จ้าวเวยเวยเดินถือกล่องข้าวเล็ก ๆ ที่ยังมีความอุ่นอยู่ในมือ เธอเดินออกจากบ้านผ่านประตูรั้วบ้าน เดินตามซอยที่ทอดยาวออกสู่ถนนใหญ่ ลมหนาวยามเช้าพัดปลายผมที่ถักเปียอยู่ข้างแก้มจนปลิวไหว เสียงรองเท้ากระทบพื้นดินดังกรอบแกรบ ทุกก้าวที่เดินของเธอระหว่างทาง เธ...