อี้เหยียนมองเห็นหลงอวี้ยืนขวางอยู่ด้านหน้าตัวเองแล้วก็รีบเคลื่อนไหวทันที        “ไอ้หมอนี่มันบาดเจ็บสาหัสแล้ว รีบหักแขนขามันทิ้งซะ!”        อี้เหยียนไม่ได้หวาดกลัว เขารู้ดีว่าตอนนี้หลงอวี้กำลังบาดเจ็บสาหัส ทั้งยังถูกพวกเขาลากมานานขนาดนี้ด้วย ...