สูตรลับสมุนไพร และโต๊ะอาหารแห่งพันธสัญญา
ภายในห้องปฏิบัติการวิจัยอาหารที่ล้ำสมัยที่สุดของบริษัท เสียงเครื่องปั่นเหวี่ยงสารสกัด (Centrifuge) ดังประสานกับเสียงเดือดปุดๆ ของหม้อแก้วทนไฟ ‘เสาร์’ ในชุดเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตากำลังจดจ่ออยู่กับการทดลองที่เขาเชื่อว่าจะเปลี่ยนโฉมหน้าอุตสาหกรรมอาหารไทย
เขากำลังปลุกปั้นโปรเจกต์ “Kombucha x Thai Superfoods” การนำชาหมักคอมบูฉะมาผสานกับสารสกัดจากสมุนไพรไทยทรงพลัง เสาร์หยิบหลอดทดลองที่มีของเหลวสีอำพันทองขึ้นมาพิจารณา
“ถ้าเราดึงสาร Curcumin จากขมิ้นชันเข้มข้น ผสมกับ Gingerol จากขิงแก่ และตบท้ายด้วยสารสกัดจาก ‘กระชายดำ’ ที่ช่วยเพิ่มการไหลเวียนโลหิตและสมรรถภาพทางกาย... มันจะไม่ใช่แค่เครื่องดื่มสุขภาพ แต่มันคือ ‘ยาอายุวัฒนะ’ ในรูปแบบคอมบูฉะที่ฝรั่งต้องสยบ”
เขาขยับแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามล่ำสันเขย่าหลอดทดลองอย่างทะมัดทะแมง เส้นเืที่ปูดโปนตามท่อนแขนจากการออกกำลังกายอย่างหนักผสานกับใบหน้าที่ถูกระบบอัปเกรดมาจนคมคาย ทำให้ภาพของนักวิจัยหนุ่มในตอนนี้ดูมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างประหลาด
‘ริน’ ที่เพิ่งเดินเข้ามาถึงหน้าห้องวิจัยหยุดชะงักฝีเท้า เธอยืนพิงขอบประตูจ้องมองแผ่นหลังกว้างและจังหวะการทำงานที่มุ่งมั่นของเสาร์ สายตาของเธอหิวโหยราวกับกำลังจ้องมอง ‘สินค้าเกรดพรีเมี่ยม’ ที่ถูกเจียระไนมาอย่างดี
“ตั้งใจจังเลยนะคะคุณเสาร์...” เสียงของเธอทำเอาเสาร์สะดุ้งเล็กน้อย เขาหันกลับมาส่งยิ้มที่ทำให้หัวใจของ CEO สาวกระตุกวูบ
“เพื่อครัวไทยสู่ครัวโลกครับคุณริน ผมอยากให้โปรตีนบาร์สมุนไพรตัวนี้ส่งออกไปสู้กับแบรนด์ระดับโลกได้จริงๆ”
รินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “เก็บของเดี๋ยวนี้ค่ะ มีคนอยากคุยเื่ ‘ผลงาน’ ของคุณที่ห้องทำงานฉัน”
แผนลวงในห้องทำงาน และคำเชิญที่ปฏิเสธไม่ได้
เมื่อเสาร์เดินเข้ามาในห้องทำงานของริน เขาพบว่า ‘คุณมล’ นั่งรออยู่ก่อนแล้ว ทั้งคู่จ้องมองเขาด้วยแววตาที่แฝงความนัยกรายๆ สถานะในระบบเด้งเตือนถึงค่าความปรารถนาของทั้งคู่ที่พุ่งสูงขึ้นจนเกือบแตะเพดาน
“เราพิจารณาเื่งานวิจัย ‘ทายาทพันล้าน’ ของคุณแล้วคุณเสาร์...” มลเอ่ยขึ้นพลางไขว้ห้างอวดเรียวขาสวย “แต่ข้อมูลในห้องแล็บมันแห้งแล้งเกินไป เรา้าคุยเื่ ‘รายละเอียดเชิงลึก’ ในบรรยากาศที่ผ่อนคลายกว่านี้”
รินเสริมต่อทันที “เย็นนี้เราจะไปทานข้าวข้างนอกกันค่ะ ร้านระดับมิชลินที่จองยากที่สุดในจังหวัด... หวังว่าคุณคงไม่ปฏิเสธโอกาสที่จะได้ใกล้ชิดกับ ‘บอร์ดบริหาร’ นะคะ?”
