“พรืด” เจินจูเห็นศีรษะคนโผล่อยู่ตรงมุมกำแพง จึงหลุดเสียงหัวเราะออกมา         “เหตุใดท่านมาอีกแล้วล่ะ?”         “…ข้า ไม่ใช่ว่าว่างจนเบื่อหน่ายเกินไปหรืออย่างไรเล่า?” พานเสวี่ยหลันเดินอืดอาดออกมาจากหลังกำแพง บนใบหน้าไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย       ...