“พี่จะรีบกลับนะ” อยู่ๆ เขาก็ตัดสินใจไป
“ค่ะ” เอมิการับคำ เขมนัทต์หอมแก้วหญิงสาวทั้งซ้ายขวา ก่อนเดินออกจากห้องนอน เดินลงไปหาเพื่อนรักชั้นล่าง จากนั้นทั้งสามพากันไปผับประจำ
ผับมารูแอล ผับหรูผับดังย่านทองหล่อคือสถานที่ที่เพื่อนรักทั้งสามมาเที่ยวกัน ทุกครั้งที่มาข้างกายทั้งสามจะมีสาวๆ คอยเอาใจ ทว่าคืนนี้ต่างออกไป เมื่อเขมนัทต์ไม่้าให้สาวสวยมาแทคแคร์ ความรู้สึกเขาบอกว่า ที่นั่งข้างๆ มีไว้สำหรับเอมิกาคนเดียวเท่านั้น เพชรภูมิกับตรีชาติจึงไม่เรียกสาวมานั่งเคียงข้าง
“ั้แ่เอมมาอยู่กับมึง มึงเปลี่ยนไปมากเลยนะเกมส์” เพชรภูมิพูดหลังบริกรนำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ
“อืม...ยอมรับ” เขมนัทต์ตอบทันที
“มึงชอบเอมใช่ไหม” ตรีชาติถามตรงๆ อย่างรู้ความรู้สึกคนถูกถาม
“ใช่” คำตอบสั้นๆ ทำให้เพื่อนทั้งสองคนมองหน้ากัน “อาจจะเข้าขั้นรักก็ได้”
เพชรภูมิกับตรีชาติสำลักบรั่นดีที่กำลังดื่ม เมื่อได้ยินความรู้สึกเขมนัทต์ที่มีต่อเอมิกา ทั้งสองมองหน้ากัน ก่อนหันไปมองเขมนัทต์ เพื่อนในกลุ่มคนแรกที่มีความรัก
“จริงดิ” สองหนุ่มพูดพร้อมกัน
“จริงสิวะ”
“มึงตอบแบบไม่คิด แสดงว่าจริง” เพชรภูมิเอ่ยขึ้นอย่างรู้นิสัยเขมนัทต์ “แต่กูก็ไม่แปลกใจนะที่มึงรักเอม เพราะการเปลี่ยนแปลงของมึงมันฟ้อง”
“กูก็ไม่แปลกใจเหมือนกันที่มึงจะรักเอม กูจำวันที่เราสามคนเจอเอมได้ดี มึงมองตาไม่กระพริบเลย แล้วยังทำในเื่ที่ไม่คิดทำกับผู้หญิงที่คุณแม่หามาให้อีก ไม่เพียงแค่นั้นนะ มึงยังติดเอมแจอย่างกับลูกติดแม่ วันนี้ที่กูสองคนไปรับมึงที่บ้านยังหวั่นๆ เลยว่า มึงจะยอมมาไหม” ตรีชาติเอ่ย “แล้วทำไมวันนี้มึงถึงยอมมาวะ”
“กูมีเื่จะปรึกษามึงสองคน” เพชรภูมิกับตรีชาติมองหน้า หันไปมองเขมนัทต์พร้อมเพรียง
“เื่” ตรีชาติถาม
“เื่เอมนี่แหละ ฉันรู้สึกดีกับเอม อยากให้เอมเป็เมียฉันจริงๆ แต่ไม่รู้ว่าเอมจะคิดยังไงกับฉันน่ะสิ นายสองคนก็รู้ว่า คุณแม่จ้างเอมมา อาจจะไม่รู้สึกอะไรกับกูก็ได้ ทำทุกอย่างตามหน้าที่”
เมื่อได้อยู่ใกล้ชิดกัน เขมนัทต์ค่อยๆ ซึมซับความน่ารักของเอมิกาทีละน้อย เธอเป็คนเอาใจเก่ง เอาใจใส่เขาั้แ่ตื่นนอนยันเวลานอน ทุกเช้าหลังจากเขมนัทต์ตื่นนอน เมื่อเดินเข้าห้องน้ำก็จะเห็นแปรงสีฟันที่มียาสีฟันบีบไว้ให้พร้อมสรรพวางอยู่บนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ชุดทำงานแขวนไว้หน้าตู้เพื่อให้เขาผลัดเปลี่ยน รวมถึงชุดชั้นในด้วย รวมถึงรองเท้าทำงานเขาก็ถูกขัดจนมันวับ ตอนเย็นก็มายืนรอรับหน้าประตูบ้าน ส่งยิ้มสวยๆ ให้เขา วินาทีที่ได้เห็นรอยยิ้มนี้ ความเหนื่อยล้าหรือความเครียดจากเื่งานหายเป็ปลิดทิ้ง