เสาร์ยิ้มรับ แม้จะรู้ดีว่านี่คือแผนการบางอย่าง แต่ Life Coin 300 แต้มในกระเป๋ามันสั่งให้เขาต้อง ‘เดินเข้าหาอันตราย’ เพื่อผลกำไรที่มากกว่า
สุนทรียศาสตร์แห่งรสชาติ: มื้ออาหารไทยระดับจักรพรรดิ
รถหรูเคลื่อนมาจอดหน้าเรือนไทยโบราณที่ทำจากไม้สักทองทั้งหลัง กลิ่นดอกโมกและดอกแก้วหอมอบอวล ภายในห้องอาหารส่วนตัวถูกตกแต่งด้วยเครื่องเบญจรงค์และแจกันดอกบัวพับกลีบประณีต บนโต๊ะอาหารปูด้วยผ้าไหมปักดิ้นทอง พร้อมชุดจานช้อนส้อมทองเหลืองแบบไทยดั้งเดิมที่วาววับล้อแสงเทียน
รินและมลเริ่มเปิดฉาก ‘เอาใจ’ เสาร์ด้วยการแย่งกันแนะนำเมนูเด็ดที่สั่งมาถึง 9 อย่าง:
ช่อม่วงไส้ปลาช่อนนา (แป้งเหนียวนุ่มปั้นรูปดอกไม้ประณีต)
มัสมั่นเนื้อน่องลาย (พริกแกงเข้มข้นที่เคี่ยวจนเนื้อแทบละลาย)
แกงรัญจวนเนื้อ (รสชาติจัดจ้านหอมกลิ่นกะปิโบราณ)
ยำถั่วพูใส่กุ้งแม่น้ำเผา (มันกุ้งเยิ้มๆ ตัดกับความกรอบของถั่วพู)
ปลากะพงทอดน้ำปลาหอม (หนังกรอบนอกนุ่มใน)
หลนเนื้อปูม้า (ความหวานของปูสดผสมกะทิข้นๆ)
ผัดไทยกุ้งสดห่อไข่ (เส้นเหนียวนุ่มรสชาติกลมกล่อม)
ต้มข่าไก่ใส่หัวปลี (ความมันของกะทิและสมุนไพรที่ลงตัว)
ข้าวแช่ชาววัง (ข้าวหอมลอยน้ำดอกมะลิพร้อมเครื่องเคียงประณีต)
ทันทีที่เสาร์ตัก ‘มัสมั่นเนื้อน่องลาย’ เข้าปาก ความรู้สึกเหมือนะเิรสชาติพุ่งเข้ากระแทกโสตประสาท!
“อึ๊ก! นี่มัน...”
ภาพนิมิตในหัวของเสาร์เหมือนในการ์ตูนทำอาหารชื่อดัง รสชาติของเครื่องเทศนานาชนิด—ทั้งลูกกระวาน กานพลู และอบเชย—ร่ายรำอยู่บนลิ้นราวกับนางอัปสรที่ร่ายรำในวิมาน ความนุ่มของเนื้อที่แทรกด้วยเอ็นแก้วละลายหายไปในพริกแกงที่เข้มข้น หวาน มัน เค็ม อย่างสมดุล จนเขารู้สึกเหมือนร่างกายถูกโอบกอดด้วยมนต์ขลังของแผ่นดินสยาม
“อร่อย... อร่อยจนน้ำตาจะไหลเลยครับ” เสาร์อุทาน
รินและมลลอบสบตากันอย่างมีเลศนัย พวกเธอจ้องมองเสาร์ที่กำลังเอร็ดอร่อยกับอาหารด้วยความเอ็นดูที่ปนเปไปด้วยแผนการลับ
“ทานเยอะๆ นะคะคุณเสาร์...” มลกระซิบพลางเลื่อนจานยำถั่วพูมาให้ “เพราะหลังจากมื้อนี้... เรามี ‘โปรเจกต์พิเศษ’ ที่ต้องใช้พลังงานจากคุณเยอะมาก... มากกว่าที่คุณจะจินตนาการออกเลยล่ะค่ะ”
[ระบบ: แจ้งเตือน! ตรวจพบสภาวะ ‘เหยื่อล่อ’ — คุณกำลังถูกดึงเข้าสู่แผนการสลับขั้วอำนาจ] [Life Coin โบนัสจากการทานอาหารเกรดพรีเมี่ยม: +50 แต้ม]
เสาร์ชะงักช้อนในมือ ความเงียบงันปกคลุมโต๊ะอาหารไม้สักทองอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจและรอยยิ้มปริศนาของสองสาวที่จ้องมองเขาเหมือนสิงโตที่กำลังมองกวางตัวน้อยที่เพิ่งกินอิ่ม
จุดประสงค์ที่แท้จริงของการเชิญมาทานข้าวครั้งนี้คืออะไรกันแน่? และ ‘โปรเจกต์พิเศษ’ ที่มลพูดถึง จะเปลี่ยนสถานะจาก ‘พนักงาน’ เป็อย่างอื่นหรือไม่?
“อาหารเลิศรสคือบทนำที่หอมหวาน... ก่อนที่บทละครแห่งความปรารถนาจะเริ่มเปิดฉากอย่างแท้จริง”
Quote สำหรับโซเชียล:
"อาหารเลิศรสคือบทนำที่หอมหวาน... ก่อนที่บทละครแห่งความปรารถนาจะเริ่มเปิดฉาก"
"เสน่ห์ที่ร้ายกาจที่สุดของนักวิจัย ไม่ใช่สูตรเคมี... แต่คือความตั้งใจที่สะท้อนผ่านเส้นเืที่ลำแขน"
"ในโลกของอำนาจ มื้ออาหารฟรีไม่มีอยู่จริง มีแต่ 'ราคา' ที่เราต้องจ่ายด้วยแรงกายและแรงใจ"
