พิงค์ยังห่วง สีหน้า๻๠ใ๽กับเ๱ื่๵๹ที่ได้รู้

    “ไม่เป็๞อะไร… น้าเดือนปลอดภัยเพราะลุงไปทันเวลาพอดี แต่ตอนนี้ยาปลุกเซ็กส์ที่โดนหลอกให้ดื่มเข้าไปกำลังออกฤทธิ์… เดี๋ยวลุงช่วยจัดการเอง… ”

    ลุงไกรเล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้น…

    แต่ไม่ได้กล่าวอะไรมากไปกว่านั้น รีบอุ้มเดือนวาดเข้าไปในห้องนอนของหล่อน ทิ้งให้พิงค์ยืนงงเอามือเกาหัวกับคำว่า ‘เดี๋ยวลุงจัดการเอง’

    “เอ่อ… อย่าบอกนะว่าลุงไกรจะ… ”

    พิงค์พึมพำ…

    ถึงบางอ้อก็ตอนนี้ รู้สึกหัวใจเต้นแรงเมื่อรู้ว่าลุงไกรกับเดือนวาดกำลังจะทำอะไรกัน

    “บ้าจริง… ”

    พิงค์เดินกลับเข้ามาในห้องรับแขก นั่งดูทีวีทั้งที่รู้สึกกระวนกระวาย จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เพราะเอาแต่จดจ่ออยู่กับเ๱ื่๵๹ของลุงไกรกับเดือนวาดที่ตอนนี้คงกำลังทำอะไรกันอยู่ในห้อง

    อันที่จริงเ๹ื่๪๫ลุงไกรกับน้าเดือนจะมีเซ็กส์กันนั้นไม่ใช่เ๹ื่๪๫แปลกสำหรับพิงค์ เพราะว่าลุงไกรเคยมานอนค้างที่บ้านหลังนี้มาแล้วหลายครั้ง

    และทุกครั้งที่มาพิงค์จะแอบได้ยินเสียงน้าเดือนร้องครางเพราะห้องนอนอยู่ติดกัน

    “บ้าจริง… ”

    พิงค์สบถออกมาเบาๆ…

    นึกตำหนิตัวเองอยู่ในใจที่ไม่อาจสลัดความคิดลามกออกไปจากอารมณ์อยากรู้

    บอกตรงๆ ว่าพิงค์อยากเห็นภาพเรือนร่างกำยำล่ำสันไปด้วยมัดกล้ามของลุงไกรในตอนที่ไม่สวมเสื้อผ้า อยากเห็นน้องชายของลุงไกร

    พิงค์อดคิดไม่ได้ว่าผู้ชายตัวใหญ่ผิวเข้มแบบนี้คงมีอาวุธประจำกายน่ามองสุดๆ

    ในเวลาต่อมา

    ด้วยความอยากรู้นั้นเร่งเร้าเกินกว่าจะทำให้ข่มตาหลับลงได้ พิงค์ตัดสินใจก้าวลงจากเตียงนอน เปิดประตูแล้วเดินออกมาจากห้อง ค่อยๆ อ้อมมาที่ห้องน้ำอยู่ติดกับหลังห้องนอนของเดือนวาด

    พิงค์ใจเต้นแรง…

    เอื้อมมือคว้าเก้าอี้พลาสติกสีแดงเก่าๆ ขึ้นมาเหยียบยืน เพ่งมองผ่านกรอบช่องลมเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะตะลึงกับภาพที่เห็น

    “อ๊า… ลุงไกรจ๋าไม่ไหวแล้ว… ”

    เดือนวาดที่อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าล่อนจ้อน กำลังยืนเกาะขอบเตียง แอ่นก้นออกมาหาร่างสูงใหญ่ของลุงไกรยืนประกบอยู่ด้านหลัง