“ว๊าว! จูน...อาหารมื้อนี้เป็๲มื้อที่วิเศษมากสำหรับผมจริง ๆ เลย”

    ริชาร์ด หนุ่มฝรั่งตาน้ำข้าวร้องออกมาด้วยความชื่นชมเมื่อเห็นอาหารตั้งอยู่มากมายตรงหน้าบนโต๊ะอาหารภายในบ้านหลังใหญ่ติดที่นาแถวชานเมืองท่ามกลางบรรยากาศท้องทุ่งยามเย็นที่ได้ยินเสียงนกร้องแลละกลิ่นดอกไม้ลอยอวลเข้ามาในบ้าน เขาหันไปยิ้มกับจิดาภา ภรรยาชาวไทยซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ ท่ามกลางบรรยากาศสบาย ๆ โดยมีจตุพลและสุชาดา น้องชายและน้องสะใภ้นั่งร่วมโต๊ะอาหารพร้อมหน้าเนื่องในโอกาสที่พี่เขยกลับมาจากการทำงานเป็๞กัปตันควบคุมเรือบรรทุกสินค้าล่องไปทั่วโลกและเกือบครึ่งปีถึงจะกลับมาที่บ้านสักครั้ง และสำหรับการกลับมาครั้งนี้ก็เป็๞อะไรที่พิเศษหน่อยเพราะน้องชายของภรรยาเขาพึ่งแต่งงาน จึงเป็๞ครั้งแรกที่เขามีโอกาสได้พบหน้าน้องสะใภ้ซึ่งเป็๞สาววัยใสที่กัปตันเรือหนุ่มใหญ่วัยเกือบห้าสิบรู้มาว่าหล่อนเป็๞เด็กสาวอายุยังไม่แตะสิบเก้า ขณะนั้นเองจิดาภาก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าชื่นมื่น

    “แหม...ริคคะ ก็นาน ๆ คุณกลับมาทั้งทีมันก็ต้องมีอะไรเซอรฺไพรซ์และทำให้คุณมีความสุขมากที่สุด อาหารมื้อนี้จูนสั่งแม่บ้านทำเป็๲พิเศษเลยนะคะ”

    “พิเศษจริง ๆ ด้วย นี่มันอาหารไทย ๆ ที่ผมชอบทั้งนั้น ทั้งต้มข่าไก่ น้ำพริกปลาทู...ว๊าว! เมียผมนี่น่ารักที่สุดในโลกเลย”

    ริชาร์ดโอบไหล่ภรรยาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แถมหอมแก้มดังฟอดโดยไม่เกรงอกเกรงใจน้องชายของจิดาภาซึ่งเป็๲เด็กหนุ่มวัยเพียงยี่สิบที่นั่งมองแล้วอดอมยิ้มไม่ได้ ผิดจากสุชาดาเมียของเขาที่นั่งหน้าแดงและทำหน้าไม่ถูก เด็กสาววัยสิบแปดที่ไม่ได้เรียนต่อแต่ตกลงปลงใจมาอยู่กับจตุพรได้แค่ไม่ถึงสามเดือน นั่นเพราะเขาเป็๲ผู้ชายที่หล่อนเห็นว่าเขาฐานะดีเพราะอาศัยอยู่กับพี่สาวซึ่งหล่อนรู้ว่ามีสามีฝรั่ง ทำงานเป็๲กัปตันเรือบรรทุกสินค้าและส่งเงินมาให้ปีละหลายแสนบาท จริง ๆ แล้วจตุพรก็ทำงานแต่เป็๲งานรับจ้างบรรทุกของที่ต้องออกต่างจังหวัดบ่อย และด้วยความที่ยังเป็๲หนุ่มแน่นทำให้เขาชอบทำงานออกแรงมากกว่าเรียนต่อทั้งที่จิดาภาพยายามบอกให้เขาไปเรียนต่อหลายครั้ง แต่เมื่อเห็นว่าน้องชายขยันทำงานหล่อนจึงไม่ได้บีบคั้นแต่ส่งเสริมด้วยการซื้อรถให้จตุพรส่งของต่างจังหวัด

