” ฉินเฟิงะโเขารู้สึกมีความสุขอย่างมากที่กำลังจะรุกเพื่อความฝัน
“ตาโรคจิต ถ้าคุณไม่ปล่อย ฉันจะกรี๊ดนะ”มันเป็ครั้งแรกที่หานอิ๋งอิ๋งเห็นฉินเฟิงสติหลุดอย่างนี้ ทำให้เธอกลัว
“งั้นก็กรี๊ดสิ แม้ว่าเธอจะกรี๊ดจนคอแตกก็ไม่มีใครมาช่วยหรอก”ฉินเฟิงเตือนเธอ ‘แม้ว่าเธอจะกรี๊ด ‘จนคอแตก’ ก็ไม่มีใครมาช่วยเธอหรอก’
หานอิ๋งอิ๋งที่กำลังจะกรี๊ดเพื่อให้คนมาช่วยก็อ่อนแรงลงคำพูดของฉินเฟิงทำให้เธอโกรธมากจนไม่อยากกรี๊ดขอความช่วยเหลือ
ปัง!
ประตูออฟฟิศถูกผลักออกในหวงเจียกรุ๊ปมีเพียงสองคนเท่านั้นที่กล้าเข้าออฟฟิศของหานอิ๋งอิ๋งโดยไม่เคาะประตู
คนหนึ่งคือฉินเฟิงส่วนอีกคนคือฉินหวง
