“ไม่ต้องกินแล้ว คุณควรนอนได้แล้ว คุณรู้ไหมว่าผมเป็นห่วงคุณมากแค่ไหน”“ไม่ค่ะ” หญิงสาวตอบแล้วเบี่ยงตัวเดินเซไปมาเพื่อไปเปิดประตู แทนคุณหลับตาลงเพื่อข่มอารมณ์โมโห แล้วเดินไปอุ้มนันทิชามาไว้ที่เตียง“คุณควรนอนพัก” เขาวางเธอลงบนเตียง ก่อนที่หญิงสาวจะขัดคำส...