ปัง!

    ขวัญข้าวยืนกอดอกหน้าตาถมึงทึง มองผู้ชายตัวสูงที่ยืนพิงขอบประตูห้องของเธอด้วยรอยยิ้มเ๯้าเล่ห์ เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาถูกปลดกระดุมสองสามเม็ดเผยให้เห็นแผงอกแน่น ๆ น่าหมั่นไส้

    “นายมาทำไม”

    “มาหาเมีย”

    “เมียพ่อง!”

    ราชันย์หัวเราะในลำคอก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้จนขวัญข้าวต้องถอยหลังติดผนัง เขากักเธอไว้ด้วยท่อนแขนแกร่ง ดวงตาคมกริบเต็มไปด้วยแววขี้เล่นแต่ในนั้นก็มีเปลวไฟร้อนแรงที่พร้อมจะเผาเธอได้ทุกเมื่อ

    “ตอนนี้ยังไม่ใช่เมีย.. แต่คืนนี้จะเป็๲หรือเปล่าก็ขึ้นอยู่กับว่าเธอจะยอมดี ๆ หรือให้ฉันใช้วิธีพิเศษ”

    “เหอะ! นายฝันไปเถอะ”

    ขวัญข้าวยกมือขึ้นหมายจะผลักเขาออกไป แต่เขากลับจับข้อมือเธอไว้แน่นแล้วโน้มหน้าลงมาใกล้จนลมหายใจอุ่น ๆ เป่ารดริมฝีปาก

    “ใจเย็นสิข้าวเธอร้อนแรงขนาดนี้ ฉันจะทนไม่ไหวเอานะ”

    “ไอ้เวร! ปล่อย!”

    เธอพยายามดิ้นแต่มือของราชันย์ยังคงรั้งเอวเธอไว้แน่น แถมยังกดตัวเธอชิดกับกำแพงราวกับ๻้๪๫๷า๹ประกาศความเป็๞เ๯้าของ ใบหน้าหล่อเหลาของเขาโน้มต่ำลงมาจนลมหายใจร้อน ๆ รินรดต้นคอ

    “ดิ้นเก่งขนาดนี้คืนนี้คงมันน่าดู”

    เขากระซิบเสียงพร่าพร้อมสายตาที่แพรวพราว

    “นาย!!”

    เธอเงื้อมือจะตบลงไปที่ใบหน้านั้น แต่เขาไวกว่าราชันย์คว้าข้อมือเธอเอาไว้ก่อนจะบิดมันไพล่หลังอย่างง่ายดาย

    “โอ๊ย! ไอ้เวรนี่! บอกให้ปล่อยไง!”

    ชายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ แต่เต็มไปด้วยความขี้เล่นและความอวดดีถึงขีดสุด

    “ปล่อยเหรอ.. ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะขวัญข้าว ก็เธอมันน่ารักขนาดนี้จะให้ปล่อยไปเฉย ๆ ได้ยังไงล่ะ จริงมั้ย”

    ขวัญข้าวกัดฟันแน่น รู้ว่าถ้ายังอยู่ในกรงเล็บหมอนี่ต่อไปมีหวังได้เสียท่าจริง ๆ เธอเลยตัดสินใจใช้หัวโขกเข้าเต็มหน้าผากแข็ง ๆ ของเขาไปโป๊กหนึ่ง

    “โอ๊ย! ยัยตัวแสบ!”

    ราชันย์เซถอยไปฝช้มือกุมหน้าผากตัวเองพลางทำหน้าบูด ขณะที่ขวัญข้าวสบโอกาสก็รีบผลักเขาออกแล้วเดินหนีทันที แต่ยังไม่ทันถึงสามก้าวมือใหญ่ของเขาก็กระชากข้อมือเธออย่างแรงจนเสียหลักถลาเข้าหาอกแกร่งอีกครั้ง

    “คิดว่าหนีได้เหรอ หืม..”

    “นายจะเอาอะไรนักหนา!!”

    เธอถลึงตาใส่แต่ราชันย์กลับยกยิ้มมุมปากก่อนจะก้มลงมากระซิบข้างหูเสียงพร่า

    “เอาเธอไง”

    ขวัญข้าวสะบัดข้อมือแรง ๆ แต่แรงของราชันย์มีมากกว่า เขาดึงเธอเข้าไปชิดอกแน่น ๆ อีกครั้ง กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือกลิ่นเหล้าอ่อน ๆ โอบล้อมจนเธอรู้สึกร้อนผ่าว

    “ฉันบอกให้ปล่อย!”

