อดิศรส่ายหน้าอย่างเชื่องช้า แววตาที่จ้องมองชัชวินเต็มไปด้วยความกังขา สำหรับเขานักธุรกิจสายกลยุทธ์ การเอาตัวเข้าแลกกับพายุระดับเอเชียด้วยกำลังคนเพียงสองคน คือความบ้าบิ่นที่ไร้สาระจนยากจะยอมรับได้
“คุณคิดจะใช้คนแค่สองคน... รับมือกับั์ใหญ่อย่าง CK กรุ๊ปจริงๆ หรือครับ” อดิศรแย้งขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นห้วนสั้นราวกับ้าเรียกสติอีกฝ่าย “ความเสี่ยงระดับนี้ ผมมองไม่เห็นความเป็ไปได้เลยแม้แต่นิดเดียว”
ชัชวินกลับส่งยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิม ราวกับขบขันเมื่อกำลังมองดูเด็กน้อยที่ตื่นตระหนกกับท้องฟ้าที่กำลังมืดครึ้ม เ้าพ่อหนุ่มยังคงกอดอกนิ่งสะกดท่วงท่าดุจราชสีห์ผู้ถือไพ่เหนือกว่า
“ใครบอกล่ะครับ ว่าจะให้คุณกับโรเซ่ลงมือกันเพียงแค่สองคน” เขาเอ่ยอย่างใจเย็น ดวงตาที่ซ่อนหลังเลนส์สีเข้มทอประกายเ้าเล่ห์ล้อกับแสงไฟ “การใหญ่ขนาดนี้... ผมไม่มีทางปล่อยให้คุณกับโรเซ่ไปตายดาบหน้าหรอกนะครับ”
ชัชวินขยับกายแล้วผายมือไปยังประตูบานเล็กที่ซ่อนตัวอยู่อย่างมิดชิดด้านข้างห้องทำงาน
“แต่ยังมีคนเก่งอีก 3 คนที่จะมาช่วยคุณในภารกิจนี้….” น้ำเสียงนั้นเรียบเรื่อย ทว่ากลับทรงพลังราวกับเสียงกระซิบของโชคชะตาที่กำลังจะคว่ำกระดานเกมธุรกิจให้กลับตาลปัตร
ณ อีกฟากหนึ่งของเมืองใหญ่ ร้านอาหารชื่อดังซ่อนตัวอยู่ในตรอกย่านธุรกิจ สถานที่แห่งนี้คือตำนานที่เหล่านักชิมระดับโลกต่างหมายปองว่าจะต้องมาเยือนสักครั้งในชีวิต แต่ทว่าน้อยคนนักที่จะได้ยลโฉมบุรุษผู้อยู่เื้ัรสชาติอันล้ำเลิศนั้น
‘เชฟลม’ คือปริศนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของวงการนักชิม ตัวตนของเขาถูกกลบฝังไว้ในห้องครัวที่ปิดสนิท ไม่เคยปรากฏภาพลักษณ์สู่สาธารณะ ไม่เคยให้สัมภาษณ์ และไม่มีใครเคยบันทึกใบหน้าตาของเขาได้ สิ่งเดียวที่ยืนยันการมีอยู่ของเขาคือรสััอันเหนือชั้นจากการออกล่าวัตถุดิบหายากทั่วทุกมุมโลก นำมารังสรรค์เป็ผลงานศิลปะจากอาหารผ่านอารมณ์ของผู้คนที่เข้ามาเยือนในร้านแห่งนี้
แสงไฟสีนวลตาตกกระทบลงบนโต๊ะไม้ขัดมันวาว ตัดกับแจกันดอกไม้สดที่จัดแต่งอย่างสวยงาม ความเงียบสงบที่นี่ราวกับเป็คนละโลกกับความวุ่นวายภายนอก เป็ดั่งวิหารที่ให้ผู้มาเยือนได้ปลดเปลื้องภาระหนักอึ้งไว้เพียงเบื้องหน้าประตู
ตั้ม ชายหนุ่มผู้ดูแลร้านก้าวออกมาต้อนรับแขกผู้มาเยือนด้วยรอยยิ้มละมุน เขาเป็ชายหนุ่มรูปงามที่มีบุคลิกสะอาดสะอ้าน ร่างสูงโปร่งในชุดเรียบหรูดูมีรสนิยมส่งให้เขาดูเหมือนคุณชายที่อ่อนโยนและไร้พิษสง ทว่าภายใต้เปลือกนอกที่แสนเป็มิตร ตั้มคือนักอ่านใจมือหนึ่ง ผู้ที่สามารถมองเห็นสีออร่าที่แผ่ออกมาจากร่างกายของผู้คน
วินาทีที่ตั้มสบตาเข้ากับชัชวิน เขาััได้ถึงออร่าสีเขียวขี้ม้าที่ขุ่นมัวเป็ร่องรอยของความระแวดระวังและความไม่เชื่อใจที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ภายใต้รอยยิ้มผ่อนคลายของเ้าพ่อหนุ่ม ตั้มรับรู้ได้ในทันทีว่าการมาเยือนครั้งนี้ไม่ใช่เื่ของรสชาติอาหาร แต่มันมีวาระซ่อนเร้นที่หนักหนากว่านั้นมาก
เขารักษากิริยาให้สงบนิ่ง ก่อนจะผายมือเชิญแขกสำคัญไปยังโต๊ะวีไอพีที่ตั้งอยู่ในมุมลึกสุดของร้าน
ซึ่งคือโลกอีกใบของห้องครัวแห่งความลับที่ โอม ชายหนุ่มมาดเซอร์รูปร่างสูงใหญ่ บ่ากว้างที่ดูแข็งแรง สวมผ้ากันเปื้อนสีเข้มทับเชิ้ตยีนส์ที่ม้วนแขนขึ้นถึงข้อศอกอย่างหยาบๆ จุดที่เตะตาที่สุดคือแว่นขอบขาวทรงวินเทจที่โดดเด่นเสริมให้ใบหน้าของเขาดูเหมือนหนุ่มเท่จากยุค 80 ผู้มีสไตล์จัดจ้าน
เขาผู้นี้คือผู้ช่วยมือซ้ายของเชฟลม... ชายผู้มีฝีมือในการสรรสร้างรสชาติที่ไม่เป็รองใคร

