รจนาเป็ผู้หญิงที่สวยมาก ผิวพรรณเปล่งปลั่งขาวเนียน มีทรวดทรงที่สามารถกระตุ้นกำหนัดของบุรุษเพศได้ในทันทีที่เจอหล่อน เอวคอด สะโพกผายและทรวงอกคัพจีอวบใหญ่สะดุดตา ทำเอาเ้าทวารบาลจอมหื่นตวัดลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองด้วยความกระหายในเนื้อหนังมังสาของสตรีเพศที่ไม่เคยได้ลิ้มรสมานานนับร้อยปี
“ท่านอยากได้อะไร… ”
รจนาถาม ทั้งที่ก็พอจะคาดเดาได้ เมื่อสังเกตเอาจากท่าทางและสายตาหื่นกระหายของมันที่จ้องมองราวกับจะกินเืกินเนื้อ
รจนาทำใจมาแล้ว และสิ่งที่หล่อนกลัวกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว
“สิ่งที่ข้า้าก็คือตัวเ้า ร่างกายของเ้า ถ้าอยากผ่านประตูนี้เ้าจะต้องยอมเสพสังวาสกับข้า ต้องยอมให้อวัยวะเพศของข้าสอดใส่เข้าไปในช่องสังวาสของเ้า”
ทวารบาลร่างั์กล่าวไม่อ้อม แววตาของมันลุกวาวไปด้วยความเงี่ยนจัด
สิ่งที่ได้ยินทำเอารจนาอึ้งไปชั่วขณะ เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นลำเอ็นยาวใหญ่ราวกับแขนเด็กที่ซ่อนอยู่ในร่มผ้าของมัน
“โห… ”
หล่อนใจนพูดอะไรไม่ออก เห็นดังนั้นทวารบาลจึงรีบกล่าว
“ว่ายังไง… ตอบข้าสิ… มัวชักช้าอยู่ไย เ้าต้องตัดสินใจว่าจะยอมรับข้อเสนอของข้าหรือไม่?”
ุ์ผู้เฝ้าประตูเร่งเร้าจะเอาคำตอบ นานมากแล้วที่ไม่มีสตรีนางใดพลัดหลงเข้ามาให้มันร่วมเสพสังวาส ไม่เคยได้ปลดปล่อยน้ำกามที่อัดแน่นอยู่ภายใน
รจนาสูดหายใจแรงลึก พยายามรวบรวมความกล้าแล้วตอบออกมา
“ได้… ข้ายอมรับข้อเสนอของเ้า”
ประโยคที่ได้ยินทำให้ทวารบาลสืบเท้าเข้ามาหาหล่อนอย่างไม่รอรี รวบร่างเอิบอิ่มขึ้นอุ้มเอาไว้ในอ้อมแขน ยกสะโพกของหล่อนขึ้นมานั่งที่บนแท่นอิฐของขอบกำแพงรั้ว เลิกชายกระโปรงลายลูกไม้ขึ้นมากองเอาไว้เหนือเอวคอด จับเข่าของรจนาแหกกว้างออกจากกัน กางเกงในตัวจิ๋วถูกกระชากออกไปจากปลายเท้าน้อยๆ
“โอ้ว… ”
ดวงตาของุ์ผู้เฝ้าประตูเบิกโพลงมองร่องสวาทสีชมพู เบียดกันแน่นเหมือนกลีบส้มโอ แอ่นอ้าอยู่ท่ามกลางพุ่มไหมดกดำ
“ของเ้าสวยงามน่าเลียเหลือเกิน”