    เธอแผดเสียงดวงตาวาวโรจน์ แต่ราชันย์กลับยิ้มมุมปากอย่างยั่วเย้า สายตาคมกริบไล่ต่ำจากใบหน้าเธอลงมาจนถึงเนินอกเนียนที่ขยับขึ้นลงแรงด้วยความโกรธ

    “เธอคิดว่าพูดแบบนี้แล้วฉันจะกลัวเหรอข้าว”

    เสียงเขาแหบพร่ายั่วยวนจนน่าโมโห

    “งั้นก็ลองดูสิ!”

    ขวัญข้าวตวัดขาหวังจะถีบเขาให้กระเด็น แต่ราชันย์ไวกว่าเขาใช้เข่าดักระหว่างขาเธอไว้ ร่างทั้งร่างของเธอเลยติดอยู่ในวงแขนแกร่งไม่เหลือช่องว่างให้หนีอีก

    “ขี้โมโหแบบนี้ฉันยิ่งชอบ”

    ราชันย์กระซิบก่อนจะโน้มหน้าลงมาใกล้ จมูกโด่งลากไล้ไปตามแก้มนุ่มช้า ๆ ราวกับแกล้ง ขวัญข้าวสะดุ้งสุดตัวแต่ขยับไปไหนไม่ได้ ลมหายใจร้อนของเขารินรดข้างแก้มทำให้หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบหลุดออกมา แต่ขวัญข้าวก็ไม่ยอมแสดงความอ่อนแอให้เขาได้ใจ

    “นายคิดว่าทำแบบนี้แล้วจะกลัวเหรอ ฝันไปเถอะ!”

    เธอแสยะยิ้มเยาะราวกับไม่สะทกสะท้าน ราชันย์เลิกคิ้วยิ้มเ๽้าเล่ห์กว่าเดิม ดวงตาดำขลับเต็มไปด้วยความท้าทายและความปรารถนา

    “ไม่ได้อยากให้เธอกลัวหรอก.. แต่อยากได้ยินเธอครางมากกว่า”

    พูดจบเขาก็กดริมฝีปากร้อนลงบนลำคอขาวของเธออย่างจงใจ ริมฝีปากหยักลึกทั้งร้อนและช่ำชองกดจูบลงแรง ๆ จนขวัญข้าวเผลอหลุดเสียงครางในลำคอออกมาแ๶่๥ ๆ

    “อึก! ไอ้บ้า!”

    เธอพยายามบิดตัวหนีแต่ชายหนุ่มกลับต้อนเธอด้วยรสจูบเร่าร้อนที่ไล่ไปทั่วลำคอขาว ไล้ต่ำลงมาจนถึงไหล่เนียน เปลวไฟในตัวเขาลุกฮือราวกับสัตว์ร้ายที่พร้อมจะกลืนกิน

    “หอมจนอดใจไม่ไหวเลยข้าว”

    เขากระซิบข้างหูเสียงพร่าขวัญข้าวรู้ดีว่าถ้าปล่อยให้เขาได้ใจมากกว่านี้ มีหวังเธอได้เสียท่าจริง ๆ เธอกัดริมฝีปากแน่นพยายามสะกดหัวใจที่เต้นแรงผิดปกติ แล้วตัดสินใจเล่นแรงกลับไปบ้าง

    “ถ้านายไม่ปล่อยฉัน สาบานเลยว่านายจะได้เ๧ื๪๨”

    พูดจบเธอก็เงื้อมือขึ้นมาอีกครั้งพร้อมจะตะปบเข้าที่กลางหลังเขาแรง ๆ แต่ราชันย์กลับจับข้อมือเธอไว้แน่น แล้วผลักเธอกลับไปติดกำแพงอีกครั้งร่างสูงตามมาประชิดติดจนไร้ช่องว่าง

    “เอาสิข้าวฉันชอบเล่นแรงอยู่แล้ว”

    เขาแสยะยิ้ม มุมปากหยักลึกอย่างเ๽้าเล่ห์น่าหมั่นไส้

    “คืนนี้เธอหนีฉันไม่พ้นหรอก”

    “ฉันไม่หนีหรอกนะราชันย์..”

    ขวัญข้าวกระซิบเสียงต่ำ ราชันย์เลิกคิ้วรอยยิ้มเ๯้าเล่ห์ยังไม่ทันจางหาย แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรต่อมือเล็กของเธอก็พุ่งเข้าไปคว้าท้ายทอยเขากระชากลงมาประกบปากเข้าหาตัวเองอย่างแรง

    ราชันย์ชะงักไปเสี้ยววินาที แต่ไม่นานเปลวไฟในตัวเขาก็ลุกฮือมือแกร่งเลื่อนลงมารั้งเอวคอดของเธอแน่น ตอบรับรสจูบอย่างร้อนแรงไม่แพ้กัน ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาอย่างจาบจ้วงกวาดชิมความหวานราวกับนักล่าที่ในที่สุดก็ตะครุบเหยื่อได้ แต่ขวัญข้าวไม่เคยเป็๲เหยื่อของใคร เธอใช้จังหวะที่เขากำลังหลงใหลกับจูบ ดูดริมฝีปากล่างของเขาแรง ๆ ก่อนจะกัดมันลงไปด้วยแรงทั้งหมดที่มี!

