“ใช่ อีนวลมันพึ่งมารายงานข้าเมื่อครู่ มิรู้สำออยอันใดหนักหนา แลพวกเจ้าสิควรป่วยมิใช่มัน พูดแล้วก็น่าเจ็บใจนัก อีบ่าวไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง” เมื่อพูดถึงตรงนี้พัดในมือยิ่งโบกสะบัดไหวๆ ตามอารมณ์ที่ปะทุออกมา สายตาไม่ได้จับจ้องไปยังเหล่านางรำอีกต่อไป ก่อนจ...