คำพูดคำจาเธออ่อนหวานน่าฟัง เื่บนเตียงเอมิกาตามใจเขาทุกอย่าง ไม่ว่าท่วงท่าใด หรือกี่รอบเธอไม่บ่น เขมนัทต์ยอมรับว่า มีเอมิกาอยู่ข้างกายเสมือนมีความสุขอยู่กับตัวตลอดเวลา ประตูความรักที่ปิดตายมาตลอด ค่อยๆ แง้มออกทีละนิดให้เอมิกาก้าวเดินมานั่งกลางใจไม่รู้ตัว มารู้ตัวอีกทีก็ตอนดอกรักบานเต็มหัวใจ ความกังวลเกิดขึ้นในใจเขมนัทต์ทันที เขากลัวว่าเอมิกาจะไม่รู้สึกใดกับตน
“มันมีอยู่สองวิธี” เสียงเพชรภูมิดังขึ้น “วิธีที่หนึ่งคือ มึงบอกความรู้สึกกับเอมตรงๆ ว่ารัก อยากให้เป็ผัวเมียกันจริงๆ แต่ถ้ากลัวคำปฏิเสธ มึงก็ต้องใช้วิธีที่สองคือ จีบเอม”
“กูเห็นด้วยกับไอ้เพชร มึงต้องเลือกข้อใดข้อหนึ่ง”
เขมนัทต์ทำท่าคิด ดื่มเหล้าไปอึกหนึ่ง แกว่งแก้วเบาๆ
“กูเลือกวิธีที่สอง” คนกำลังทุกข์เื่ความรักครั้งแรกตอบเสียงดังฟังชัด “กูจะเริ่มจีบเอมคืนนี้เลย”
“คืนนี้เลย” เพชรภูมิทวนคำ
“ก็ใช่น่ะสิ วัยรุ่นใจร้อน กูอยากได้ความรักจากเอมเร็วๆ แล้วมั่นใจว่าต้องได้ด้วย”
“มึงไม่เคยจีบผู้หญิง รู้หรือวะว่าจะจีบเอมยังไง” ตรีชาติเอ่ยถาม
“ก็ไม่น่ายากนี่ ฉันจะจีบเอมในแบบของฉัน” เขมนัทต์มั่นใจมากว่าตนเองต้องทำสำเร็จ “ไอ้เพชร ร้านดาวปิดหรือยังวะ”
ร้านดาวคือ ร้านดอกไม้สตาร์ฟลาวเวอร์ ของนันทินีหรือดาว น้องสาวต่างมารดาของเพชรภูมิที่เปิดร้านดอกไม้ดังกล่าวมานานสี่ปี อยู่ในย่านสุขุมวิท
“ตอนนี้สามทุ่มแล้ว น่าจะปิดแล้วนะ” เพชรภูมิตอบ
“มีคนอยู่เฝ้าร้านไหม” เขมนัทต์ถามต่อ
“มึงพูดมาเลยว่าจะให้ดาวทำอะไรให้ แค่กูโทรไปหาดาว ดาวก็ทำให้มึงแล้ว แม้ว่าร้านจะปิดก็เถอะ” เพชรภูมิอยากให้เพื่อนพูดตรงประเด็น
“กูอยากได้ดอกกุหลาบเก้าสิบเก้าดอก จัดช่อสวยๆ ราคาไม่เกี่ยง เท่าไหร่เท่ากัน อ้อ...กูให้เงินพิเศษอีกห้าพัน ค่าเสียเวลาที่ต้องมาเปิดร้านจัดช่อดอกไม้ให้” เขมนัทต์บอกรายละเอียดที่ตนอยากได้ เพชรภูมิโทรศัพท์หาน้องสาวต่างมารดา บอกจุดประสงค์ที่โทรมา ก่อนสองพี่น้องคุยตอบโต้สองสามประโยค
“ดาวบอกว่าที่ร้านมีแต่ดอกกุหลาบไซร์ใหญ่ จัดช่อสิบเก้าดอกจะสวยมาก ดาวถามว่ามึงเอาแบบนี้ไหม พอดีมีของเข้า่ค่ำเลยยังอยู่ร้านเพื่อจัดของเข้าสต๊อก” เพชรภูมิถามคนอยากได้ดอกไม้ที่พยักหน้าแทนคำตอบ เพชรภูมิจึงส่งสารบอกนันทินี “อีกหนึ่งชั่วโมงมึงไปรับที่ร้านได้เลย”
“เค...ขอบใจมาก”