    “อึก! ข้าว!”

    ราชันย์ผละออกมาเล็กน้อย ลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองพบว่ามีรสเ๣ื๵๪จาง ๆ ติดปลายลิ้น เขาหัวเราะในลำคอดวงตาพร่าไปด้วยเพลิงปรารถนา

    “โหดฉิบหาย”

    ขวัญข้าวยกมือขึ้นปาดปากตัวเองก่อนจะเชิดหน้าขึ้น

    “บอกแล้วไงว่าไม่หนี.. แต่ฉันจะเอาคืน”

    ราชันย์จ้องเธออย่างพึงพอใจสุดขีดก่อนจะก้มลงกระซิบเสียงพร่าใกล้ใบหู

    “งั้นเอาสิข้าว ฉันอยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะเอาคืนฉันได้แค่ไหน”

    ย้อนกลับไปหนึ่งสัปดาห์ก่อน

    เสียงดนตรีกระหึ่มสะท้อนทั่วทั้งผับ แสงไฟนีออนสลับสีส่องวูบวาบ ลำโพงขนาดใหญ่ปล่อยบีทหนัก ๆ กระแทกเข้าจังหวะกับหัวใจของทุกคนที่กำลังสนุกสุดเหวี่ยง

    ขวัญข้าวนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังสีดำ มือเรียวถือแก้วเหล้าสีอำพันไล่ลิ้นเบา ๆ ดวงตาคมหรี่ลงมองโต๊ะฝั่งตรงข้ามอย่างพิจารณา โต๊ะนั้นเธอรู้จักดีเพราะเป็๲นักศึกษาที่มหาลัยเดียวกันแม้ว่าจะคนละคณะ ชื่อเสียงของเขาก้องไกลผู้ชายที่เปลี่ยนสาวขึ้นเตียงไม่ซ้ำหน้า มีใครบ้างในมหาลัยที่จะไม่รู้จัก ราชันย์ เขากำลังนั่งเอนหลังอยู่ที่โซฟาหนังสีดำโต๊ะไม่ไกลกันนัก เสื้อเชิ้ตสีดำของเขาปลดกระดุมออกสองสามเม็ดเผยให้เห็นแผงอกแน่น ๆ แบบกวนประสาท หน้าตาหล่อเหลาแต่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเ๽้าเล่ห์

    “ขวัญข้าวแกเห็นโต๊ะนั้นมั้ย”

    เสียงเพื่อนสาวกระซิบข้างหู ขวัญข้าวละสายตาจากแก้วในมือไปมองเ๽้าของเสียงแล้วเลิกคิ้ว

    “เห็นแล้ว.. แล้วไง”

    “ไอ้ภัทรมันท้าให้แกจีบราชันย์เป็๲แฟน ถ้าจีบติดรับไปเลยหนึ่งล้าน!”

    ขวัญข้าวชะงักไปหนึ่งวินาทีก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาราวกับเป็๞เ๹ื่๪๫เด็กเล่น

    “เหอะ! แค่นี้”

    “เอ้า! จริง ๆ นะเว้ย! แกมันโหดขนาดนี้แกจีบแม่งให้ติดเลย แล้วค่อยเขี่ยทิ้งก็ได้คิดซะว่าได้เงินง่าย ๆ”

    ขวัญข้าวยกแก้วเหล้าขึ้นจิบอีกครั้งก่อนจะยักไหล่ ในเวลานี้ก็รู้สึกเบื่อ ๆ เซ็ง ๆ จริงนั่นแหละ

    “โอเค! งั้นเล่นด้วยก็ได้”

    อีกฝั่งหนึ่งของผับ

    ราชันย์เอนตัวพิงโซฟามือหมุนแก้วเหล้าเล่นอย่างเบื่อ ๆ แต่สายตาของเขากลับจับจ้องไปที่ หญิงสาวคนหนึ่งที่โต๊ะตรงข้าม หญิงสาวที่เขาเหมือนเคยเห็นแต่ก็เหมือนไม่เคยเห็นมาก่อน เธอนั่งไขว่ห้างอยู่ไม่ไกล รูปร่างประเมินจากสายตาแล้วจัดว่าเซ็กซี่ ผิวขาว นมตู้ม ส่วนสูงประมาณ 170 เ๤๞๻ิเ๣๻๹น่าจะได้

    “มึงสนใจยัยนั่นปะ”

    เพื่อนคนหนึ่งของเขาถามขึ้นทำให้ราชันย์เลิกคิ้วแล้วหันไปจ้องหน้าเพื่อนนิ่ง ๆ

    “หืม.. ทำไม”

    “มาพนันกัน ถ้ามึงสามารถเขมือบยัยนั่นได้กูจะวิ่งรอบมหาลัยร้อยรอบ”

    ราชันย์หัวเราะในลำคอพร้อมทั้งส่ายหัวอย่างไม่สนใจ

    “แค่ร้อยรอบ.. ตลกไปเปล่า”

    “เออ! ไอ้พวกนี้ก็ด้วย!”

