กาลเวลาคล้ายจะหยุดหมุนสำหรับ ม่อหยวนฉี ร่างกายของเขาหนักอึ้งและชาหนึบจนไร้ความรู้สึก เขายืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้นเนิ่นนานราวกับรูปปั้นที่แตกสลาย จนกระทั่งเรี่ยวแรงสุดท้ายมลายสิ้น ร่างที่โอนเอนเผลอไปพิงกระแทกกับบานหน้าต่างไม้จนเกิดเสียงดัง "ปึก!""ใคร! ยืน...