    และสำหรับริชาร์ด นี่เป็๞ครั้งแรกที่สุชาดาได้พบหน้าพี่เขยของสามี เด็กสาวตะลึง๻ั้๫แ๻่แรกเห็นเขาก้าวเข้ามาในบ้าน เพราะหล่อนไม่เคยพบตัวจริงและคิดว่าพี่เขยของผัวคงเป็๞หนุ่มใหญ่ปลายแก่ เป็๞ฝรั่งที่ทำงานกลางทะเลมแม้จะเป็๞กัปตันแต่คงไม่ค่อยสนใจตัวเอง คงจะไว้หนวดเคราเฟิ้มเสียด้วยซ้ำ แต่ว่าหล่อนคิดผิดไปตั้งเยอะแยะมากมาย เพราะเมื่อได้พบเขาเด็กสาวถึงได้เห็นว่ากัปตันหนุ่มใหญ่วัยเกือบห้าสิบที่ตกลงใจแต่งงานกับสาวชาวบ้านอย่างจิดาภานั้นเป็๞ผู้ชายต่างชาติหน้าตาดี ผิวพรรณรึก็สะอาดสะอ้านผิดจากผัวของหล่อนที่แม้อายุน้อยกว่าหลายปีแต่เพราะทำงานหน้าตาจะแก่เกินวัยไปแล้วด้วยซ้ำแถมยังทำการบ้านไม่เก่งซะอีก ก็เพราะบ้าแต่ทำงานส่งของไปต่างจังหวัดนี่ล่ะ สุชาดาเก็บความรู้สึกไว้ในใจเพราะหล่อนจะแสดงออกมาไม่ได้ว่าเริ่มจะปลื้มพี่เขยฝรั่งเข้าให้แล้ว

    “ริชาร์ด...คุณเก่งมากเลยนะครับ ทำงานออกทะเล อยู่กลางทะเลทีตั้งหลายเดือนแต่หน้าตาดูไม่โทรม แถมยังดูหนุ่มกว่าผมด้วยซ้ำ”

    จตุพลชมพี่เขยทำให้ฝรั่งหนุ่มใหญ่ยิ้มกริ่ม

    “ผมเป็๲กัปตันเรือ อยู่ในเรือไม่ได้ตากแดดอย่างพวกพนักงานของบริษัท แต่บางครั้งอากาศก็ร้อนมาก และที่เห็นผมแข็งแรงอย่างนี้ก็เพราะได้ออกกำลังกาย ยืดเส้นยืดสายเวลาว่าง จะไม่กินมากให้ท้องอืดก่อนนอน ไม่อย่างนั้นก็อ้วนแย่แถมยังเครียดด้วยเพราะต้องอยู่กลางทะเลหลายเดือน”

    “สุดยอดเลยครับ...มา...ผมขอชนแก้วกับพี่เขยของผมสักหน่อย พรุ่งนี้ผมต้องไปต่างจังหวัดอีก รีบส่งของให้ทันออเดอร์ลูกค้า”

    จตุพลยกแก้วไวน์ที่ริชาร์ดซื้อมาฝากเพราะรู้ว่าน้องเมียชอบดื่มไวน์ เขาจึงสรรหาไวน์ต่างประเทศชั้นดีมาให้ ขณะนั้นสุชาดานั่งมองสองหนุ่มต่างวัยชนแก้วกันอย่างหรรษา

    ขณะที่ผัวของหล่อนมีความสุขกับการดื่มไวน์รสชาตินุ่มลิ้นหล่อนกลับจ้องมองพี่เขยของผัวไม่วางตาและดูเหมือนริชาร์ดจะรู้ด้วยว่ากำลังถูกจ้องมองอยู่ เขาเหลือบแลน้องสะใภ้ของเมียหลายครั้งโดยที่จิดาภาเองก็ไม่ทันได้สังเกตว่าผัวของหล่อนกำลังมองน้องสะใภ้ มันเหมือนมีอะไรบางอย่างสปาร์คขึ้นมาทันใดและทำให้ทั้งเขยฝรั่งและน้องสะใภ้ชาวไทยต่างเกิดอาการวูบวาบขึ้นมา

    สุชาดาขนลุกเล็กน้อย จริง ๆ แล้วหล่อนมีรสนิยมที่สามีไม่รู้นั่นคือหล่อนชอบผู้ชายไซส์ฝรั่ง ยิ่งสูงใหญ่ตัวโตและแม้อายุใกล้ห้าสิบแต่ยังแข็งแรงเหมือนพี่เขยผัวแบบนี้หล่อนยิ่งชอบ