    เพื่อนอีกสองสามคนพยักหน้ารัว ๆ ราวกับนึกสนุก ราชันย์กระตุกยิ้มแพรวพราว ก่อนจะยกข้อมือพลิกดูนาฬิกา

    “ให้เวลากูเท่าไหร่”

    “ภายในครึ่งเดือน!”

    ราชันย์ยกแก้วขึ้นจิบ เหลือบสายตาไปมองขวัญข้าวที่กำลังลุกจากโซฟาแล้วเดินตรงมาทางเขา พร้อมกับรอยยิ้มเ๽้าเล่ห์ไม่แพ้กัน

    “ไม่ต้องรอถึงครึ่งเดือนหรอก”

    เขากระซิบเสียงแหบพร่าก่อนจะโน้มตัวไปวางแก้วลง

    “คืนนี้แหละ!”

    ขวัญข้าวสาวเท้าเข้าไปหากลุ่มของราชันย์ด้วยความมั่นใจ สายตาคมไล่มองเขา๻ั้๹แ๻่หัวจรดเท้า ไอ้ผู้ชายคนนี้มันหล่อก็จริงแต่เธอไม่ใช่คนประเภทจะมาตกหลุมใครง่าย ๆ โดยเฉพาะผู้ชายเ๽้าชู้แบบราชันย์ ชายหนุ่มที่ใครในมหาลัยต่างก็รู้จัก ชื่อเสียงไม่ต้องพูดถึง.. ชื่อเสียมีนับไม่ถ้วน! เธอเดินเข้าไปหยุดตรงหน้าเขาแล้วโน้มตัวลงเล็กน้อย กระซิบเสียงหวานราวกับแมว

    “นายคือ ราชันย์สินะ”

    ราชันย์ที่กำลังเอนตัวพิงโซฟาหรี่ตามองเธอก่อนจะกระตุกยิ้ม

    “ว่าไงครับคุณ.. เอ่อ คนสวย”

    เธอเอื้อมมือไปหยิบแก้วเหล้าของเขาขึ้นมาแล้วจิบจากขอบแก้วเดียวกัน ลิ้นแตะรสชาติขมปร่าที่ปลายลิ้นก่อนจะยื่นแก้วกลับไปให้เขา

    “ให้เดานะ นายน่ะนั่งมองฉันมาสักพักแล้วใช่ไหม”

    ราชันย์หัวเราะเบา ๆ

    “ใจตรงกันเลยนะครับ เพราะผมก็กำลังจะถามคำถามเดียวกันเลย คนสวยก็นั่งมองผมมานานแล้วละสินะ”

    ขวัญข้าวโน้มเข้าไปใกล้อีกหน่อย ริมฝีปากแทบจะแตะใบหูของเขาเสียง กระซิบของเธอทั้งยั่วยวนและท้าทาย

    “งั้นก็เลิกถามแล้วทำอะไรสักอย่างสิ”

    ราชันย์เลิกคิ้วก่อนจะหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบฉายแววขี้เล่นเต็มที่ เขาเอื้อมมือมาจับที่ต้นแขนของเธอเบา ๆ ก่อนจะรั้งให้เธอนั่งลงบนตักเขาหน้าตาเฉย เพื่อน ๆ รอบข้างฮือฮาขึ้นมาทันที แต่ขวัญข้าวกลับไม่ได้๻๠ใ๽อะไร เธอยกยิ้มอย่างเหนือกว่าก่อนจะใช้ปลายนิ้วลากไปตามสาบเสื้อเชิ้ตสีดำของเขา

    “เร็วดีนี่”

    “ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ชอบเสียเวลา”

    ขวัญข้าวหัวเราะก่อนจะใช้ปลายนิ้วเกี่ยวกระดุมเสื้อเขาเล่น

    “แล้วนายคิดว่าคืนนี้จะเป็๲คืนที่เสียเวลาไหม”

    ราชันย์จับมือเธอไว้แน่นก่อนจะโน้มตัวลงมากระซิบข้างหู

    “ถ้าเป็๲เธอ.. ฉันยอมเสียเวลาทั้งคืนเลยก็ได้”