เสวี่ยเซิงลอบแค่นเสียง โดยไม่รู้ว่าการนั่งคร่อมขาโม่ซีและโยกไปมานานกว่าหนึ่งชั่วยาม แม้แต่ขาเหล็กก็ยังอ่อนแรงเมื่อลงจากม้า จะตำหนิฉีซีได้อย่างไร？        เสวี่ยเซิงยังคงวิจารณ์ฉีซี จนไม่ได้สังเกตว่ามีสายตาอีกคู่จ้องมา และยิ่งเย็นชาลงเรื่อยๆ      ...