บทที่ 140 จับตัวประกัน"ผ่าน"สวี่จิ้งอีกระซิบพลางขยิบตาข้างหนึ่งให้ไป๋เวยเวยที่ได้ยิน หน้าแดงยิ่งกว่าเดิม ความสุขล้นปรี่ในอก แต่ความสุขมักมาพร้อมกับเงามืดเสมอที่มุมถนนฝั่งตรงข้าม ในตรอกแคบๆ ที่แสงไฟนีออนส่องไปไม่ถึง ชายร่างผอมเกร็งในชุดคลุมเก่าๆ สกปรก...